REM & Kaiser Chiefs: Magic & Aggressiveness
Λίγες ώρες πριν την μεγάλη συναυλία των REM και των Kaiser Chiefs στο Καλλιμάρμαρο, το MΕΝ 24 μεταφέρει τις εντυπώσεις του από την εμφάνιση και των...
- 05 Οκτωβρίου 2008 03:09
Λίγες ώρες πριν την μεγάλη συναυλία των REM και των Kaiser Chiefs στο Καλλιμάρμαρο, το MΕΝ 24 μεταφέρει τις εντυπώσεις του από την εμφάνιση και των δύο συγκροτημάτων στο Βέλγιο, νωρίτερα το καλοκαίρι στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής περιοδείας τους, δίνοντάς σας μια μικρή γεύση από ό,τι θα παρακολουθήσουμε στην Αθήνα. Το συμπέρασμα είναι απλό: Μην τους χάσετε!Αν και ο υπογράφων δεν υπήρξε ποτέ αφοσιωμένος φαν, ούτε των REM, ούτε των Kaiser Chiefs, μετρά αντίστροφα για την έναρξη της παράστασης των δύο γκρουπ. Γιατί τέτοια ανυπομονησία; Το live των REM στο (παγκοσμίας εμβέλειας) φεστιβάλ Rock Werchter του Βελγίου, στις αρχές του Ιουλίου, ήταν χάρμα οφθαλμών και… ωτών καθηλώνοντας 70.000 ζευγάρια μάτια και αυτιά, ενώ οι Kaiser Chiefs κατάφεραν με την επί σκηνής ενέργειά τους να ξεσηκώσουν… όλες τις Κάτω Χώρες στο πλαίσιο του ίδιου φεστιβάλ τρεις μέρες αργότερα. Οι επόμενες γραμμές αποτελούν ένα review της εμφάνισης των δύο στο Βέλγιο και αποκαλύπτουν τρόπον τινά μερικά μικρά μυστικά από την πολυαναμενόμενη εμφάνιση των δυο στο Παναθηναϊκό Στάδιο για την MTV Greek Day.
REM: Μαγευτική αρτιότητα
Η ώρα κοντεύει 10 και οι REM κάνουν την εμφάνισή τους στη σκηνή του Werchter, μιας περιοχής λίγο έξω από της Βρυξέλλες που φιλοξενεί από το 1974 ένα από τα πλέον ιστορικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Αν και οι περισσότεροι από το κοινό των 70.0000 των 65 (!) διαφορετικών χωρών θα περίμεναν, ίσως, από τους άρχοντες της Τζόρτζια να ανοίξουν το σετ τους με κάποιο κομμάτι από την πλέον πρόσφατη δουλειά τους, “Accelerate”, εκείνοι προτίμησαν να ανασύρουν από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 το μικρό διαμαντάκι που ονομάζεται “Orange Crush” από το (έκτο τους) άλμπουμ “Green”. Αυτή ήταν μια μικρή μόνο ένδειξη ότι οι REM είχαν προσγειωθεί στο Βέλγιο με σκοπό να αποτίσουν φόρο τιμής σε ολόκληρη την 28χρονη καριέρα τους. Όπότε όσοι προσέλθετε στο Καλλιμάρμαρο, μην φοβάστε, το πολύφερνο τρίο θα παρουσιάσει τόσο καινούρια, όσο και παλαιότερα κομμάτια!
Ο Michael Stipe εμφανίστηκε στη σκηνή φθινοπωρινά ντυμένος με ένα casual σακάκι και ένα παιχνιδιάρικο φουλάρι γύρω από το λαιμό επιβεβαιώνοντας την άποψη ότι η εκκεντρική, αινιγματική φιγούρα των ‘90ς έχει πλέον δώσει τη θέση της σε έναν performer που δεν πασχίζει να ντύσει τη μουσική με κανενός είδους μυστήριο που να αφορά την προσωπικότητά του. Ακολούθησε το φρέσκο “Living Well” για να πάρουν λίγο μετά σειρά τα αγαπημένα “What’s the Frequency Kenneth?” και κυρίως ο ύμνος του μοναδικού “Drive”.
Οι REM δεν ήταν διατεθειμένοι σε κανένα σημείο του σόου τους να κάνουν παραχωρήσεις. Αντλώντας ενέργεια από την υπέροχη βραδιά που είχε ακολουθήσει το βροχερό απόγευμα, τον καταπληκτικό σε ένταση και ποιότητα ήχο, τις μελετημένες αρτιστικές δημιουργίες των video-wall, αλλά κυρίως τη λαχτάρα στα μάτια των χιλιάδων φίλων της μουσικής να ρουφήξουν κάθε νότα του σούπερ-γκρουπ από την αμερικανική Αθήνα, οι REM δημιούργησαν μια εκπληκτική ατμόσφαιρα υπό τους ήχους των “Hollow Man”, “Houston”, “Electrolyte” , ” The Οne I Love”. Η κορυφαία στιγμή τους ήρθε μάλλον με το ξεσηκωτικό “Bad Day” για να ακολουθήσει ένα εξαιρετικό ανκόρ που περιλάμβανε, βεβαίως, εκτός των άλλων, το τραγούδι σταθμό της καριέρας τους, “Losing My Religion”, το εξαίσιο “Supernatural” έως ότου καληνυχτίσουν με το “Man On The Moon”.
Ο Stipe περιορίστηκε αυτή τη φορά στις trademark φιγούρες των χεριών του, χωρίς τα επιτηδευμένα ή ακραία χορευτικά που τον χαρακτήριζαν στα νιάτα του, ενώ παρά το σχετικά απόμακρο της φυσιογνωμίας του κατάφερε να δημιουργήσει μια οικεία επαφή με το ακροατήριο. Από τα τραγούδια που αναπόφευκτα -δεδομένου ότι μιλάμε για ένα συγκρότημα με 14 στούντιο άλμπουμ- δεν χώρεσαν στο Playlist των 25-track, αυτό που μας έλειψε περισσότερο ήταν το “Lotus” και όχι κάποιο από τα κλασσικότερα “Shiny Happy People” ή “Everybody Hurts”, που επίσης έμειναν εκτός.
Setlist:
Orange Crush
Living Well Is the Best Revenge
What’s the Frequency, Kenneth?
Ignoreland
Drive
Man-Sized Wreath
Imitation Of Life
Hollow Man
Walk Unafraid
Houston
Electrolite
The One I Love
Begin The Begin
Fall On Me
Let Me In
Horse To Water
Bad Day
I’m Gonna DJ
———————
Losing My Religion
Supernatural Superserious
Driver 8
Pretty Persuasion
Man On The Moon
Kaiser Chiefs: Oh my God, τι ενέργεια!
Όσοι δεν τους έχετε δει καμιά από τις δυο φορές που έχουν έρθει στην Ελλάδα, σπεύσατε στην τρίτη τους! Απίθανο κέφι και απύθμενη ενέργεια! Τούτη ήταν η τέταρτη φορά στη σειρά που εμφανίζονταν στο Werchter και δεν θα προκαλέσει εντύπωση αν το επόμενο καλοκαίρι είναι η πέμπτη. Οι Kaiser Chiefs έδωσαν ένα πραγματικό μάθημα για το πώς ένα (όχι δα και ανεπανάληπτο) γκρουπ μπορεί να δώσει ένα εξαιρετικό live κερδίζοντας νέους φίλους. Ο frontman, Ricky Wilson, παρέσυρε σε ένα καταπληκτικό γλέντι όλο το Werchter τρέχοντας, χοροπηδώντας και σκαρφαλώνοντας σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο, εντός και εκτός σκηνής! Ετοιμαστείτε και για εν Αθήναις γκάζια, λοιπόν! “Everyday I Love You Less And Less”, “Ruby”, “Na Na Naa”, “I Predict A Riot”, “The Angry Mob” και κλείσιμο με το αποθεωτικό “Oh My God” με τον απόλυτα ταιριαστό (για το φεστιβάλ) στίχο « Oh My God, I can’t believe it, I’ve never been this far away from home» και τις σημαίες όλων των χωρών (και τη δική μας) να ανεμίζουν! Αθηναίοι, ετοιμαστείτε να διασκεδάσουμε!
Setlist:
Everything Is Average Nowadays
Everyday I Love You Less And Less
Heat Dies Down
Ruby
Never Miss A Beat
Thank You Very Much
Modern Way
You Want History
Na Na Na Na Naa
Retirement
Half The Truth
I Predict A Riot
The Angry Mob
Take My Temperature
Oh My God