Βραζιλία-Σερβία-Αμερική: Οι δικοί μας κατάλαβαν (για)τι έγινε;

Όλες οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις οδηγούν σε ένα συμπέρασμα: Οι αλλαγές των συσχετισμών, ακόμα και η ανατροπή αυτού που φαίνεται ως status quo, έρχονται μόνο με την κινητοποίηση των ψηφοφόρων. Με απλά λόγια, αν ξεκουνηθούν από τους καναπέδες τους όσοι απέχουν, οι δημοσκοπήσεις θα διαψευστούν και κανένα αποτέλεσμα δεν θα είναι έκπληξη.

Μέχρι στιγμής η μεγάλη συμμετοχή αποτέλεσε τον καθοριστικό παράγοντα σε τρεις εκλογές:

• Στη Βραζιλία η μεγάλη συμμετοχή ανέτρεψε το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου. Ο Λούλα κινητοποίησε τον κόσμο του και νίκησε, ο ακροδεξιός εκπρόσωπος των ελίτ, Μπολσονάρου υιός, λάκισε στις ΗΠΑ.
• Στη Σερβία οι δημοσκοπήσεις πρόβλεπαν «ντέρμπι», αλλά πήγαν στον κουβά. Η μεγάλη συμμετοχή ανέτρεψε το καθεστώς του Βούτσιτς και έδωσε τη νίκη σε ένα μη κόμμα, τη Φοιτητική Λίστα. Και
• Τώρα στις ΗΠΑ η μεγάλη κινητοποίηση των αντιπάλων του Τραμπ τον οδήγησε σε μεγάλη ήττα.

Όσο κι αν δεν είναι οι περιπτώσεις ίδιες και δεν είναι εύκολοι οι παραλληλισμοί, ένα ασφαλές συμπέρασμα, που αφορά και τα δικά μας, μπορεί να εξαχθεί: Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορεί να αλλάξει, αν το εκλογικό σώμα είναι αποφασισμένο να επιβάλει αυτή την αλλαγή. Υπό αυτό το πρίσμα, τι έχουν καταλάβει οι εγχώριοι κάτοχοι ή διεκδικητές της κυβερνητικής εξουσίας από τα αποτελέσματα αυτά εν όψει των δικών μας εκλογών;

Πρώτον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι δικοί του νομίζουν ότι η διαρκής πρωτιά τους  διασφαλίζει την τρίτη θητεία, επειδή δεν υπάρχει υπολογίσιμος αντίπαλος απέναντί τους; Αν έχουν τέτοιες βεβαιότητες, μπορεί να ξυπνήσουν απότομα. Το 25% παραμονεύει.

Δεύτερον, η ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχουν καταλάβει ότι η μεγάλη συμμετοχή ψηφοφόρων στην κάλπη ανατρέπει παγιωμένες καταστάσεις; Ο Μητσοτάκης και η ΝΔ βολεύονται με τη σημερινή κατάσταση, για να συντηρήσουν την άνετη πρωτιά  τους. Δεν θέλουν να αυξηθεί η συμμετοχή, γιατί συνιστά κίνδυνο γι’ αυτούς. Αντίθετα, η αντιπολίτευση μόνο στη μεγάλη συμμετοχή μπορεί να ελπίζει. Και έχει κάθε λόγο να «ξεκουνήσει» από τους καναπέδες τους απογοητευμένους ψηφοφόρους. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης δίνουν την αίσθηση, αν όχι τη βεβαιότητα, ότι επιδίδονται  σε μάχες χαρακωμάτων μεταξύ τους.

Τρίτον, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών, περί το 70%,  λέει καθαρά ότι δεν θέλει να συνεχιστεί η διακυβέρνηση ΝΔ-Μητσοτάκη. Είναι αυτό που φοβάται ο νυν πρωθυπουργός μήπως αποτυπωθεί(εκτός από τις δημοσκοπήσεις) και στην κάλπη. Είναι το ίδιο που πρέπει να εκμεταλλευθούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης με το μοναδικό τρόπο που μπορεί να γίνει: Να στείλουν στις κάλπες περισσότερους ψηφοφόρους, σταματώντας τα μεταξύ τους ξεκατινιάσματα και διαβεβαιώνοντας ότι είναι έτοιμοι να συνεργαστούν αν οι ψηφοφόροι δεν επιτρέψουν στη ΝΔ και στον Μητσοτάκη να έχουν το αποκλειστικό προνόμιο σχηματισμού κυβέρνησης.

Το μήνυμα των ψηφοφόρων είναι καθαρό, αρκεί να θέλουν και εδώ να το καταλάβουν. Ειδικά οι της αντιπολίτευσης καλούνται να καταλάβουν τη σημασία αυτού που έχει πει ο Αριστοτέλης: «Το όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του»…