Συγκινήθηκε ο Αρναούτογλου: Το μήνυμα του γιου του και η σπάνια εμφάνιση της συντρόφου του στην TV

H εκπομπή “Moments” χάρισε το βράδυ του Σαββάτου (18/04) ένα ακόμα επεισόδιο γεμάτο συναίσθημα, αυθεντικότητα και δυνατές στιγμές που άγγιξαν το κοινό.

Η Ζέτα Μακρυπούλια υποδέχτηκε τον Γρηγόρη Αρναούτογλου σε ένα βαθιά προσωπικό ταξίδι ζωής, μέσα από αναμνήσεις, εκπλήξεις και εξομολογήσεις που ξεπέρασαν τα όρια μιας απλής τηλεοπτικής συνέντευξης.

Από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την πορεία του στην τηλεόραση, το επεισόδιο ξεδίπλωσε τον άνθρωπο πίσω από τα φώτα, με ειλικρίνεια και συγκίνηση.

Μία από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς, ήταν το ηχητικό μήνυμα του γιου του παρουσιαστή, Αναστάση, ο οποίος μίλησε με πολύ τρυφερά λόγια, συγκινώντας τον Γρηγόρη Αρναούτογλου.

«Για όλους εσάς είναι ο Γρηγόρης Αρναούτογλου, αλλά για μένα είναι ο μπαμπάς μου. Ο μπαμπάς μου είναι ένας άνθρωπος ευγενικός, με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά για όλους. Όταν είμαστε μαζί, μου αρέσει να κάνουμε βόλτες και να εξερευνούμε καινούργια μέρη. Μου αρέσει να πηγαίνουμε ταξίδια μακρινά, θα ήθελα να πάμε στην Ιαπωνία» είπε ο Αναστάσης και συνέχισε:

«Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα στο γυμναστήριο, είχε κρυφτεί σε μια μικρή πόρτα και με έβγαζε φωτογραφίες. Μπαμπά με κάνεις ρεζίλι, αλλά έχεις πλάκα. Σαν χαρακτήρες δεν μοιάζουμε, αλλά έχουμε τα ίδια δάχτυλα. Κάτι είναι κι αυτό».

«Αυτό που μου έχει πει και δεν ξεχνάω είναι ότι, αν πάω να κρύψω κάτι, σίγουρα θα το μάθει. Οπότε δεν κρύβω τίποτα. Όταν μεγαλώσω θα ‘θελα να μοιάσω στον μπαμπά μου, και στη δουλειά και στον χαρακτήρα. Μπαμπά, σ’ αγαπώ» κατέληξε, με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου να λέει:

«Είναι ένας γλύκας. Θέλω να πω ότι κάθε βράδυ έτσι κλείνουμε, “μπαμπά, σ’ αγαπώ”, “Αναστάση, σ’ αγαπώ”. Κάθε πρωί έτσι ξυπνάμε, “μπαμπά, σ’ αγαπώ”, “Αναστάση, σ’ αγαπώ”. Είναι ένα πολύ γλυκό πλάσμα και θέλω να ‘ναι ευτυχισμένος».

Μια ακόμα στιγμή που ξεχώρισε, ήταν η σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση της Νάνσυς Αντωνίου, συντρόφου και συνεργάτιδας του Γρηγόρη Αρναούτογλου.

Μιλώντας για τον αγαπημένο της, είπε: «Ως σύντροφος είναι προστατευτικός, είναι αγαπησιάρης, έχει τα πάνω του και τα κάτω του. Από το μηδέν φτάνει στο εκατό αλλά νομίζω ότι μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια επειδή και εγώ δεν είμαι ένα ήσυχο παιδάκι έχουμε μάθει να το διαχειριζόμαστε με έναν τρόπο. Δεν ότι μπερδεύονται οι ρόλοι (σ.σ. με την δουλειά) δεν νομίζω ότι μας επηρεάζει, θα τσακωθούμε όπως τσακωνόμαστε. Εγωισμό κρατάει… κρατάει την τιμωρία της σιωπής, κάνει αυτό αλλά μετά επανέρχεται πάρα πολύ γρήγορα».