Με 7,9% υψηλότερες ζητούμενες και μείωση πωλήσεων 13% – κάτι δεν στέκει στην κτηματαγορά
Διαβάζεται σε 5'
Τα στοιχεία του 2026 αποκαλύπτουν μια αγορά που έχει χωριστεί σε δύο στρατόπεδα: τους πωλητές και τους αγοραστές – και τη λέξη ”ακριβό” να βρίσκεται ακριβώς στη μέση.
- 20 Νοεμβρίου 2026 06:07
Υπάρχουν δύο δεδομένα από τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2026 που επιβάλουν μια ανάλυση ή έστω εξήγηση: οι ζητούμενες τιμές κατοικιών αυξήθηκαν 7,9%, ταυτόχρονα οι πωλήσεις μειώθηκαν 13,35%, κι αυτό αποτελεί διαφωνία – όχι δεδομένο.
Σε μια αγορά που λειτουργεί ενιαία, η ανοδική τιμολόγηση συνοδεύεται από ανοδικές συναλλαγές, αλλά αυτό που βλέπουμε εδώ είναι το αντίθετο: οι πωλητές ζητούν περισσότερο, και λιγότεροι αγοραστές προχωρούν στην αγορά. Αυτό δεν ακούγεται σαν «η αγορά είναι ακριβή» – ακούγεται σαν η αγορά έχει χωριστεί στα δύο.
Η αγγελία δεν είναι η αγορά
Πολύ πριν από κάθε διαπραγμάτευση, υπάρχει ένα χάσμα που είναι δομικό χαρακτηριστικό της ελληνικής κτηματαγοράς: η ζητούμενη τιμή και η τιμή που τελικά υπογράφεται δεν είναι το ίδιο νούμερο, δεν ήταν ποτέ και δεν αντιπροσωπεύουν την ίδια πληροφορία. Η αγγελία αντανακλά την εκτίμηση – ή τις προσδοκίες – του πωλητή· η τιμή συναλλαγής αντανακλά αυτό που η αγορά ή πιο σωστά ο συγκεκριμένος αγοραστής, σε εκείνη τη στιγμή, έκρινε ότι αξίζει το συγκεκριμένο ακίνητο.
Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι πωλητές δεν συγκρίνουν με πωλήσεις – συγκρίνουν με αγγελίες, δηλαδή με άλλα ακίνητα που επίσης δεν έχουν ακόμα πουληθεί, και το αποτέλεσμα είναι ότι ο πήχης σε κάθε γειτονιά τίθεται από τα ακίνητα που δεν αγοράζει κανείς, όχι από αυτά που αγοράστηκαν. Αυτή η λογική λειτουργεί ανοδικά για τις αγγελίες, αλλά δεν μεταφράζεται αυτόματα σε υψηλότερες τιμές συναλλαγής – και εκεί ακριβώς βρίσκεται η εξήγηση για τα δύο αποκλίνοντα νούμερα.
«Ακριβό» χρειάζεται συμπλήρωμα
Η λέξη «ακριβό» λέγεται αδιάκοπα στην αγορά ακινήτων και σχεδόν ποτέ δεν ολοκληρώνεται: ακριβό ως προς τι; Η απάντηση αλλάζει ανάλογα με τη βάση σύγκρισης που επιλέγει κανείς, και οι διαφορές δεν είναι μικρές. Τα στοιχεία του β΄ τριμήνου του 2026 δείχνουν αύξηση τιμών διαμερισμάτων 5,5% σε εθνικό επίπεδο και 5,0% στην Αθήνα σε σχέση με πέρυσι – νούμερα που στη μία πλευρά ακούγονται ως «η αγορά ανεβαίνει» και στην άλλη ως «τα εισοδήματα δεν ακολουθούν», και οι δύο αναγνώσεις είναι σωστές ταυτόχρονα.
Ο χάρτης τιμών της Αττικής το 2026 κάνει ακόμα πιο έντονη αυτή την ασυμμετρία: ο μέσος όρος στον Πειραιά κινείται κατά Μέσο Όρο πάντα γύρω στα 1.800 €/τ.μ., η Αττική συνολικά γύρω στα 2.500 €/τ.μ., τα Νότια Προάστια φτάνουν τα 3.400 €/τ.μ. και τα νεόδμητα ξεπερνούν -κατά πολύ- τα 3.500 €/τ.μ., κι αυτό σημαίνει ότι η ίδια ερώτηση «είναι ακριβό;» λαμβάνει διαφορετική απάντηση ανάλογα με το αν μιλάμε για Νίκαια ή Γλυφάδα, για παλαιό κτίριο ή νεόδμητο, για πρώτη κατοικία ή επενδυτικό ακίνητο, για studio ή 4 υπνοδωματίων κ.τ.λ.
84 ημέρες – το σήμα που αγνοούμε
Ο μέσος χρόνος παραμονής μιας αγγελίας κατοικίας στην Αττική είναι 84 ημέρες – και για ακίνητα στο εύρος 100.000–150.000 ευρώ ανεβαίνει στις 92 ημέρες, σε μια κατηγορία που θα περίμενε κανείς να βρει ζωηρή και ενεργή ζήτηση. Αυτά τα νούμερα δεν είναι διοικητικές λεπτομέρειες – είναι ανάδραση που η ίδια η αγορά δίνει σε κάθε τιμή που δεν στέκεται: ένα ακίνητο που παραμένει ανεπίσκεπτο για τρεις μήνες δεν αναζητεί τον κατάλληλο αγοραστή, αλλά αναζητεί την κατάλληλη «μειωμένη» τιμή, και η διάκριση αυτή είναι ουσιαστική και δομική.
Η υπερτιμολόγηση λειτουργεί ανάστροφα ως προς τον σκοπό της: ο πωλητής που αφήνει περιθώριο «για τη διαπραγμάτευση» δημιουργεί μια αγγελία που δεν προκαλεί επισκέψεις, διότι οι αγοραστές στην ψηφιακή εποχή φιλτράρουν με βάση την τιμή και αν δεν βλέπουν ανταγωνιστικό νούμερο δεν περνούν καν το κατώφλι, κι έτσι ο πωλητής καταλήγει να μειώνει την τιμή μετά από μήνες, με μια αγγελία που έχει ήδη «γεράσει» στην αγορά και εγείρει ερωτήματα για το γιατί δεν πουλήθηκε.
Η τιμή που μετράει δεν είναι αυτή της αγγελίας
Το κόστος κατασκευής ανήλθε σε περίπου 1.700 €/τ.μ. το 2025, αύξηση 27,5% σε σχέση με το 2020, και οι τιμές οικοπέδων αυξήθηκαν 37,1% στην ίδια πενταετία – στοιχεία που εξηγούν γιατί τα νεόδμητα έχουν ακριβύνει δομικά, αλλά δεν δικαιολογούν αυτόματα τις ζητούμενες τιμές για παλαιά κτίρια που απαιτούν εκτεταμένη ανακαίνιση.
Η ουσιαστική σύγκριση δεν είναι «τι ζητούμενες τιμές υπάρχουν στη περιοχή», αλλά «τι θα κοστίσει συνολικά να αποκτήσει κάποιος το συγκεκριμένο ακίνητο έτοιμο, σε σχέση με ό,τι άλλο υπάρχει στην αγορά», και όποιος δεν κάνει αυτόν τον υπολογισμό δεν έχει απαντήσει στην ερώτηση «είναι ακριβό» – έχει απλώς σχολιάσει ένα νούμερο.
Για όσους θέλουν να εφαρμόσουν αυτή τη λογική βήμα βήμα – ποια συγκριτικά να ψάξουν, πώς να διαβάσουν τον χρόνο παραμονής μιας αγγελίας και πώς να αποφασίσουν αν αξίζει να διαπραγματευτούν ή να προχωρήσουν αλλού – το νέο επεισόδιο του SurReal Estate στο news247 αναλύει ολόκληρη τη διαδικασία με συγκεκριμένα βήματα.
Αστεριάδης Βασίλης, Σύμβουλος Επένδυσης σε Ακίνητα – Vasilisasteriadis.com