ΗΠΑ: Πέθανε ο Τζέι Ροκφέλερ, ο δισεκατομμυριούχος γόνος της θρυλικής δυναστείας

Ο Τζον Ντ. «Τζέι» Ροκφέλερ ο 4ος (Δ΄), απόγονος μίας από τις γνωστότερες και πλουσιότερες οικογένειες των ΗΠΑ, ο οποίος υπηρέτησε επί τρεις δεκαετίες στην αμερικανική Γερουσία, εργάσθηκε για την βελτίωση της πρόσβασης των φτωχότερων στην υγειονομική περίθαλψη και άσκησε σφοδρή κριτική στον πρόεδρο Τζορτζ Ου. Μπους για την διαχείριση του Πολέμου στο Ιράκ, πέθανε σήμερα σε ηλικία 89 ετών.

Η οικογένειά του δεν ανακοίνωσε την αιτία θανάτο.

Όπως αναφέρει το Reuters, o Ροκφέλερ, ένας ψηλός, χαμηλών τόνων Δημοκρατικός πολιτικός με φιλελεύθερες απόψεις, εξελέγη το 1984 για την πρώτη από τις πέντε εξαετείς θητείες του στη Γερουσία, εκπροσωπώντας τη Δυτική Βιρτζίνια, αφού προηγουμένως είχε διατελέσει κυβερνήτης της φτωχής αυτής πολιτείας, με τη σημαντική εξορυκτική δραστηριότητα στον τομέα του άνθρακα, για δύο θητείες.

Το 2002, ο Ροκφέλερ ψήφισε υπέρ της πρότασης του Ρεπουμπλικανού προέδρου Μπους που εξουσιοδοτούσε τη διεξαγωγή πολέμου στο Ιράκ, ο οποίος ξεκίνησε το 2003 με την εισβολή υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Αργότερα εξέφρασε τη λύπη του για εκείνη την ψήφο και, ως επικεφαλής της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας, κατηγόρησε τον Μπους ότι οδήγησε τη χώρα στον πόλεμο με «ψευδή προσχήματα».

Από τη δυναστεία Ροκφέλερ στη Γερουσία

Ήταν δισέγγονος του μεγιστάνα του πετρελαίου Τζον Ντ. Ροκφέλερ και μέλος μιας οικογένειας που δημιούργησε μια πολιτική δυναστεία, στην οποία ανήκε και ο θείος του, Νέλσον Ροκφέλερ, κυβερνήτης της Νέας Υόρκης.

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη, ο Τζέι Ροκφέλερ άλλαξε πορεία ζωής μετά την αποφοίτησή του από το Χάρβαρντ, όταν συμμετείχε, από το 1964 έως το 1966, σε πρόγραμμα εθνικής κοινωνικής προσφοράς σε φτωχές αγροτικές περιοχές της Δυτικής Βιρτζίνια.

Η μάχη για τη δημόσια υγειονομική περίθαλψη

Όταν ανέλαβε δημόσια αξιώματα, εργάστηκε για τη διεύρυνση της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, την καταπολέμηση της φτώχειας, την παροχή υγειονομικών παροχών στους ανθρακωρύχους και τη στήριξη των βετεράνων των ενόπλων δυνάμεων.

Ως γερουσιαστής, διαδραμάτισε ρόλο στη διαμόρφωση του προγράμματος που θεσπίστηκε το 1997 και μέσω του οποίου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση βοηθά τις πολιτείες να παρέχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη σε εκατομμύρια ανασφάλιστα παιδιά.

Ο Ροκφέλερ υποστήριξε την αποτυχημένη πρόταση του Δημοκρατικού προέδρου Μπιλ Κλίντον για σχεδόν καθολική ασφαλιστική κάλυψη υγείας τη δεκαετία του 1990 και στη συνέχεια αγωνίστηκε για την επιτυχή προσπάθεια του Δημοκρατικού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα να προχωρήσει σε μεταρρύθμιση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, η οποία έγινε νόμος το 2010.

Κατά τη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του Ομπάμα, ο Ροκφέλερ επιδίωξε, χωρίς επιτυχία, να δημιουργηθεί ένα ομοσπονδιακό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας για τον γενικό πληθυσμό – πέρα από τα ήδη υπάρχοντα προγράμματα για τους φτωχούς και τους ηλικιωμένους – ως εναλλακτική λύση στα ιδιωτικά ασφαλιστικά προγράμματα, τα οποία μπορούσαν να είναι ακριβά και να αποκλείουν ορισμένες κατηγορίες πολιτών.

«Η υπεράσπιση εκείνων που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη υπήρξε η αποστολή της ζωής μου και δεν θα σταματήσω ποτέ να αγωνίζομαι για να κάνω τη διαφορά για τους ανθρώπους που σημαίνουν τόσα πολλά για μένα», δήλωσε ο Ροκφέλερ το 2013, όταν ανακοίνωσε, σε ηλικία 75 ετών, ότι δεν θα διεκδικούσε έκτη θητεία στη Γερουσία.

Ο πόλεμος στο Ιράκ και η σύγκρουση με τον Μπους

Πριν από την εισβολή στο Ιράκ, η κυβέρνηση Μπους είχε επιχειρήσει να δικαιολογήσει τον πόλεμο επικαλούμενη πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες το Ιράκ διέθετε οπλοστάσιο όπλων μαζικής καταστροφής – τα οποία, όπως αποδείχθηκε, δεν υπήρχαν – καθώς και υποτιθέμενες διασυνδέσεις μεταξύ της ιρακινής ηγεσίας και του δικτύου της Αλ Κάιντα, που ευθυνόταν για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ.

«Αν γνώριζα τότε όσα γνωρίζω σήμερα, θα είχα ψηφίσει κατά», δήλωσε ο Ροκφέλερ στην εφημερίδα Charleston Gazette το 2004, αναφερόμενος στην απόφαση του 2002 με την οποία εγκρίθηκε ο πόλεμος.

«Πιστεύω ότι οι πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών διαμορφώθηκαν σκοπίμως», συνέχισε. «Και πιστεύω ότι διαμορφώθηκε σκοπίμως και η ερμηνεία τους. Είχαμε έναν πρόεδρο που, όπως γνωρίζουμε πλέον, ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει σε πόλεμο».