Παραλήρημα Χέγκσεθ: “Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με την εισβολή επικίνδυνων ιδεολογιών”
Διαβάζεται σε 2'
“Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με την εισβολή επικίνδυνων ιδεολογιών” είπε ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου την ημέρα της επετείου της Απόβασης στη Νορμανδία.
- 06 Ιουνίου 2026 18:42
Σε μια προκλητική παρέμβαση από έναν χώρο που συμβολίζει τον αγώνα κατά του φασισμού και της μισαλλοδοξίας, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, ή καλύτερα, Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, επέλεξε να στοχοποιήσει πρόσφυγες και μετανάστες κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για την 82η επέτειο της Απόβασης στη Νορμανδία.
Από το αμερικανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Κολβίλ-σιρ-Μερ, ο Χέγκσεθ παρουσίασε ανθρώπους που φτάνουν στις ευρωπαϊκές ακτές αναζητώντας προστασία ως μέρος μιας υποτιθέμενης «εισβολής».
«Δυστυχώς, σήμερα διαφορετικές ευρωπαϊκές παραλίες δέχονται επίθεση από διαφορετικές, επικίνδυνες ιδεολογίες. Στις ακτές της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας φτάνουν βάρκες και άνδρες», δήλωσε χαρακτηριστικά, ενώ συνέχισε αναρωτώμενος: «Πότε οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες θα κάνουν κάτι γι’ αυτή την εισβολή;».
Η επιλογή των λέξεων δεν είναι τυχαία. Ο όρος «εισβολή» αποτελεί εδώ και χρόνια βασικό στοιχείο της ακροδεξιάς ρητορικής διεθνώς. Χρησιμοποιείται για να μετατρέψει ανθρώπους που διαφεύγουν από πολέμους, διώξεις και ανθρωπιστικές καταστροφές σε απειλή, καλλιεργώντας φόβο, ξενοφοβία και κοινωνικό διχασμό.
Ακόμη πιο προκλητικό είναι το γεγονός ότι αυτές οι δηλώσεις έγιναν σε μια τελετή μνήμης για όσους πολέμησαν τον ναζισμό. Η Νορμανδία αποτελεί και αυτή σύμβολο της αντίστασης απέναντι στις ιδεολογίες που χώριζαν τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους», σε «δικούς μας» και «ξένους». Κι όμως, από το ίδιο βήμα ακούστηκε μια ρητορική που αντιμετωπίζει τους κατατρεγμένους ως απειλή για τον δυτικό πολιτισμό.
Οι δηλώσεις Χέγκσεθ δεν αποτελούν προσωπική παραφωνία. Αντανακλούν τη γραμμή της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία έχει επανειλημμένα περιγράψει τη μετανάστευση ως υπαρξιακή απειλή και έχει υιοθετήσει θεωρίες περί «πολιτισμικής αντικατάστασης» και «απώλειας ταυτότητας» της Ευρώπης. Πρόκειται για αφηγήματα που βρίσκουν απήχηση στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά και αξιοποιούνται για να δικαιολογήσουν σκληρότερες πολιτικές αποκλεισμού και αποτροπής.
