Τι θα γίνει με τα παιδιά από την Καλαμάτα
Διαβάζεται σε 3'
Το ενδεχόμενο να τα αναλάβει η θεία τους, στη Σητεία, είναι ακόμα ανοιχτό. Το κράτος χορηγεί επίδομα 550 ευρώ ανά παιδί μέχρι την ενηλικίωση τους. Αν δεν τα αναλάβει η θεία τους, θα αναζητηθεί ανάδοχος οικογένεια. Και αν δεν βρεθεί, τότε θα καταλήξουν σε δομή. Ομως ακόμα και αν βρεθούν στο καλύτερο δυνατό περιβάλλον, θα χρειαστούν τεράστια ψυχολογική υποστήριξη.
- 05 Ιουνίου 2026 18:12
«Και τα παιδιά τι θα απογίνουν;». Είναι το ερώτημα που προβάλλει, για λίγο, μετά από τραγωδίες όπως αυτή στην Καλαμάτα, με τη μητέρα στο χώμα και τον πατέρα στη φυλακή. Το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης διατηρείται μέχρι να σβήσουν τα φώτα της υπόθεσης και το θέμα φύγει από τα δελτία ειδήσεων.
Όμως τα παιδιά είναι τα ζωντανά θύματα του εγκλήματος. Ναι, είναι στη ζωή, αλλά ενδέχεται να πεθαίνουν κάθε μέρα και από λίγο. Ας μη μένουμε στα αυτονόητα: ο κόσμος τους διαλύεται, η ζωή τους βυθίζεται στο σκοτάδι και στην αβεβαιότητα, ο ψυχισμός τους είναι αρκετά εύθραυστος για να διαχειριστεί την οδύνη και την απελπισία.
Προσπάθησα να μάθω τι θα γίνει με τα παιδιά της Καλαμάτας και, γενικά, τι προβλέπεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Αυτή τη στιγμή τα παιδιά φιλοξενούνται, κατά το πρωτόκολλο, στο νοσοκομείο της πόλης. Και η μετέπειτα πορεία τους θα αποφασιστεί από τη Δικαιοσύνη. Στις περισσότερες περιπτώσεις η επιμέλεια τους ανατίθεται σε συγγενείς που, κατά την κρίση του δικαστηρίου και των κοινωνικών υπηρεσιών, πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
Για τα συγκεκριμένα παιδιά εξετάζεται η δυνατότητα της θείας τους, που ζει στη Σητεία με τον σύντροφο της. Αρχικά η θεία δήλωσε ότι αδυνατεί να τα αναλάβει λόγω κόστους. Ωστόσο πηγές του υπουργείου Οικογένειας ανέφεραν ότι το ενδεχόμενο δεν έχει αποκλειστεί. Και ήδη οι υπηρεσίες στο Λασίθι διερευνούν τις συνθήκες στις οποίες θα διαμείνουν τα παιδιά, συνομιλούν με τη θεία και το σύντροφο της, προκειμένου να διαμορφώσουν άποψη. Αναμένεται δε, τα παιδιά να περάσουν, δοκιμαστικά, ένα μήνα στη Σητεία. Ζήτησα να μάθω τι οικονομική υποστήριξη θα υπάρξει από την πολιτεία προς τη θεία των παιδιών, αν τελικά τα αναλάβει. Το ποσό είναι συγκεκριμένο. Από 550 ευρώ το μήνα για κάθε παιδί μέχρι την ενηλικίωση του. Με παράλληλη, δωρεάν, ψυχολογική υποστήριξη από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Τα χρήματα είναι ικανοποιητικά. Αρκούν για τη σίτιση και την ένδυση των παιδιών. Όμως με τον χρόνο, θα καλύπτουν όλο και λιγότερες ανάγκες τους. Και μόλις ενηλικιωθούν η ενίσχυση θα σταματήσει. Δεν προβλέπεται συνέχιση της για σπουδές.
Και αν, τελικά, η θεία δεν δεχθεί να τα αναλάβει; Η επόμενη επιλογή είναι να ανατεθούν σε ανάδοχη οικογένεια, η οποία θα λαμβάνει το ίδιο ποσό. Όμως για να συμβεί αυτό απαιτείται γραφειοκρατικός και υπηρεσιακός μαραθώνιος. Και αν δεν βρεθεί ούτε ανάδοχη οικογένεια; Τότε τα παιδιά θα μεταφερθούν σε δομή, όπως το «Χαμόγελο του Παιδιού».
Οι ειδικοί λένε ότι τα παιδιά που έχουν βιώσει αντίστοιχες τραγωδίες, χρειάζονται συνεχή ψυχολογική υποστήριξη, σταθερό περιβάλλον, ειδικές συνθήκες στο σχολείο και δυνατότητα να μιλούν για αυτό που τους συνέβη χωρίς να αισθάνονται ότι μεταφέρουν στίγμα. Προσφέρονται όλα αυτά στην Ελλάδα; Υπάρχει πλαίσιο και πρόθεση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αποτυπώνονται και στην υλοποίηση. Αλλωστε πάντα ο βασικός ρόλος ανήκει στον άνθρωπο που θα ανοίξει το σπίτι και τη ψυχή του. Και δυστυχώς, το πιο βασικό, την επούλωση της πληγής, δεν μπορεί να την προσφέρει κανείς.
