Πομπηία: Ένα ντουλάπι 2.000 ετών αποκαλύπτει τη ζωή πριν από τον Βεζούβιο

Ένα ντουλάπι που παρέμεινε σφραγισμένο για σχεδόν 2.000 χρόνια στην Πομπηία έφερε στο φως ένα σπάνιο στιγμιότυπο από την καθημερινότητα ενός κατοίκου της αρχαίας πόλης, πριν από την καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου.

Μεταξύ άλλων βρέθηκαν σύνεργα καλλωπισμού και αρώματα, νομίσματα, μαγειρικά σκεύη αλλά και παιδικά φυλαχτά, σύμφωνα με το Reuters.

Η άλλοτε ακμάζουσα Πομπηία, κοντά στη Νάπολη, θάφτηκε κάτω από την ηφαιστειακή τέφρα μετά την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ, με αποτέλεσμα κτίρια, αντικείμενα και επιγραφές στους τοίχους να διατηρηθούν επί αιώνες κάτω από στρώματα στάχτης.

Οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να ανασυνθέσουν τμήματα του ξύλινου ντουλαπιού από ίχνη που εντοπίστηκαν σε σπίτι στη Via dell’Abbondanza, έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της αρχαίας Πομπηίας, σύμφωνα με ανακοίνωση του αρχαιολογικού χώρου.

«Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα την ταυτότητα εκείνου που ζούσε στο σπίτι, όμως αυτά τα ευρήματα μας φέρνουν πιο κοντά στην καθημερινή του ζωή», δήλωσε ο διευθυντής του αρχαιολογικού χώρου, Gabriel Zuchtriegel.

Ανάμεσα στα αντικείμενα που φυλάσσονταν στο ντουλάπι βρέθηκε ένα περιδέραιο αποτελούμενο από τουλάχιστον 24 μικροσκοπικά στοιχεία από οστό, υαλόμαζα, πηλό και ορεία κρύσταλλο. Ανάμεσά τους υπήρχαν μορφές των θεών Bes και Ερμή, καθώς και μικροσκοπικά χέρια και πόδια, κουκουνάρια και τσαμπιά σταφυλιών.

Τέτοια περιδέραια, γνωστά ως crepundia, προσφέρονταν κατά παράδοση στα παιδιά στη ρωμαϊκή εποχή. Χρησίμευαν τόσο ως προστατευτικά φυλαχτά όσο και ως κουδουνίστρες, καθώς ο ήχος τους επέτρεπε στους ενηλίκους να αντιλαμβάνονται πού βρίσκονταν τα παιδιά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κάτοχοί τους τα κρατούσαν ακόμη και μετά την ενηλικίωσή τους ως ενθύμια της παιδικής ηλικίας, προσφέροντας έτσι σήμερα μια ιδιαίτερα προσωπική σύνδεση με τον άγνωστο ένοικο του σπιτιού.

Αρώματα, χρήματα και ποντίκια

Οι αρχαιολόγοι βρήκαν επίσης τσιμπιδάκια, ένα μικρό γυάλινο φιαλίδιο για άρωμα ή αλοιφή και ένα θυμιατήρι, καθώς και χάλκινα, γυάλινα και κεραμικά δοχεία και μαγειρικά σκεύη.

Μολύβδινα σταθμά που βρίσκονταν μέσα σε ένα ξύλινο κουτί υποδηλώνουν ότι κάποιος από τους ενοίκους του σπιτιού ασχολούνταν με το εμπόριο.

Σε ένα μικρό πλεκτό δοχείο βρέθηκαν επίσης 38 χάλκινα νομίσματα.

Το γεγονός ότι στο σπίτι εγκαταλείφθηκαν τόσο χρήματα όσο και αντικείμενα που φαίνεται ότι είχαν συναισθηματική αξία δείχνει ότι οι ένοικοί του πιθανότατα δεν πρόλαβαν να τα πάρουν μαζί τους όταν εξερράγη ο Βεζούβιος.

«Η Πομπηία δεν είναι μόνο ένας τόπος σπουδαίων έργων τέχνης. Είναι και ένας τόπος όπου ακόμη και τα πιο συνηθισμένα αντικείμενα ξαναδίνουν στο παρελθόν την ανθρώπινη διάστασή του», δήλωσε ο Zuchtriegel.

«Η αξία αυτής της ανακάλυψης βρίσκεται στη δυνατότητα να διαβάσουμε μαζί τα διαφορετικά ίχνη μιας ζωής: τις προσωπικές συνήθειες, την εργασία και τις αναμνήσεις».

Το σπίτι βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της Πομπηίας και, βάσει επιγραφών που έχουν εντοπιστεί εκεί, θεωρείται ότι ενδέχεται να συνδεόταν με έναν άνδρα ονόματι Κορνήλιος Μάξιμος.

Η πρόσοψή του ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1912, όμως μόλις τώρα οι αρχαιολόγοι ερεύνησαν ορισμένα από τα δωμάτια στο πίσω μέρος του, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προγράμματος αποκατάστασης.

Η ανασκαφή έδειξε, τέλος, ότι ορισμένα προβλήματα της ζωής στις πόλεις δεν έχουν αλλάξει και τόσο μέσα σε δύο χιλιετίες.

Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τα κατακερματισμένα σκελετικά κατάλοιπα δύο νεαρών ποντικών μέσα σε έναν αμφορέα, ο οποίος βρισκόταν σε υπερυψωμένο αποθηκευτικό χώρο.