Τι κάνει ο εγκέφαλός σου όταν νομίζεις ότι κάνεις multitasking – Ένας νευροψυχολόγος απαντά

Όταν δουλεύεις πολλές ώρες, νιώθεις πως ο εγκέφαλος σου έχει γίνει “πουρές”. Τον έχεις εξαντλήσει σε τέτοιο βαθμό, που επηρεάζεται η όραση σου, η ικανότητα ομιλίας (σαν να μη βρίσκεις τις λέξεις) και γενικά, υπάρχει ένα γενικότερο θέμα λειτουργίας.

Σου έχω νέα: ό,τι και αν κάνεις -είτε λύνεις εξισώσεις επιπέδου ΜΙΤ, είτε κοιτάς στο άπειρο-, ο εγκέφαλος “καίει” εν πολλοίς, την ίδια ενέργεια όπως αποκάλυψε πρόσφατη μελέτη της νευροεπιστημόνισσας Sharna Jamadar.

Για την ακρίβεια, η διαφορά είναι κάπου στο 5% μεταξύ εργασιών που είναι πιο επίπονες και των χαλαρωτικών.

Μια άλλη παρανόηση που υπάρχει και αφορά τον εγκέφαλο μας, είναι το multitasking, βασική προϋπόθεση επιβίωσης για τον σύγχρονο άνθρωπο.

Σου έχω και άλλα νέα.

Όπως έχει πει στο Pop Science ο Αλέξανδρος Κυριαζής, πρόεδρος της Ελληνικής Νευροψυχολογικής Εταιρείας όταν νομίζουμε πως κάνουμε multitasking, το πιο περίπλοκο όργανο που έχουμε πάνω μας κάνει κάτι άλλο, για να… επιβιώσει.

Δεν κάνεις multitasking – Κάνεις shifting

Κατά τον ειδικό «ο εγκέφαλος δεν δουλεύει με ποσοστά. Δεν υπάρχει ούτε 10%, ούτε 20%, ούτε τίποτα. Μηδέ δουλεύει στο 100% σε όλα τα μέρη, ταυτόχρονα, καθώς αυτό θα οδηγούσε σε υπερφόρτωση.

Το 10% ήταν κόλπο του μάρκετινγκ ή ανθρώπων που ήθελαν να μας κάνουν να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ξεκλειδώσουμε το άλλο 90%, αν συνεργαστούμε μαζί τους».

«Οι νευροεπιστήμονες έχουν ανακαλύψει και επιβεβαιώσει ότι ο εγκέφαλος μας είναι πολύ καλός στο να κάνει ένα πράγμα, κάθε φορά. «Ταυτόχρονα είναι και πολύ καλός, στο να κάνει εναλλαγές. Δηλαδή, δεν γίνεται multitasking, αλλά shifting».

Τουτέστιν, εναλλαγή προσοχής «την οποία οι κλινικοί νευροψυχολόγοι ονομάζουμε εναλλασσόμενη προσοχή. Ουσιαστικά, μπορεί να εναλλάσσει ανάμεσα σε δυο διεργασίες το ίδιο καλά, όμως όταν αυξάνονται οι δυσκολίες, “πέφτει” η απόδοση.

Αυτό είναι κάτι που έχει μελετηθεί πάρα πολύ: αν προσπαθήσω να κάνω δυο διεργασίες ταυτόχρονα, αμφότερες μέτριας δυσκολίας και πάνω, δεν θα καταφέρω να τις κάνω το ίδιο καλά.

Αν όμως, η μια είναι εύκολη και η άλλη δύσκολη, μπορώ να τα καταφέρω καλύτερα, γιατί την εύκολη μπορεί να την έχω αυτοματοποιήσει σε έναν βαθμό. Οπότε εκεί, μπαίνουμε και σε μια άλλη διαδικασία. Χρησιμοποιούμε άλλες οδούς του εγκεφάλου, ώστε να κάνουμε αυτοματοποιημένα την εύκολη και να “ρίξουμε” την προσοχή μας στη δύσκολη. Έτσι, φαίνεται πως κάνουμε multitasking».

Αλλά δεν είναι αυτή και η πραγματικότητα.

Πώς δείχνεις ότι λειτουργείς καλύτερα στο χάος από ό,τι στην τάξη

Υπάρχει ένα ποσοστό ανθρώπων που λειτουργεί πιο αποτελεσματικά, όταν κάνει περισσότερα από ένα πράγματα. Για παράδειγμα, μη μου δώσεις άπλα για να παρκάρω και απόλυτη ησυχία. Κάνω 10 μανούβρες. Θέλω να περιορίζομαι και ιδανικά, να μιλάω παράλληλα στο τηλέφωνο (με bluetooth).

Γενικά, είμαι πολύ κακή στη διαχείριση ενός, μεμονωμένου, πράγματος. Συνήθως, δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ την άνεση χρόνου και τα κάνω μαντάρα.

Πολλά χρόνια θεωρούσα πως αυτό είναι τιμή μου και καμάρι μου, κάτι που έχω κατακτήσει μέσα στα χρόνια. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα πόσο εξαντλητικές ήταν για το μυαλό και το σώμα οι δεκαετίες που πέρασα ως “παιδί ορχήστρα” (ή one woman show).

Πώς;

Με διάφορα θέματα υγείας που προκύπτουν, ως φυσικές φθορές αυτής της υπέρβασης/κακομεταχείρισης.

Ο Δρ Κυριαζής εξηγεί ότι πως όσοι είναι πιο αποτελεσματικοί, όταν κάνουν παράλληλα πολλά πράγματα «μπορεί να λειτουργούν καλύτερα στο χάος και όχι στην τάξη, γιατί έχουν μάθει να επιβιώνουν σε αυτό.

Είναι κάτι που παθαίνουν πολύ συχνά και όσοι έχουν ΔΕΠΥ: έχουν πολλές σκέψεις που παρεμβάλλονται και η προσοχή τους τραβιέται από ερεθίσματα που δέχονται εκείνη την ώρα, στο αισθητηριακό τους σύστημα.

Έχουν μάθει να ζουν με αυτόν τον τρόπο. Να συνδιαλέγονται και να παρευρίσκονται σε αυτό το σύστημα. Το αποτέλεσμα είναι ότι εφόσον είναι έτσι, έτσι μαθαίνουν να ζουν.

Παρ’ όλα αυτά, πάντα υπάρχουν στρατηγικές για να μπορέσουν να τακτοποιήσουν τις τακτικές και το περιβάλλον τους καλύτερα. Και φυσικά, βοηθάει η ψυχοθεραπεία».