ΕΝΤΙΜΗ ΑΠΙΣΤΙΑ: ΤΟ ΝΕΟ ΣΤΙΛ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΔΑΦΟΣ

Σε έναν κόσμο που άλλα λέμε, άλλα κάνουμε, άλλα εννοούμε, δηλώνουμε μονογαμικοί και έρχεται η εκτόξευση των διαζυγίων -μεταξύ άλλων- να μας διαψεύσει.

Αρκεί μια επίσκεψη σε ένα (όποιο) dating apps, για να διαπιστώσει κάποιος πόσο σχετικό πράγμα είναι η δέσμευση. Ή η ειλικρίνεια.

Όπως κι έξω από τις οθόνες, η πλειοψηφία συμπεριφέρεται σαν να έχει ποινικοποιηθεί η αλήθεια.

Την ίδια ώρα, όταν κάποιος δηλώνει πολυσυντροφικός (polyamorous), “πέφτουν” να τον φάνε.

Τελικά, τι είναι πιο σημαντικό; Τι θα πει ο κόσμος ή να είμαστε καλά;

Εν τω μεταξύ, βασική προύπόθεση της πολυσυντροφικότητας είναι η απόλυτη διαφάνεια.

Διαφορετικά, δεν θα κάναμε λόγο για ένα νέο στιλ συντροφικότητας.

Θα παραμέναμε στην παραδοσιακή απιστία, το ψέμα της παραδοσιακής μονογαμίας, στο πλαίσιο της οποίας κάνουμε ό,τι κάνουμε, δίχως να είναι όλα τα μέλη ενήμερα.

Ας δούμε τις βασικές προϋποθέσεις για την “έντιμη απιστία”.

Οι έρευνες δείχνουν άνθηση της πολυσυντροφικότητας

Μελέτες που έχουν γίνει σε άλλες χώρες (εδώ… δεν θέλουμε να ξέρουμε -προτιμούμε την άγνοια- ενημερώνουν ότι 1 στους 6 ανθρώπους έχουν το ενδιαφέρον να αποκτήσουν την εμπειρία της πολυσυντροφικότητας. Ένας στους 9 έχουν μια εμπειρία.

Το ενδιαφέρον είναι μεγαλύτερο στην Gen Z, με τα στοιχεία να δείχνουν πως το 19% έχει άποψη. Στους Millennials είναι στο 10% και στη Gen X στο 7%.

Στους λόγους της άνθησης ανήκουν δεδομένα όπως οι πολλές διαφορετικές ανάγκες που έχουμε ως άνθρωποι και σπάνια μπορεί να ικανοποιήσει ένα άτομο, η μείωση των γάμων και η αύξηση του κόστους ζωής, που ευνοεί τις μη παραδοσιακές οικογενειακές δομές, ώστε να ανταπεξέλθουμε.

Η Rebecca Lester, καθηγήτρια ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Washington στο St. Louis και κλινική κοινωνική λειτουργό μελέτησε την πολυσυντροφικότητα και έγραψε τα ευρήματα της στο Scientific American.

Ασχολήθηκε με το ζήτημα, έπειτα από το διαζύγιο της και την επιστροφή της στην “αγορά”. Παρατήρησε “ξανά και ξανά” πως πολλοί μιλούσαν για τη μη μονογαμία. Ήταν τόσοι πολλοί, που αποφάσισε να ερευνήσει. Ιδού τι ανακάλυψε και αποκάλυψε, κατά την παρουσία της στο podcast “Science Quickly”.

Πώς προσδιορίζεται η πολυσυντροφικότητα

Κατά την ειδικό, το polyamory προσδιορίζεται ως «μορφή αυτού που ονομάζεται συναινετική ή ηθική μη μονογαμία. Είναι μια κατάσταση όπου οι άνθρωποι έχουν περισσότερους από έναν ρομαντικούς συντρόφους -όχι μόνο έναν σεξουαλικό σύντροφο, αλλά έναν πραγματικό ερωτικό σύντροφο- και όλοι όσοι εμπλέκονται συμφωνούν και συναινούν σε ό,τι συμβαίνει».

Το concept βασίζεται στο ότι εκεί έξω υπάρχουν πολλοί που μπορούμε να αγαπήσουμε και μπορούν να μας αγαπήσουν. Δεν υπάρχει δηλαδή, μόνο μια αληθινή αγάπη (ο ένας, η μία), με την οποία παντρεύεσαι και ζεις happily ever after.

Οι οπαδοί της πολυσυντροφικότητας εξηγούν πως οι άνθρωποι είμαστε “κατασκευασμένοι” να συνδεόμαστε, να αγαπάμε, να λαμβάνουμε αγάπη και ότι αυτό μπορεί να πάρει κάθε είδους διαφορετικές μορφές με διαφορετικούς ανθρώπους.

H πολυσυντροφικότητα δεν σχετίζεται απαραίτητα με το σεξ

Η ειδικός διευκρινίζει ότι η συναινετική μη μονογαμία (διαφορετικά, πολυσυντροφικότητα) δεν έχει το σεξ στη βάση της. Δηλαδή, ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πολλαπλούς ρομαντικούς συντρόφου. Βασική προϋπόθεση είναι να ξέρουν όλοι τι συμβαίνει και να συναινούν.

Η αυστηρή διαφάνεια είναι η βασική προϋπόθεση, μαζί με τη συνεχή διαπραγμάτευση και τη συναισθηματική δουλειά που χρειάζεται.

Διευκρινίζεται ότι οι πολυγαμικές/πολυσυντροφικές σχέσεις απαιτούν “σημαντική πνευματική και οργανωτική εμπειρία, με συνεχείς ελέγχους, ανοιχτές διαπραγματεύσεις και άμεση αντιμετώπιση των συναισθημάτων”. Οι συμμετέχοντες εξηγούν πως είναι το τίμημα “για μια αμοιβαία ικανοποιητική σύνδεση”.

Η μελέτη της Lester έδειξε πως οι πολυσυντροφικές σχέσεις μπορούν να είναι σταθερές, ικανοποιητικές και ηθικές. Δεν φάνηκε καμία εγγενής κατωτερότητα της μονογαμίας στην ικανοποίηση ή τη μακροζωία «όταν γίνονται συναινετικά».

Για τους πολυσυντροφικούς, η αγάπη δεν προορίζεται για έναν άνθρωπο σε αυτήν τη ζωή (στην αδελφή ψυχή), αλλά επεκτείνεται.

Μύθοι για την πολυσυντροφικότητα

Επειδή το να έχεις πολλούς συντρόφους αντίκειται στις εικόνες και τα “πρέπει” της κοινωνίας, από καταβολής της συνθήκης που οι επιστήμονες ονομάζουν “περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε” στις έρευνες τους, έχει συνδεθεί και με πολλούς μύθους.

H Lester εξήγησε ότι η έρευνα δείχνει πως το σεξ δεν είναι ο λόγος που υπάρχει η πολυσυντροφικότητα. Τουναντίον, βάσει των στοιχείων «στο επίκεντρο είναι η ηθική, η ειλικρίνεια και η συναίνεση.

Οι συμμετέχοντες δίνουν προτεραιότητα στη βαθιά οικειότητα, τη συναισθηματική υποστήριξη, την αυτογνωσία, τον σεβασμό, την εμπιστοσύνη, την επικοινωνία και την ευελιξία».

Υπάρχει απιστία στην πολυσυντροφικότητα;

Ο κάθε ένας δίνει τη δική του ερμηνεία στον όρο “απιστία”. Συνήθως, είναι αυτή που “βολεύει”. Ο ορισμός αναφέρει πως πρόκειται για “παραβίαση της συναισθηματικής ή σεξουαλικής αποκλειστικότητας σε μια σχέση, αποτελώντας μορφή προδοσίας της εμπιστοσύνης”.

Η προδοσία μπορεί να είναι σεξουαλική ή συναισθηματική ή όποιας άλλης μορφής.

Στην πολυσυντροφικότητα, σύμφωνα με την ειδικό, τίθεται θέμα απιστίας όταν αποκρύπτονται στοιχεία από τα μέλη. Δεν υπάρχει δηλαδή, διαφάνεια ή παραβιάζονται συμφωνημένοι κανόνες. Η Lester θυμίζει πως «η απιστία συχνά πηγάζει από ανεντιμότητα και όχι απλώς από σεξουαλική πρόσβαση».