Πάπια Πεκίνου και μοσχαρίσια παϊδάκια: Τι είχε το μενού στο δείπνο Τραμπ – Σι

Το ίδιο το μενού λειτούργησε ως εργαλείο διπλωματίας όταν οι πρόεδροι Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ κάθισαν στο πολυτελές κρατικό δείπνο στο Πεκίνο.

Σύμφωνα με το Reuters, τα επίσημα κρατικά δείπνα της Κίνας βασίζονται παραδοσιακά στην κουζίνα Χουαϊγιάνγκ, που προέρχεται από την περιοχή γύρω από τη Σαγκάη και φημίζεται για τις ήπιες γεύσεις, την εκλεπτυσμένη τεχνική και την έμφαση στα εποχικά υλικά.

Ωστόσο, στη συνάντηση των δύο ηγετών, όπου και οι δύο πλευρές έδειξαν διάθεση επαναπροσέγγισης, οι διοργανωτές επέλεξαν να προσθέσουν και στοιχεία με πιο διεθνή χαρακτήρα.

Στο μενού συμπεριλήφθηκε η περίφημη πάπια Πεκίνου, το εθνικό πιάτο της Κίνας, αλλά και μοσχαρίσια παϊδάκια, σε μια σαφή αναφορά στην προτίμηση του Τραμπ για καλοψημένη μπριζόλα.

Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα επιδόρπια που δημιουργήθηκαν για τους Αμερικανούς προσκεκλημένους, με τιραμισού, φρούτα, παγωτό και ένα γλύκισμα σε σχήμα κοχυλιού.

Για δεκαετίες, η Κίνα αξιοποιεί τον συμβολισμό του φαγητού τόσο στις σημαντικές διπλωματικές στιγμές όσο και στις υποδοχές ξένων ηγετών. Στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, που οι λιμοί και οι πολιτικές αναταραχές δημιούργησαν ελλείψεις τροφίμων και το κράτος μοίραζε βασικά αγαθά με δελτία, το φαγητό έγινε ένα ισχυρό σύμβολο κύρους και κοινωνικής θέσης.

Το φαγητό ως εργαλείο διπλωματίας

Τα τελευταία χρόνια, το φαγητό έχει βρεθεί αρκετές φορές στο επίκεντρο δημοσιότητας κατά τις επισκέψεις ξένων αξιωματούχων στην Κίνα. Το 2023, η πρώην υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζάνετ Γέλεν αστειεύτηκε ότι δοκίμασε «μαγικά μανιτάρια» σε εστιατόριο κουζίνας Γιουνάν στο Πεκίνο, ενώ το 2011 ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν γευμάτισε σε ένα απλό εστιατόριο της κινεζικής πρωτεύουσας, γνωστό για το τηγανητό συκώτι του.

Η Κίνα έχει επίσης δώσει ονόματα ξένων προσωπικοτήτων σε πιάτα, όπως μια συνταγή κοτόπουλου που δημιουργήθηκε προς τιμήν του Χένρι Κίσινγκερ κατά τη μυστική επίσκεψή του το 1971. Μάλιστα συχνά, τα μενού επίσημων δεξιώσεων αναπαράγονται αργότερα από τοπικά εστιατόρια.

Η κουζίνα Χουαϊγιάνγκ και η ιστορική της σημασία

“Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της κουζίνας Χουαϊγιάνγκ είναι ότι απευθύνεται εύκολα σε όλους. Οι γεύσεις της είναι ήπιες και προσιτές ακόμη και για διεθνείς επισκέπτες”, δήλωσε ο σεφ Σι Τσιάνγκ του πολυτελούς εστιατορίου Gui Hua Lou στη Σαγκάη.

Η κουζίνα Χουαϊγιάνγκ θεωρείται μία από τις οκτώ μεγάλες γαστρονομικές παραδόσεις της Κίνας και έχει πρωταγωνιστήσει σε ιστορικές κρατικές εκδηλώσεις. Σερβιρίστηκε στο «ιδρυτικό δείπνο» του 1949, με την ανακήρυξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στους εορτασμούς για τα 50 χρόνια της χώρας το 1999, αλλά και στο επίσημο δείπνο που παρέθεσε το 2002 ο τότε πρόεδρος Τζιανγκ Ζεμίν προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Τζορτζ Μπους.

Ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της είναι τα χοιρινά κεφτεδάκια “κεφάλι λιονταριού”, το τηγανητό ρύζι Γιανγκζού, το “ψάρι σκίουρος” με γλυκόξινη σάλτσα και το περίφημο “wensi tofu”, όπου το τόφου κόβεται σε χιλιάδες εξαιρετικά λεπτές λωρίδες.

Η κουζίνα αυτή βασίζεται σε υλικά της λεκάνης του ποταμού Γιανγκτσέ, όπως ψάρια γλυκού νερού, χέλια και βλαστούς μπαμπού, ενώ χρησιμοποιεί περιορισμένα καρυκεύματα ώστε να αναδεικνύεται η φυσική γεύση των υλικών.

“Είναι ιδανική για επίσημα δείπνα, επειδή είναι πιο ελαφριά από τη βόρεια κουζίνα της Σαντόνγκ, όχι τόσο πικάντικη όσο οι γεύσεις του Σιτσουάν και πιο προσιτή από την καντονέζικη κουζίνα του νότου”, εξηγεί ο συγγραφέας γαστρονομίας Κρίστοφερ Σεντ Κάβις.

“Με απλά λόγια, θεωρείται “ασφαλής” επιλογή. Είναι σαν να σερβίρεις κοτόπουλο σε ένα επίσημο δείπνο στην Ουάσινγκτον: κανείς δεν θα το βρει υπερβολικά καυτερό, παράξενο ή δύσκολο να το δοκιμάσει”.