Alex Sid: “Το Ρεμπέτικο του Ξαρχάκου μού κράτησε παρέα στην Αγγλία, σε δύσκολες στιγμές”

Διαβάζεται σε 7'
Alex Sid: “Το Ρεμπέτικο του Ξαρχάκου μού κράτησε παρέα στην Αγγλία, σε δύσκολες στιγμές”
Alex Sid Stelios Katsatsidis

Με αφορμή την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του soundtrack της «Παραλίας» σε CD και τη μεγάλη συναυλία της 30ής Νοεμβρίου με την Έβελυν Ασουάντ, ο πολυοργανίστας και συνθέτης μιλά στο News 24/7 για το πώς χτίζεται η μουσική ταυτότητα μιας σειράς.

Από τις «Άγριες Μέλισσες» και την «Παραλία» της ΕΡΤ, μέχρι το «Σπίτι δίπλα στο ποτάμι», η μουσική του Alex Sid έχει αποκτήσει τη σπάνια ιδιότητα να γίνεται οργανικό κομμάτι της αφήγησης, κουβαλώντας τη συγκίνηση και την ατμόσφαιρα των ηρώων πολύ πέρα από τους τίτλους τέλους. Indie-folk πολυοργανίστας, τραγουδοποιός και παραγωγός, με πολυετή θητεία και βραβεύσεις ως sound designer στο Λονδίνο, επέστρεψε στην Ελλάδα φέρνοντας μαζί του μια ιδιαίτερη ηχητική ευαισθησία.

Λίγο πριν το soundtrack της «Παραλίας» πάρει τη φυσική του μορφή σε CD και λίγο πριν ανέβει στη σκηνή στις 30 Νοεμβρίου μαζί με την Έβελυν Ασουάντ για να παρουσιάσουν ζωντανά επτά χρόνια τηλεοπτικής και προσωπικής δισκογραφίας απαντά σε μερικές ερωτήσεις, και όχι μόνο για την Παραλία.

Alex Sid

Στη συζήτησή μας, ο Alex Sid ξετυλίγει το νήμα από τα παιδικά χρόνια με Ζαμπέτα και ρεμπέτικο μέχρι το μέταλ, τον Ξαρχάκο που του κράτησε συντροφιά στη βρετανική πρωτεύουσα και την απόφαση να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα. Θυμάται το ουίσκι και τις ιστορίες για τον Τζίμι Χέντριξ πλάι στον θρυλικό Eric Burdon και εξηγεί τη μαγεία του να βρίσκεις τον ρυθμό μιας εικόνας.

Τι μουσικές ακούγατε μεγαλώνοντας και τι ακούτε σήμερα; Υπάρχουν καλλιτέχνες που σας έκαναν να θέλετε να γράψετε τα δικά σας τραγούδια; 

Τα πρώτα μου ακούσματα ήταν rock ’n’ roll, το τριπλό βινύλιο Woodstock και όλη αυτή η εποχή, και μετα Guns ’n’ Roses, Metallica, Iron Maiden και πολύ μέταλ μέχρι που πήγα στην Αγγλία, όπου εκτός άλλων ανακάλυψα τους Dead Can Dance και τους Pink Floyd με τους οποίους κόλλησα για λιγα χρόνια. Φυσικά τα παιδικά χρόνια ήταν γεμάτα με Ζαμπέτα, παλιά λαϊκά τραγούδια και ελληνικό κινηματογράφο. Στην Αγγλία το άλμπουμ που ξανασυνέδεε με την Ελλάδα ήταν το ‘Ρεμπέτικο’ του Ξαρχάκου. Μου κράτησε παρέα σε δύσκολες στιγμές.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας και βλέποντας τις παραγωγές στις οποίες έχετε εργαστεί στο Λονδίνο, αναρωτιέται κανείς: Γιατί γυρίσατε στην Ελλάδα; 

Η ζωή παντού έχει ευκολίες και δυσκολίες. Η επιλογή μου να γυρίσω με δικαίωσε σίγουρα, γιατί ο τρόπος ζωής της Ελλάδας μου επιτρέπει να είμαι πιο κοντά στα παιδιά μου. Με δικαίωσε βέβαια και η επιλογή μου να φύγω. Ενηλικιώθηκα και ανακάλυψα τον εαυτό μου στην Αγγλία.

Alex Sid
Alex Sid

Έχετε πει ότι θέλατε από μικρός να τραγουδήσετε, αλλά δεν τολμούσατε. Ακόμη και όταν γράφατε τα πρώτα τραγούδια για τις «Άγριες Μέλισσες», αναζητούσατε άλλους ερμηνευτές. Πότε αρχίσατε να εμπιστεύεστε τη δική σας φωνή; 

Κάποια στιγμή, αποφάσισα να μην φοβάμαι άλλο την έκθεση. Ότι είναι μέρος της ζωής που επέλεξα. Κανένας δεν είναι τέλειος και επέλεξα να εστιάσω την προσοχή μου στο δικό μου ταξίδι και όχι στην κριτική του καθένα. Ούτως ή άλλως όλο αυτό οι ‘καλλιτέχνες’ το κάνουμε για την χαρά που παίρνουμε από τη διαδικασία και το αποτέλεσμά της, όλα τα υπόλοιπα είναι μέρος της πορείας.

Στο «Come and Let it Show» από το πρώτο σας άλμπουμ ακούγονται οι ήχοι της ζούγκλας του Εκουαδόρ. Πώς έχουν επηρεάσει τα ταξίδια σας τον τρόπο με τον οποίο ακούτε τον κόσμο και γράφετε μουσική; Υπάρχουν κι άλλα τραγούδια σας που συνδέονται με εμπειρίες σε ταξίδια;

Αυτό που με έχει επηρεάσει περισσότερο είναι οι σχέσεις που έχω κάνει ανθρώπους από άλλες κουλτούρες. Ο χρόνος που περνάς μαζί τους. Αν αφιερώσεις χρόνο σε φιλίες με ανθρώπους από άλλες κουλτούρες συλλέγεις βιώματα που εμπλουτίζουν μεταξύ άλλων και τον ήχο σου. Πέρασα χρόνια σε σπίτι όπου καθημερινά ακουγόταν φλαμένκο και αυτό νομίζω φαίνεται και στη μουσική μου.

Από τις «Άγριες Μέλισσες» και την «Παραλία» μέχρι το «Σπίτι δίπλα στο ποτάμι», τα τραγούδια σας έχουν συνδεθεί με αγαπημένους τηλεοπτικούς ήρωες. Πόσο βυθίζεστε στον κόσμο μιας σειράς όταν γράφετε τη μουσική της;

Βυθίζομαι στον κόσμο που φτιάχνουμε με τον σκηνοθέτη της κάθε δουλειάς. Προσπαθώ να δω τη ματιά του και να βρω τι μπορώ να προσφέρω για να ολοκληρώσω την εικόνα. Όταν τα καταφέρνουμε είναι πολύ συγκινητικό και προσωπικό. Μαζί ανακαλύπτουμε τον ρυθμό, το χρώμα και τον συνολικό ήχο της σειράς και των ηρώων και για μια στιγμή όλο γίνεται πιστευτό.

Με τον Quasamodo γράψατε για την «Παραλία» το «Don’t Ever Leave», που ερμήνευσε ο Eric Burdon. Τι σήμαινε για εσάς, που μεγαλώσατε με τη ροκ μουσική, αυτή η συνεργασία; Τι θυμάστε περισσότερο από τη συνάντησή σας μαζί του; 

Η αλήθεια είναι ότι ακόμα δεν το πιστεύω ότι έγινε αυτό. Από τη συνάντησή μας θυμάμαι τη σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ μας. Το ουίσκι που μοιραστήκαμε και τα λόγια που γράψαμε παρέα. Τις ιστορίες του για τον Χέντριξ. Τον άνθρωπο πίσω από τον θρύλο. Την ιστορία που λέει το πρόσωπο κάποιου που γνωρίζεις από κοντά.

Ο Kadebostany έχει αφηγηθεί ότι γνωριστήκατε στα παρασκήνια μιας συναυλίας του. Τι αναγνωρίσατε στη μουσική του και πώς εξελίχθηκε η σχέση σας μέσα από τις συνεργασίες σας;

Με τον Guillaume βρεθήκαμε μετά από την συναυλία του στο Fuzz. Είχαμε ωραία χημεία και αποφασίσαμε να ανταλλάξουμε ιδέες. Η πρώτη μας επαφή ήταν το Walking Away, που λόγω της επιτυχίας του μας ξαναέφερε κοντά. Ο Guillaume έχει τρομερό φίλτρο σαν παραγωγός και είναι μοναδικός δημιουργός. Στην μουσική του με τράβηξε η αμεσότητα και η μουσικότητα του.

Η προσωπική σας δισκογραφία έχει έντονο αγγλόφωνο χαρακτήρα, ενώ μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές σάς γνώρισε ένα ευρύ κοινό χάρη και στα ελληνικά τραγούδια σας. Αισθάνεστε ότι εκφράζετε διαφορετικές πλευρές του εαυτού σας όταν γράφετε σε διαφορετικές γλώσσες;

Σίγουρα, δεν μπορώ όμως να διαλέξω τι από τα δύο με εκφράζει πιο βαθιά. Αγαπώ την ελληνική γλώσσα και πόσο άμεσα με χτυπάει και έχω την τύχη να έχω δίπλα μου την Ουρανία Πατέλλη με την μοναδική της γραφή. Από την άλλη αγαπώ και την αγγλική γλώσσα για την μουσικότητα της και την απλότητα της.

Έχοντας εργαστεί επί χρόνια με την τεχνολογία του ήχου, πώς αντιμετωπίζετε τις δυνατότητες που προσφέρει σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη στη μουσική δημιουργία; Υπάρχει κάποιο κομμάτι της δημιουργικής διαδικασίας που δεν θα θέλατε ποτέ να της “αναθέσετε”;

Προς το παρόν δεν έχω αναθέσει τίποτα στο ΑΙ. Σίγουρα έχει πολλά να προσφέρει. Δεν θα ήθελα να παραδώσω την δημιουργία μελωδίας και στίχων στην τεχνητή νοημοσύνη. Νομίζω μπορώ να θυμηθώ τις συγκεκριμένες στιγμές που έγραψα όλα μου τα τραγούδια ξεχωριστά. Στιγμές που σου μένουν στην μνήμη. Νομίζω αν το δώσω αυτό στο ΑΙ θα χάσω την αγάπη μου για την σύνθεση.

Στις 30 Νοεμβρίου θα βρεθείτε στη σκηνή με τη (νεράιδα) Έβελυν Ασουάντ στο Σταυρό του Νότου. Πώς συναντήθηκαν οι μουσικοί σας κόσμοι και τι θα ακούσουμε σε αυτή τη συναυλία; 

Με την Έβελυν γνωριστήκαμε στο ‘Σπίτι δίπλα στο ποτάμι’. Νομίζω στάθηκα πολύ τυχερός που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας. Είναι συγκλονιστική ερμηνεύτρια. Αποφασίσαμε λοιπόν να παρουσιάσουμε την δουλειά που κάναμε για το ‘Ποτάμι’. Παράλληλα, για πρώτη φορά, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε πολλά τραγούδια από τα soundtrack που έχω κάνει τα τελευταία 7 χρόνια, με μία μοναδική ομάδα 8 εξαιρετικών μουσικών.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα