Γ. Σακελλαρίδης: Το έγκλημα στη Βιολάντα έχει και πολιτικές προεκτάσεις

Σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές διαστάσεις αποδίδει στην τραγωδία στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, με ανάρτησή του μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος της Πυροσβεστικής για τη φονική έκρηξη που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργάτριες.

Ο Γραμματέας της ΚΕ της Νέας Αριστεράς περιγράφει το εργοστάσιο ως «μια πραγματική βόμβα» που θα μπορούσε να είχε εκραγεί ανά πάσα στιγμή, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη περισσότερους εργαζόμενους.

Ο Σακελλαρίδης τονίζει ότι η εργοδοσία φέρει αντικειμενικές ευθύνες, υπογραμμίζοντας πως κάθε επιχείρηση οφείλει να διασφαλίζει όχι μόνο τους μισθούς, αλλά και συνθήκες εργασίας σύμφωνες με τη νομοθεσία και, κυρίως, την ασφάλεια του προσωπικού της.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

«Το πόρισμα της Πυροσβεστικής για την έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα, που στοίχισε την ζωή 5 εργατριών στα Τρίκαλα είναι αποκαλυπτικό.

Μιλάει για πολύμηνη διαρροή προπανίου εξαιτίας διάβρωσης των σωληνώσεων, που σε συνδυασμό με την παρουσία σπινθήρα, προκάλεσε την τεράστια έκρηξη.

Εν ολίγοις, το εργοστάσιο λειτουργούσε ως πραγματική βόμβα που θα μπορούσε να εκραγεί οποιαδήποτε στιγμή και να προκαλέσει ακόμα περισσότερα θύματα ανάμεσα στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους.

Η εργοδοσία της Βιολάντα από την μια έχει -έτσι κι αλλιώς- αντικειμενικές ευθύνες.

Όταν εκατοντάδες εργαζόμενοι/ες προσέρχονται στο εργοστάσιο για να εργαστούν για να πουλάει η εταιρία μπισκότα, η εργοδοσία οφείλει να τους παρέχει δύο πράγματα: μισθό και εργασιακές συνθήκες με βάση τη νομοθεσία και ασφάλεια ότι δεν θα διακινδυνεύσουν τη ζωή τους.

Καθαρά πράγματα.

Στην προκειμένη, με το πόρισμα της Πυροσβεστικής, οι ευθύνες συγκεκριμενοποιούνται αφού οι σωληνώσεις είχαν διαβρωθεί και η διαρροή προπανίου προκάλεσε την έκρηξη.

Και ναι, όφειλε να το γνωρίζει η εργοδοσία. Αν δεν το γνώριζε, έπαιζε την ζωή των εργαζόμενων στη ρωσική ρουλέτα, περιμένοντας το μοιραίο.

Για αυτό όμως υποτίθεται ότι υπάρχει η νομοθεσία και οι ρυθμιστικές αρχές. Για να πιέζουν την εργοδοσία, όταν δεν κάνει καλά τη δουλειά της να παίρνει τα απαραίτητα μέτρα αφού κάνει όλους τους ελέγχους.

Για αυτό υπάρχουν τα εργατικά σωματεία. Να ασκούν πίεση για τις συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής, να γίνονται σχολαστικά και να επιβάλλουν εγγυήσεις από την πλευρά της εργοδοσίας.

Η κυβέρνηση με την πολιτική της έχει αποδιαρθρώσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και έχει κάνει ότι περνάει από το χέρι της να μειώσει τη δύναμη των σωματείων και του συνδικαλισμού τόσο νομοθετικά όσο και ιδεολογικά.

Για αυτό το έγκλημα στη Βιολάντα έχει και πολιτικές προεκτάσεις, εκτός από τις ξεκάθαρες εργοδοτικές.

Γιατί είναι απλά η κατάληξη μιας πολιτικής χαλάρωσης των ελέγχων και των ρυθμίσεων, επίθεσης στα εργατικά σωματεία με κάθε τρόπο και μετατροπή της εργασίας σε λάστιχο.

Το έγκλημα στη Βιολάντα δεν ήταν η κακιά στιγμή. Δεν έπεσε από τον ουρανό. Δεν ήταν θέμα κακοτυχίας. Είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής του νεοφιλευθερισμού.

Ξύλινη διατύπωση; Μπορεί.

Αληθινή πέρα για πέρα; Απολύτως».