PRIMAVERA NO SOUND Η ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Σκηνές ωμού σουρεαλισμού εκτυλίχθηκαν την πρώτη ημέρα ενός από τα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Σακούλες στα μαλλιά, ομπρέλες γυρισμένες ανάποδα από τον δυνατό αέρα, μακιγιάζ που λίγες ώρες πριν ήταν άψογο και πλέον θύμιζε σκηνή από γκροτέσκα ταινία. Ατελείωτες ουρές, άνθρωποι να στριμώχνονται κάτω από κάθε διαθέσιμο υπόστεγο. Καλώς ήρθατε στο «Primavera No Sound».

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Το ημερολόγιο έδειχνε Πέμπτη 5 Ιουνίου. Ήταν λίγο μετά τις 7 το απόγευμα όταν περνούσαμε κάτω από την τεράστια επιγραφή «Primavera Sound». Το φεστιβάλ της Βαρκελώνης που τα τελευταία χρόνια έχει εδραιωθεί ως ένα από τα πιο επιδραστικά της Ευρώπης, με ένα line-up που συνδυάζει το mainstream με την ανεξάρτητη και πειραματική μουσική, 17 σκηνές και συναυλίες που συνεχίζονται μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Το hype βρισκόταν στα ύψη. Κόσμος με μοναδικά outfits κατέφθανε από κάθε γωνιά του πλανήτη. Glitter παντού. Παρέες να φωτογραφίζονται μπροστά στις σκηνές, μπύρες να ανοίγουν ήδη από νωρίς, η αίσθηση ότι για τις επόμενες ώρες τίποτα δεν θα μπορούσε να πάει στραβά.

Οι εικόνες αυτές, βέβαια, δεν προμήνυαν σε τίποτα όσα θα ακολουθούσαν.

Το Primavera επρόκειτο να ξεκινήσει με ένα εξαιρετικά δυνατό πρόγραμμα, που περιελάμβανε μεταξύ άλλων τους Doja Cat, Bad Gyal, Blood Orange, TV Girl, Geese και, φυσικά, τον βασικό λόγο που με οδήγησε στη Βαρκελώνη: τους Massive Attack.

Αυτό που ζήσαμε, όμως, ξεπέρασε κάθε φαντασία.

Σκηνές να ανοίγουν και να κλείνουν. Προειδοποιήσεις στις γιγαντοοθόνες για επικίνδυνες καιρικές συνθήκες. Εκκλήσεις προς το κοινό για υπομονή. Ανακοινώσεις για ακυρώσεις και αλλαγές προγράμματος μέσω Instagram, την ώρα που το σήμα στα κινητά είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί.

Όλα ξεκίνησαν λίγο μετά τις 8 το βράδυ, όταν άρχισε να ψιχαλίζει. Οι ψιχάλες έγιναν γρήγορα βροχή και η βροχή καταιγίδα. Δεν ήταν ακριβώς κεραυνός εν αιθρία. Οι μετεωρολογικές προβλέψεις έδιναν πιθανότητες βροχής που άγγιζαν το 90%. Ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα βρέξει. Κανείς, όμως, δεν περίμενε ότι η κατάσταση θα εξελισσόταν έτσι.

Καθώς η βροχή δυνάμωνε, ο κόσμος παρέμενε, αρχικά τουλάχιστον, ψύχραιμος. Τι να κάνεις όταν η φύση έχει άλλα σχέδια; Απλώς προσαρμόζεσαι. Οι γιγαντοοθόνες που μέχρι λίγα λεπτά πριν πρόβαλλαν διαφημιστικά μηνύματα γέμισαν ξαφνικά με έκτακτες ανακοινώσεις. Το πρόβλημα ήταν ότι οι ανακοινώσεις δεν έλεγαν και πολλά. «Stay calm» και «Please follow staff instructions» επαναλαμβάνονταν ξανά και ξανά στις οθόνες, χωρίς καμία σαφή ενημέρωση για το τι επρόκειτο να συμβεί με τις συναυλίες. Την ίδια στιγμή, χιλιάδες άνθρωποι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει και αν οι αγαπημένοι τους καλλιτέχνες θα ανέβαιναν τελικά στη σκηνή.

Με περισσότερους από 70.000 επισκέπτες στον χώρο, η επικοινωνία είχε γίνει σχεδόν αδύνατη. Το σήμα στα κινητά ήταν ανύπαρκτο και οι πληροφορίες κυκλοφορούσαν από στόμα σε στόμα. Ψίθυροι που γρήγορα μετατράπηκαν σε φήμες και στη συνέχεια σε βεβαιότητες: το live των Massive Attack ακυρώνεται. Το ίδιο και της Doja Cat.

Η απογοήτευση άρχισε να αποτυπώνεται στα πρόσωπα του κόσμου. Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει, οι ουρές για μια μπύρα ή ένα σάντουιτς μεγάλωναν συνεχώς και ένα live μετά το άλλο εξαφανιζόταν από το πρόγραμμα. Κάπου εκεί, αποφασίσαμε να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Φτάνοντας στο κέντρο της πόλης, έλαβα ένα μήνυμα από φίλο που είχε αποφασίσει να μείνει στο φεστιβάλ μέχρι τέλους. Σύμφωνα με νέα ανακοίνωση οι Massive Attack θα εμφανίζονταν τελικά στις 00:30.

Για λίγα λεπτά ακολούθησε μια εσωτερική διαπραγμάτευση ανάμεσα στη λογική και το FOMO. Να επιστρέψω ή όχι;

Κάποιοι πήραν ταξί και γύρισαν στον χώρο του φεστιβάλ με την ελπίδα ότι η βραδιά θα σωθεί την τελευταία στιγμή. Ότι δεν θα φύγουν με την πίκρα μιας χαμένης ημέρας.

Τελικά, οι Massive Attack δεν βγήκαν ποτέ στη σκηνή. Και δεν ήταν οι μόνοι. Η Doja Cat, η Bad Gyal, ο Alex G και ο Mac DeMarco είδαν επίσης τις εμφανίσεις τους να ακυρώνονται, καθώς ένα νέο κύμα βροχής και ισχυρών ανέμων έβαλε οριστικό τέλος στις προσπάθειες να σωθεί η βραδιά.

Η οργή, πάντως, δεν έμεινε μέσα στο Parc del Fòrum. Λίγες ώρες μετά τις ακυρώσεις, τα social media του Primavera Sound γέμισαν με χιλιάδες σχόλια από θεατές που ζητούσαν εξηγήσεις, αποζημιώσεις και μια πιο ξεκάθαρη ενημέρωση για το τι ακριβώς συνέβη. Κάτω από κάθε ανάρτηση της διοργάνωσης, το ίδιο ερώτημα επανερχόταν ξανά και ξανά: «Τι θα γίνει με τα χρήματα των εισιτηρίων;».

Την επόμενη ημέρα, το φεστιβάλ ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει το αντίτιμο των ημερήσιων εισιτηρίων της Πέμπτης, μια απόφαση που πολλοί συνέδεσαν με τη μαζική πίεση που ασκήθηκε διαδικτυακά από χιλιάδες απογοητευμένους επισκέπτες.

Ακόμη και η Doja Cat εμφανίστηκε αργότερα σε ζωντανή μετάδοση στα κοινωνικά δίκτυα εμφανώς συγκινημένη, λέγοντας πως ήταν συντετριμμένη που δεν κατάφερε να ανέβει στη σκηνή της Βαρκελώνης.

Τώρα ίσως πεις: «White people’s problems».

Και, μεταξύ μας, δεν θα έχεις κι άδικο.

Σε έναν κόσμο που φλέγεται από πολέμους, ανθρωπιστικές κρίσεις και ειδήσεις που πραγματικά κόβουν την ανάσα, μια χαμένη συναυλία δεν είναι και το δράμα του αιώνα. Αλλά για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που ταξίδεψαν από ολόκληρο τον κόσμο, πλήρωσαν ακριβά εισιτήρια, αεροπορικά και διαμονή για να βρεθούν σε ένα από τα σημαντικότερα μουσικά γεγονότα της χρονιάς, η πρώτη ημέρα του Primavera Sound θα μείνει στη μνήμη τους, όχι για τη μουσική που άκουσαν, αλλά για εκείνη που τελικά δεν άκουσαν.