Η πίτα του Βορρά και κάτι ωραίες περιγραφές

Διαβάζεται σε 4'

Όταν στην κυβέρνηση τα λένε πολύ ωραία αλλά κάνουν τα αντίθετα κι η πολυκοσμία που καταγράφεται στην Θεσσαλονίκη και τα πέριξ

Να δούμε ποιοι;

Κι να είχε κανείς ακόμη απορία για το πολιτικό «άρωμα» του κόμματος που ανακοίνωσε χθες η Μαρία Καρυστιανού, αυτοί που παραβρέθηκαν δεν άφησαν καμία αμφιβολία για τον πολιτικό χώρο στον οποίο θα κινηθεί.

Η παρουσία και μόνον του πρώην νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη αρκεί για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Δίχως να λείπουν και αρκετοί άλλοι που η πολιτική ρητορική τους κινείται στο σύνολο μεταξύ «λαϊκής δεξιάς – ακροδεξιάς».

Με αφορμή πάντως το ότι η ανακοίνωση του κόμματος έγινε στην Θεσσαλονίκη αξίζει να αναρωτηθεί κανείς πόσοι τέτοιου είδους σχηματισμοί χωράνε πια στην Βόρεια Ελλάδα; Εκεί στηρίζει τα ποσοστά του ο Κυριάκος Βελόπουλος, εκεί και η Αφροδίτη Λατινοπούλου, εκεί και η ΝΙΚΗ όπως και άλλα κόμματα παρόμοιας ρητορικής που το …κρύβουν κάπως καλύτερα.

Μιλάμε για πολλούς «στο τραπέζι» αλλά για την …ίδια πίτα. Και δεν γίνεται να χορτάσει άπαντες. Κάποιοι θα «βγουν από την μέση». Να δούμε ποιοι…

Επιχείρημα «χεράτο»

Εκπληκτικό επιχείρημα αυτό που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Φλωρίδης προκειμένου να δικαιολογήσει τα… «χεράτα» τηλεφωνήματα υπουργών και βουλευτών στον ΟΠΕΚΕΠΕ!

Όπως τον ακούσαμε να λέει από το βήμα της Βουλής είναι το ίδιο με το να κάνει ένας βουλευτής επίκαιρη ερώτηση για να… πληροφορηθεί σχετικά τα προβλήματα των πολιτών της περιφέρειας του. Άρα το να ζητούνται προανακριτικές είναι σαν να ενοχοποιείται η άσκηση των καθηκόντων του βουλευτή!

Να υποθέσουμε δηλαδή ότι με αυτή την λογική και ο ίδιος θα μπορούσε να επικοινωνήσει με ένα δικαστή για να …πληροφορηθεί σχετικά με την δίκη ενός συμπολίτη του; Κι αυτό δεν θα συνιστούσε παρέμβαση;

Ωραία περιγραφή

Πολύ ωραία το περιέγραψε ο πρωθυπουργός από τον Μυστρά που βρέθηκε: «Η Ελλάδα είναι μια δυτική χώρα, που μπορεί να χτίζει γέφυρες με την Ανατολή, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική, και αυτή είναι η θέση μας σε ένα κόσμο που αλλάζει γράφοντας την ιστορία με ορίζοντα την Ελλάδα του 2030».

Το πρόβλημα είναι πως δεν το έχουμε δει ιδιαίτερα αυτό στην εξωτερική πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Γιατί είναι μάλλον δύσκολο να «χτίσεις γέφυρες» με την Μέση Ανατολή υποστηρίζοντας το Ισραήλ. Για την ακρίβεια όσο δύσκολο είναι κάνεις το ίδιο με την «Ανατολή» όταν αυτοαναγορεύεσαι ανάμεσα στους πλέον πρόθυμους για εμπλοκή στις εξελίξεις στην Ουκρανία.

Κι άλλη ωραία περιγραφή

Είναι όμως και άλλοι που τα περιγράφουν ωραία. Για παράδειγμα εκει στο υπουργείο Παιδείας! Εκδίδουν ανακοινώσεις για 10.000 νεα κρεβάτια σε φοιτητικές εστίες. Πράγμα που ομολογουμένως ακούγεται εντυπωσιακό. Ιδίως σε μια εποχή που οι πανελλήνιες πλησιάζουν και οι γονείς αντιλαμβάνονται το κόστος αν τα παιδιά τους «περάσουν» στην επαρχία.

Αυτό που… δεν λέει το υπουργείο Παιδείας είναι πως οι κλίνες αυτές θα είναι διαθέσιμες μετά από 5 χρόνια. Τότε που είναι μάλλον αμφίβολο αν η σημερινή υπουργός Σοφία Ζαχαράκη θα είναι στην θέση της, όπως και συνολικά η σημερινή κυβέρνηση.

Επίσης δεν αναφέρει πως ο προϋπολογισμός των 737.500.000 ευρώ δεν συνιστά ακριβώς κάποιο είδος δημόσιας επένδυσης. Αντιθέτως πρόκειται για κονδύλια που θα πάνε σε συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, τα γνωστά ΣΔΙΤ. Πράγμα που με την σειρά του σημαίνει ότι πάμε στην συνθήκη «εργολάβοι σε συνεννόηση με το δημόσιο». Άρα… δώστε μερικά χρονάκια ακόμη.

Έως τότε τα παιδιά που θα περάσουν φέτος από τις πανελλήνιες θα έχουν πάρει πτυχίο ή θα έχουν διαγραφεί. Να μην ξεχνάμε πως υπάρχουν και οι περίφημοι νόμοι για τους «αιώνιους φοιτητές». Εκείνοι που πρακτικά πλήττουν τους φοιτητές που αναγκάζονται να εργαστούν ταυτόχρονα με τις σπουδές τους.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα