Πέθανε ο Στέισι Κιτς, ο θρυλικός τηλεοπτικός ντετέκτιβ “Μάικ Χάμερ”

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών ο Αμερικανός ηθοποιός Στέισι Κιτς, ο οποίος ταυτίστηκε όσο λίγοι με τον ρόλο του σκληροτράχηλου ιδιωτικού ντετέκτιβ Μάικ Χάμερ στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1980.

Ο διακεκριμένος πρωταγωνιστής, με σπουδαία διαδρομή τόσο στον κλασικό σαιξπηρικό χώρο όσο και στον κινηματογράφο, άφησε την τελευταία του πνοή στην Πολωνία έπειτα από μακροχρόνια μάχη με καρδιακά προβλήματα.

Ο θάνατος του Στέισι Κιτς επήλθε την Τρίτη στο σπίτι του στη Μαγκνταλένκα της Πολωνίας, εξαιτίας καρδιακής ανεπάρκειας, όπως επιβεβαίωσε με δήλωσή της στο The Hollywood Reporter η σύζυγός του, Μαλγκόσια Τομάσι Κιτς.

«Ο Στέισι δεν ήταν μόνο ένας θρυλικός ηθοποιός, τον οποίο θαύμαζε και αγαπούσε το κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά και ο αγαπημένος μου σύζυγος, ο συνοδοιπόρος μου και η καρδιά της οικογένειάς μας. Ο θάνατός του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις ζωές μας. Όμως το απαράμιλλο πνεύμα του, η αξέχαστη φωνή του και η αγάπη που πρόσφερε τόσο απλόχερα θα μείνουν για πάντα μαζί μας», ανέφερε στη δήλωσή της.

Ο Στέισι Κιτς γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1941 στη Σαβάνα της Τζόρτζια. Σύντομα η οικογένειά του μετακόμισε στο Λος Άντζελες, καθώς ο πατέρας του, Γουόλτερ Στέισι Κιτς ο πρεσβύτερος, ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στο Pasadena Playhouse.

Επηρεασμένος από το έργο του πατέρα του, ξεκίνησε την υποκριτική ήδη από τα μαθητικά του χρόνια στο Van Nuys High School και συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ (UC Berkeley), όπου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και Δραματική Τέχνη.

Το 1966 φοίτησε στο Yale School of Drama, ενώ συνέχισε με υποτροφία Fulbright στην Ακαδημία Μουσικής και Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου (LAMDA).

Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Κιτς διατήρησε μια σταθερή ισορροπία μεταξύ τηλεόρασης, κινηματογράφου και κλασικού θεάτρου. Ερμήνευσε κορυφαίους σαιξπηρικούς ρόλους στο Μπρόντγουεϊ και σε κλασικές σκηνές, ενσαρκώνοντας μεταξύ άλλων τον Άμλετ, τον Ερρίκο Ε΄, τον Κοριολανό, τον Φάλσταφ, τον Μάκβεθ, τον Ριχάρδο Γ΄ και τον Βασιλιά Ληρ.

Το 2015 εντάχθηκε στο American Theatre Hall of Fame, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του οργανισμού L.A. Theatre Works. Σε συνέντευξή του στους Los Angeles Times το 2003, εξηγώντας τη συμμετοχή του στις ραδιοφωνικές παραστάσεις του οργανισμού, είχε δηλώσει:

«Είναι σαν να βάζεις το πόδι σου στο νερό της μεγάλης θεατρικής τέχνης. Σου δίνει την ευκαιρία να μπεις στην πισίνα. Οι περισσότεροι ενεργοί ηθοποιοί στο Λος Άντζελες έχουν άλλες επαγγελματικές υποχρεώσεις: παίζουν σε μια σειρά ή γυρίζουν μια ταινία και δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να αφιερώσουν σε μια παραδοσιακή θεατρική παραγωγή».

Ο ρόλος-ορόσημο ως Μάικ Χάμερ και οι μεγάλες συνεργασίες

Ο ρόλος που τον έκανε ευρύτατα γνωστό διεθνώς ήταν εκείνος του σκληροτράχηλου ιδιωτικού ερευνητή Μάικ Χάμερ στη σειρά «Mickey Spillane’s Mike Hammer» (γνωστή και ως «The New Mike Hammer»). Η σειρά έκανε πρεμιέρα το 1984, προβλήθηκε για τρεις σεζόν, ενώ ο Κιτς επανέλαβε τον ρόλο το 1997 σε μια νέα κοινοπρακτική παραγωγή που διήρκεσε μία σεζόν.

Στη φιλμογραφία του ξεχωρίζουν η ερμηνεία του στο πυγμαχικό δράμα «Fat City» (1972) του Τζον Χιούστον, το γουέστερν «The Long Riders», καθώς και οι συμμετοχές του στις ταινίες «American History X» και «The Bourne Legacy». Το 1988 απέσπασε Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του στον ρόλο του Έρνεστ Χέμινγουεϊ στην ομώνυμη τηλεοπτική ταινία «Hemingway».

Στην τηλεόραση, υποδύθηκε τον Κεν Τάιτους στην κωμική σειρά «Titus», τον διευθυντή των φυλακών Χένρι Πόουπ στη σειρά «Prison Break», ενώ για σειρά ετών υπήρξε η χαρακτηριστική φωνή πίσω από την αφήγηση της σειράς ντοκιμαντέρ «American Greed» του CNBC.

Το 1984, ο Κιτς συνελήφθη στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου για κατοχή κοκαΐνης. Δήλωσε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών. Στην απολογία του ενώπιον του δικαστή παραδέχθηκε ότι ήταν εθισμένος στην ουσία για περίπου έναν χρόνο, χρησιμοποιώντας την «ως μέσο για να αντιμετωπίσει τη σωματική και πνευματική εξάντληση».

Τη μάχη του με τα ναρκωτικά και τις δυσκολίες της διαδρομής του κατέγραψε αργότερα με λεπτομέρειες στην αυτοβιογραφία του, με τίτλο «All in All: An Actor’s Life On and Off the Stage».