4 δίσκοι για το φετινό καλοκαίρι (…που μάλλον δεν έχετε ακούσει ακόμα)

Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά θέλει ένα «φιλάκι», θέλει «λίγο πιο κοντά», αλλά θέλει και καινούρια, συναρπαστική μουσική. Για όσο μαυρίζετε, γυρίζετε μανιακά τις σελίδες του βιβλίου σας ή απλά σκοτώνετε τον χρόνο σας και ξεκουράζεστε όπως όλο τον χρόνο ονειρευόσασταν..

Έχουμε μερικές προτάσεις από πολύ πρόσφατες κυκλοφορίες που ίσως δεν έχουν ακόμα εντοπιστεί από το ραντάρ σας…

Pigeon, Outtanational
(Memphis Industries, 2026)

Disco punk-funk με νεοϋορκέζικο vibe και το φάντασμα των Talking Heads all over the place, κάπως σαν να έχουν πάει εκπαιδευτική εκδρομή τα συγκροτήματα της DFA στην Αφρική και να επέστρεψαν με αυτόν τον δίσκο. Γιατί ναι μεν οι Pigeon είναι κάτι πολύ λευκοί τύποι από το Μάργκειτ, στην βρετανική επαρχία του Κέντ, αλλά είναι τα φωνητικά του Φάγιε Νιόκε, με καταγωγή από τη Γουινέα, που βάζουν την έξτρα hot sauce και δίνουν το αφρο στοιχείο που κάνει τελικά τη διαφορά. Για να συνεχίσω τις τεμπέλικες αναφορές, οι Pigeon μοιάζουν διαρκώς να ταξιδεύουν στην τροχιά που ενώνει την ρυθμική βάση των Compass Point στούντιο στις Μπαχάμες των early 80s (εκεί που π.χ. μεγαλούργησε η Grace Jones) με το καλούπι που περίπου την ίδια εποχή δημιούργησαν οι παραγνωρισμένοι Devo. Υπόψιν το καλύτερο τους κομμάτι λέγεται “Infinity” και δεν συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ. Αλλά, πρέπει να το βρείτε κι αυτό και τα διονυσιακά remixes του…

Ακούστε το άλμπουμ

 

Genesis Owusu, Redstar Wu & the Worldwide Scourge
(Ourness, 2026)

Αυτό τυπικά μάλλον μπαίνει στο ράφι του hip hop, αλλά μην πάει ο νους σας σε Kendrick Lamar, Jay Z κτλ. Το τρίτο άλμπουμ του Αυστραλού με τις ρίζες στην Γκάνα ξεκινά με τη συντριπτική ορμή εκείνου του σαρωτικού mixtape των Death Grips (στο “Pirate Radio”), αλλά στην πορεία απλώνεται και στα τερέν του punk, του μοντέρνου funk και στις πιο κομψές, ήπιες στιγμές του φτάνει ως τη neosoul. Κυρίως, όμως είναι ένας δίσκος διαμαρτυρίας για όσα πάνε στραβά σε αυτή την στραβή εποχή: για αυτούς που ισοπεδώνουν τη Γάζα και μπορούν και κοιμούνται τα βράδια, για τους tech δισεκατομμυριούχους που εισβάλλουν στη ζωή μας και για τους διάφορους Andrew Tate που τη δηλητηριάζουν.

Ακούστε το άλμπουμ

 

Whodamanny, Onda Biloba
(Periodica, 2026)

Τώρα που το απόλυτο trend στην αθηναϊκή εστίαση είναι οι αναφορές στη Νάπολη και τον Ντιέγο, δώστε μια ευκαιρία και στο εντελώς feelgood άλμπουμ του, Ναπολιτάνου φυσικά, Ραφαέλε Aρτσέλα. Ιταλική disco και όχι italo disco με house αναφορές και κάποια dub διαλείμματα – αν σας αρεσει η μεσογειακή γκρούβα των Nu Genea, θα το λατρέψετε. Ε, και το “Placebo” είναι ένα από τα κομμάτια του καλοκαιριού, έτοιμο για τις Δονούσες, τις Ανάφες και τις Αμοργούς σας…

Ακούστε το άλμπουμ

 

Sweater On Polo, Almighty Grand Essence
(L.I.E.S., 2026)

Αν στέκεστε προσοχή κάθε φορά που ακούτε τα bleeps που βγαίνουν από κάποιο παλιακό 808 ή 303 drum machine, εδώ είστε. Καθαρόαιμο, καβλιάρικο, κατακομβικό house που αποτελεί φόρο τιμής στο Chicago των 80s αν και φτιάχνεται στη ΝΥ των ημερών μας.

Ακούστε το άλμπουμ

                                      *****

Και μιας και είπαμε Νέα Υόρκη, το «Μεγάλο Μήλο» είναι ακόμα υπό την επήρεια του πρώτου πρωταθλήματος των Knicks από το 1973. Στα 105 λεπτά της παρακάτω playlist, ακούτε μουσικές που βγήκαν από τη Νέα Υόρκη σε αυτά τα 53 χρόνια της πυρετώδους αναμονής. Κατά βάση hip hop, αλλώστε «η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται» αν θεωρείται σε δύο πράγματα Μέκκα, αυτά είναι το ραπ και το μπάσκετ…