To Κέντρο τους μάρανε!

Ευτυχώς που ο πρωθυπουργός πήγε στην Άγκυρα και εκεί, δίπλα στον Τούρκο πρόεδρο, στάθηκε και μίλησε με τρόπο που θύμισε κάτι από τον πολιτικό που το 2016 κατάφερε να συσπειρώσει γύρω του πολίτες που μέχρι τότε ούτε που είχαν διανοηθεί να ψηφίσουν το κόμμα του, τη Νέα Δημοκρατία. Όλους αυτούς στους οποίους οφείλει το ότι σήμερα κυβερνάει, για δεύτερη τετραετία, αυτοδύναμος.

Αναφέρομαι στους αληθινούς Κεντρώους και μετριοπαθείς που δεν κατατρύχονται από αντι-αριστερά σύνδρομα και δεν προσβλήθηκαν ποτέ από την απολιτική Αντισύριζα υστερία.

Τον κόσμο που σιχαίνεται την πτωχοδρομική, Λαϊκή Δεξιά που νοσταλγεί την «Ελλαδίτσα του ‘50» και εχθρεύεται την Ακροδεξιά της φτώχειας και των ανισοτήτων, του αντιμεταναστευτικού μίσους, του αντισημιτισμού και της ισλαμοφοβίας.

Όλους αυτούς που έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι «εκείνον τον Μητσοτάκη», του 2016, τον είχαν…ονειρευτεί και δεν υπήρξε ποτέ στ’αλήθεια, με εξαίρεση την στιγμή που ψήφισε την Ισότητα στο Γάμο, ένα ιστορικό γεγονός για την Γ Ελληνική Δημοκρατία που ο ίδιος σήμερα αποκηρύσσει.

Λίγες ώρες πριν την εμφάνιση του «Μητσοτάκη του 2016» στην Άγκυρα, συνέβησαν τρία γεγονότα:

1. Ο υπουργός Υγείας της κυβέρνησής του αναπαρήγαγε από την τηλεόραση την σκληρά αντισημιτική και δημοφιλή στους τραμπικούς κύκλους θεωρία συνωμοσίας της «Μεγάλης Αντικατάστασης», προφανώς για να γίνει αρεστός στους εγχώριους τραμπικούς.

2. Ο υπουργός Μετανάστευσης, αν και δικηγόρος ο ίδιος, επιτέθηκε με μένος εναντίον δικηγόρου που έχει αναλάβει την υπεράσπιση κατηγορουμένου. Δηλαδή εξανέστη για το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι Κράτος Δικαίου που το δικαίωμα του κατηγορουμένου στην υπεράσπιση είναι πλέον αυτονόητο.

3. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατά τη διάρκεια του briefing, ζωντανά στις οθόνες μας, απείλησε με μήνυση δημοσιογράφο που του έκανε πιεστικά ερωτήσεις, δηλαδή σε δημοσιογράφο που έκανε, απλώς, τη δουλειά του.

Αυτή τη ζοφερή εικόνα των τελευταίων εικοσιτετραώρων τη συμπληρώνει «το πάρτυ» που έχει στηθεί γύρω από το άρθρο 86 του Συντάγματος, τον γνωστό Νόμο Περί Ευθύνης των Υπουργών. Σοκαρισμένοι, οι αληθινοί Κεντρώοι του «Μένουμε Ευρώπη», βλέπουν κυβερνητικούς κύκλους να επιτιθενται στον Βαγγέλη Βενιζέλο με τα επιχειρήματα των συνωμοσιολόγων των Πλατειών της Αγανάκτισης. Εκείνων που το σκοτεινό 2011-2012 είχαν μαζευτεί στην Πλατεία Συντάγματος και μουτζωναν παρέα τη Βουλή. Αυτοί είναι που ισχυρίζονταν ότι το Άρθρο 86 ήταν «ιδέα του Βενιζέλου» για να προσφέρει ασυλία στο «λαμογιακό μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα». Έτσι ακριβώς το έλεγαν τότε.

«Μπάστα, λίγο, και με αυτή τη “διαχρονική αφέλεια” των Κεντρώων που τάχα μου εξαναγκάζονται από την Αριστερά να πέσουν στην αγκαλιά της Δεξιάς. Τι κλαψουρίζεις; Τους ξέρατε!», θα μου πει κάποιος.

Αν και, εν προκειμένω, δεν είναι απολύτως έτσι, να το δεχτώ για τη συζήτηση. Άλλωστε, αυτό που πιστεύω ότι έχει σημασία να αναδειχθεί είναι ότι ενώ το Μαξίμου πολιτεύεται σταθερά με τον τρόπο που περιέγραψα παραπάνω, επιμένει να διαρρέει στις φιλικές παραπολιτικές στήλες ότι με τη Συνταγματική Αναθεώρηση, «ο Πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να επαναπροσεγγίσει το Κέντρο».

Έχω σχολιάσει και στο παρελθόν τι σημαίνει σήμερα Κέντρο:

«Ως Κεντρώοι αυτοπροσδιορίζονται όσοι τοποθετούν εαυτούς στη Μεσαία Τάξη, όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτή την κατάταξη, ανήκουν στα μεσαία και ανώτερα εισοδήματα και γενικώς είναι «βολεμένοι» και δεν θέλουν «η χώρα να μπει ξανά σε περιπέτειες», χωρίς να μπορούν βέβαια να προσδιορίσουν επακριβώς πως εννοούν «τις περιπέτειες».

Για τον κόσμο αυτό όμως, είναι ακόμα «ζωντανή» η υπόσχεση που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019: «Να διευρύνουμε τα κεκτημένα της Μεταπολίτευσης».

Μόνο που σήμερα όλοι αυτοί αναρωτιούνται αν θα καταφέρουμε «να αλλάξουμε πίστα» με κυβερνήσεις αυτοδύναμες ή με κυβερνήσεις συνεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, ας γνωρίζει ο Πρωθυπουργός και οι επιτελείς του ότι συμπεριφορές σαν κι αυτές που περιέγραψα πιο πάνω και που είναι πλέον καθημερινές καθώς και οι επιθέσεις στον Βαγγέλη Βενιζέλο και το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ που «έβαλε πλάτη» για να μην πτωχεύσει η χώρα, επιδεινώνουν το αίσθημα ασφυξίας που αισθάνεται σήμερα κάθε αληθινός Κεντρώος και κάθε φορά που διαβάζει ότι «ο Πρωθυπουργός φλερτάρει πάλι το Κέντρο» το μόνο που σκέφτεται είναι τούτο: «Το Κέντρο σας μάρανε!».