ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ: ΧΩΡΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΤΗΝ “ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΗ” ΑΘΗΝΑ;

Αιφνιδιασμό και ανησυχία έχει προκαλέσει σε εκατοντάδες οικογένειες της Αθήνας, η απόφαση του Δημοτικού Βρεφοκομείου να διακόψει τη λειτουργία δύο δημοτικών παιδικών σταθμών σε Εξάρχεια και Παγκράτι, χωρίς, όπως καταγγέλλεται, να έχει παρουσιαστεί σαφές και εφαρμόσιμο σχέδιο για την “μετεγκατάσταση” των εξυπηρετούμενων βρεφών και νηπίων.

Γονείς από τις δύο περιοχές, με τους οποίους συνομίλησε το NEWS 24/7, περιγράφουν την απογοήτευση αλλά και την οργή τους, καθώς, όπως αναφέρουν, η Δημοτική Αρχή φαίνεται αφενός να μην προσπαθεί να βρει λύση στο επείγον αυτό ζήτημα και αφετέρου να αντιμετωπίζει απαξιωτικά τις προσπάθειες αλλά και την αγωνία δεκάδων οικογενειών.

Εξετάσαμε τη νέα πραγματικότητα της προσχολικής φροντίδας στον Δήμο Αθηναίων και να καταλάβουμε γιατί ενώ πρόκειται για ένα ζήτημα, του οποίου οι ρίζες φτάνουν πίσω στο 2017, σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα είμαστε στο μηδέν.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ

Στα Εξάρχεια όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2025, όταν οι γονείς ενημερώθηκαν ότι για το σχολικό έτος 2025-26 δεν θα ήταν δυνατή η επανεγγραφή όλων των ήδη φιλοξενούμενων βρεφών και νηπίων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς της περιοχής λόγω έλλειψης διαθέσιμων θέσεων.

Λίγο αργότερα, τους γνωστοποιήθηκε ότι το καλοκαίρι του 2026 ο παιδικός σταθμός της οδού Θεμιστοκλέους, ένας από τους μόλις τρεις δημοτικούς παιδικούς σταθμούς της περιοχής, ο οποίος φέτος εξυπηρετούσε 28 παιδιά (11 βρέφη και 17 νήπια), θα κλείσει οριστικά.

Το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών ανακοίνωσε επισήμως το κλείσιμο της συγκεκριμένης δομής, επικαλούμενο τη μη συμμόρφωσή της με τις κτιριακές προδιαγραφές (χώροι, αυλές, τετραγωνικά ανά παιδί), που ορίζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών της χώρας.

Μόνο που οι προδιαγραφές αυτές δεν είναι καινούργιες. Θεσπίστηκαν από το Υπουργείο Εσωτερικών ήδη από το 2017, με το Προεδρικό Διάταγμα 99/2017, γεγονός που γεννά εύλογα ερωτήματα για το τί έχει γίνει εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, για να προσαρμοστούν οι παιδικοί σταθμοί του Δήμου Αθηναίων σε αυτές τις νέες προδιαγραφές και να αποφευχθεί το σημερινό “τετελεσμένο”.

Για τους γονείς το πρόβλημα δεν έγκειται στις προδιαγραφές.

“Κανείς δεν λέει, ότι δεν θέλουμε παιδικούς σταθμούς με μεγαλύτερες αυλές και περισσότερο χώρο. Και προφανώς, όταν ένα κτίριο είναι αδύνατο να προσαρμοστεί στους νέους όρους που θέτει το ΥΠΕΣ, να επεκταθεί για παράδειγμα, δεν προτείνουμε να παραβλέψουμε το θεσμικό πλαίσιο, για να παραμείνουμε στον συγκεκριμένο χώρο πάση θυσία. Όμως ρωτάμε, πώς είναι δυνατόν να ανακοινώνεται το οριστικό κλείσιμο μιας δημόσιας δομής, χωρίς να έχει παρουσιαστεί σαφές σχέδιο για το πού θα πάνε αυτά τα παιδιά που εξυπηρετούνται σήμερα από τον παιδικό της Θεμιστοκλέους;”, τονίζουν μέλη της Συνέλευσης Γονέων Παιδικών Σταθμών Εξαρχείων σε συνάντηση που είχαμε μαζί τους.

Όπως μας περιέγραψαν, μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο και ενώ τα ερωτήματά τους παρέμεναν αναπάντητα επί μήνες, αναγκάστηκαν να αναλάβουν οι ίδιοι έναν ρόλο, που κανονικά ανήκει στη διοίκηση. “Χτένισαν” όλα τα Εξάρχεια, έψαξαν τα ακίνητα στην περιοχή, εξέτασαν ποια από αυτά θα μπορούσαν να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του ΠΔ 99/2017 και κατέθεσαν προτάσεις για χώρους, που θα μπορούσαν να στεγάσουν έναν νέο παιδικό σταθμό (ιδιόκτητο, καθώς οι προτάσεις αφορούσε κτίρια ή οικόπεδα που θα μπορούσαν να αγοραστούν, καθώς η προσαρμογή των ήδη μισθωμένων κτιρίων στο ΠΔ είναι πολύ πιο δύσκολη υπόθεση).

Ωστόσο, όπως καταγγέλλουν, οι προτάσεις τους δεν αξιολογήθηκαν από τη Δημοτική Αρχή. Αντί να υπάρξει άμεση και συγκεκριμένη ανταπόκριση, οι γονείς περιγράφουν μια στάση απαξίωσης και μετάθεσης ευθύνης, με τους ίδιους να καλούνται ουσιαστικά να υποδείξουν λύσεις για ένα πρόβλημα που ο Δήμος γνώριζε εδώ και χρόνια.

“Κάθε φορά στις συναντήσεις που κάναμε με τη Δημοτική Αρχή, μάς λένε ‘ωραία, έχετε κάτι να προτείνετε;’“, αναφέρουν χαρακτηριστικά στο NEWS 24/7, υπογραμμίζοντας ότι η αναζήτηση κτιρίων, η αξιολόγηση της καταλληλότητάς τους και ο σχεδιασμός για τη συνέχιση της λειτουργίας μιας δημόσιας δομής, αποτελεί ευθύνη που φέρει αποκλειστικά το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών και η Δημοτική Αρχή.

“Δεν είμαστε δημοτικοί υπάλληλοι να είμαστε υποχρεωμένοι να βρίσκουμε λύσεις. Είμαστε πολίτες και αξιώνουμε να υπάρχει προνοιακή πολιτική σε σχέση με απλές βασικές καθημερινές ανάγκες, που αφορούν τα παιδιά μας και εμάς τους ίδιους”, τονίζουν.

Σύμφωνα με τους ίδιους, η μόνη κίνηση που έγινε από την πλευρά του Βρεφοκομείου για την αναζήτηση νέου χώρου ήρθε έπειτα από δική τους πίεση. Όπως αναφέρουν, εκδόθηκε προκήρυξη για τη μίσθωση κτιρίου, κάτι που, όπως λένε, δεν είχε γίνει τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, όμως ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο έγινε ενίσχυσαν την πεποίθησή τους ότι επρόκειτο περισσότερο για μια κίνηση εντυπώσεων παρά για ουσιαστική προσπάθεια εξεύρεσης λύσης.

Όπως καταγγέλλουν, η προκήρυξη βγήκε μέσα στο καλοκαίρι, με προθεσμία μόλις τριών εβδομάδων, ενώ συνέπεσε χρονικά με την ημέρα που οι ίδιοι επρόκειτο να τοποθετηθούν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Παράλληλα, οι προδιαγραφές που ζητούνταν για το νέο κτίριο, μεταξύ άλλων, 150 τετραγωνικά μέτρα ανοιχτού χώρου για βρεφικό και νηπιακό τμήμα, καθιστούσαν, όπως λένε, την εξεύρεση κατάλληλου χώρου εξαιρετικά δύσκολη, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας και μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με νεότερη ενημέρωση, ο σταθμός της Θεμιστοκλέους ενδέχεται να παραμείνει ανοιχτός και για το σχολικό έτος 2026-27. Ωστόσο, όπως λένε, μια τέτοια εξέλιξη δεν λύνει το πρόβλημα, αλλά απλώς παρατείνει το καθεστώς αβεβαιότητας στο οποίο βρίσκονται εγκλωβισμένες δεκάδες οικογένειες.

Η αβεβαιότητα αυτή, προσθέτουν, επηρεάζει και τους εργαζόμενους του σταθμού, οι οποίοι γνωρίζουν ότι η δομή βρίσκεται υπό διαρκή απειλή παύσης λειτουργίας. “Ούτε οι γονείς μπορούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους ούτε οι εργαζόμενοι μπορούν να επενδύσουν πραγματικά σε έναν χώρο που δεν ξέρουν αν θα υπάρχει την επόμενη χρονιά”, σημειώνουν.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ

Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στο Παγκράτι, όπου, μόλις λίγες ημέρες πριν την έναρξη των εγγραφών για το νέο σχολικό έτος, το Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών ανακοίνωσε τη διακοπή λειτουργίας του 2ου Δημοτικού Κοινοτικού Παιδικού Σταθμού Πρωταγόρα, “λόγω δικαστικών αποφάσεων για την επιστροφή του ακινήτου”, όπως διαβάζουμε σε επίσημη ανακοίνωση του Δήμου.

Ο σταθμός, σύμφωνα με τη Συνέλευση Γονέων, εξυπηρετεί ετησίως 52 οικογένειες από το Παγκράτι, το Μετς και τη Γούβα, οι οποίες ενημερώθηκαν ότι τα ήδη εγγεγραμμένα παιδιά θα μεταφερθούν σε γειτονικούς παιδικούς σταθμούς, και συγκεκριμένα στους σταθμούς επί των οδών Εργοτίμου και Νικοσθένους.

Μόνο που, όπως καταγγέλλεται σε ανοιχτή επιστολή που κοινοποίησαν οι γονείς τόσο στη Δημοτική Αρχή όσο και στα ΜΜΕ, οι προτεινόμενοι σταθμοί απέχουν έως και 30 με 45 λεπτά από τα σπίτια των οικογενειών, ενώ πρόκειται για δομές που είναι ήδη πλήρεις.

“Με καρότσι ή με ένα νήπιο που χαζοπερπατά ακόμη, δεν είναι εφικτό να διανύεις καθημερινά μια απόσταση 30-45 λεπτών. Η πρόταση του Βρεφοκομείου αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει επίγνωση της πραγματικότητας της γειτονιάς μας“, αναφέρουν χαρακτηριστικά οι γονείς, επισημαίνοντας ότι η μεταφορά των παιδιών σε άλλους σταθμούς είτε θα οδηγήσει σε ασφυκτική υπερπληρότητα των δομών είτε θα αφήσει παιδιά της περιοχής εκτός δημόσιας προσχολικής φροντίδας, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις είναι συγκεκριμένες και περιορισμένες.

Εξίσου κρίσιμο, όπως τονίζουν, είναι ότι δεν υπάρχει σαφής πρόβλεψη για τα νέα βρέφη και νήπια που θα αιτούνταν εγγραφή, ούτε για τις οικογένειες που κινδυνεύουν να χάσουν δικαιώματα μοριοδότησης για αδέλφια. “Μας ωθούν είτε να στραφούμε αναγκαστικά στον ιδιωτικό τομέα ή σε παππούδες και γιαγιάδες, επιλογές που δεν είναι ούτε οικονομικά ούτε πρακτικά διαθέσιμες για όλες τις οικογένειες”, εξηγούν στο NEWS 24/7.

Στην ανοιχτή επιστολή της, η Συνέλευση Γονέων 2ου Δ.Κ. Πρωταγόρα καταγγέλλει ότι, παρότι απευθύνθηκαν θεσμικά στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών, δεν έλαβαν ουσιαστική απάντηση. Αντ’ αυτού, όπως μας ανέφεραν, η διοίκηση επέλεξε να τοποθετηθεί δημόσια, με ανακοίνωση που, κατά τους ίδιους, επιχείρησε να κλείσει επικοινωνιακά το θέμα χωρίς να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.

Στην ανακοίνωσή του, το Δημοτικό Βρεφοκομείο εξηγεί ότι η διακοπή λειτουργίας του σταθμού γίνεται “λόγω δικαστικών αποφάσεων για την επιστροφή του ακινήτου” και ότι έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες ώστε τα παιδιά να μεταφερθούν σε κοντινούς παιδικούς σταθμούς, “χωρίς να επηρεαστεί η φιλοξενία κανενός παιδιού”. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, τα 8 βρέφη και 20 νήπια που θα παραμείνουν στον φορέα θα φιλοξενηθούν στους πλησιέστερους σταθμούς της περιοχής, χωρίς οι γονείς να χάσουν την πριμοδότηση της μοριοδότησης επανεγγραφής.

Οι γονείς, ωστόσο, αμφισβητούν ότι η λύση αυτή είναι εφαρμόσιμη στην πράξη.

Στην επιστολή τους διαβάζουμε μεταξύ άλλων, “Οι γονείς αντιμετωπίστηκαν ως εμπόδιο και όχι ως σύμμαχοι σε μια κοινή προσπάθεια, ενώ επανειλημμένα δηλώθηκε ότι «δεν υπάρχει λύση», παρότι από την πλευρά μας κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις, τη στιγμή που οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν είχαν κανένα έτοιμο σχέδιο.

Το Βρεφοκομείο επικαλείται «υπεράνθρωπες προσπάθειες» επί εννέα έτη για εξεύρεση χώρου. Αν αυτό ισχύει, τότε είτε υπήρξε ανεπαρκής σχεδιασμός είτε αποτυχία στη διαχείριση ενός γνωστού και χρόνιου προβλήματος. Ζητούμε για άλλη μία φορά, βάσει του άρθρου 5 του Ν.2690/1999, τη δημοσιοποίηση όλων των σχετικών εγγράφων από το 2017 έως σήμερα για πλήρη διαφάνεια και αποσαφήνιση ευθυνών.

Η ενημέρωση των γονέων μόλις λίγες ημέρες πριν την έναρξη των εγγραφών για το νέο σχολικό έτος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί έγκαιρη ή επαρκής ενημέρωση, καθώς δεν αφήνει ουσιαστικά περιθώρια προσαρμογής και προγραμματισμού για τις οικογένειες“.

ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ “ΧΩΡΟΥΝ” ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Όπως τόνισαν καθ’ όλη τη διάρκεια της κουβέντας μας, οι γονείς των Εξαρχείων, το κλείσιμο του παιδικού σταθμού της Θεμιστοκλέους δεν είναι ένα μεμονωμένο διοικητικό ζήτημα, αλλά εντάσσεται στην ευρύτερη διαδικασία, που κάνει τη γειτονιά ολοένα και λιγότερο βιώσιμη για τους μόνιμους κατοίκους.

“Όταν από τη μία τα ενοίκια στην περιοχή εκτινάσσονται λόγω του τουρισμού και από την άλλη οι θέσεις στους βρεφονηπιακούς σταθμούς συρρικνώνονται, ουσιαστικά δεν αφήνεται επιλογή στον μέσο εργαζόμενο που έχει παιδιά να συνεχίσει να ζει εδώ“, αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Όπως εξηγούν, η “λύση” του ιδιωτικού παιδικού σταθμού –που και εδώ προτάθηκε εμμέσως από μέλη της Δημοτικής Αρχής – δεν είναι εφικτή για μια μέση οικογένεια εργαζομένων, καθώς συνεπάγεται μεγάλο οικονομικό κόστος, που μπορεί να αγγίζει και τα 500 ευρώ μηνιαίως για κάθε παιδί. Αντίστοιχα, ούτε η “λύση” της μετακίνησης του παιδιού σε άλλη γειτονιά εξυπηρετεί, καθώς σημαίνει έξτρα πίεση στο ήδη φορτωμένο πρόγραμμα μιας οικογένειας.

Σύμφωνα με στοιχεία από έγγραφα του Δημοτικού Βρεφοκομείου και από το σύστημα αιτήσεων εγγραφής, ο αριθμός των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών που εμφανίζονται διαθέσιμοι για εγγραφές στον Δήμο Αθηναίων μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Από 75 δομές το 2017, ο αριθμός έπεσε σε 68 για το σχολικό έτος 2023-24, σε 65 το 2024-25 και σε 62 στις περσινές αιτήσεις.

Στις φετινές αιτήσεις, με την παύση λειτουργίας του Πρωταγόρα (και το κλείσιμο ενός ακόμα σταθμού για εργασίες), οι διαθέσιμες δομές εμφανίζονται πλέον να περιορίζονται σε 60.

Η μείωση αυτή αποτυπώνεται και στη συνολική χωρητικότητα του Δημοτικού Βρεφοκομείου. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το NEWS 24/7, η συνολική χωρητικότητα (βρεφικών, νηπιακών και βρεφονηπιακών σταθμών), έχει μειωθεί από 5.469 θέσεις το 2013 σε 3.242 το 2025 ενώ στα Εξάρχεια οι θέσεις έχουν μειωθεί από 164 το 2017 σε 91 το 2025.

Με άλλα λόγια, οι διαθέσιμες θέσεις σε δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς της Αθήνας έχουν σχεδόν υποδιπλασιαστεί μέσα σε περίπου μία δεκαετία.

Τα παραπάνω, όπως περιγράφουν μέλη της Συνέλευσης Γονέων Παιδικών Σταθμών Εξαρχείων, προκαλούν μια αλυσιδωτή αντίδραση.

“Το γεγονός ότι κλείνουν παιδικοί σταθμοί συνδέεται με τη μείωση του μαθητικού πληθυσμού στις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης”, σημειώνουν, εξηγώντας πως οικογένειες που δεν μπορούν να βρουν θέση σε δημόσιο παιδικό σταθμό της γειτονιάς τους, αναγκάζονται να μετακομίσουν σε άλλη περιοχή, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο αριθμός των παιδιών που φοιτούν στα νηπιαγωγεία και στα δημοτικά της περιοχής και αυτή η μείωση οδηγεί με τη σειρά της σε συγχωνεύσεις τμημάτων ή ακόμη και σε κλείσιμο σχολικών μονάδων.

ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΛΙΓΟΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΠΛΗΡΕΙΣ

Για τους γονείς του Πρωταγόρα, αυτή η εικόνα δεν μπορεί να αποκοπεί από τη συνολικότερη υποχρηματοδότηση και υποβάθμιση της δημόσιας προσχολικής φροντίδας.

Όπως επισημαίνουν, οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως το ΕΣΠΑ, αντί να στηρίζονται σε σταθερή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

“Στο 2ο Δημοτικό Διαμέρισμα οι διαθέσιμοι παιδικοί ήταν ήδη λίγοι και υπερπλήρεις. Το κλείσιμο ενός ακόμη επιτείνει το πρόβλημα και αποτυπώνει την ευρύτερη παθογένεια του όλου συστήματος” αναφέρουν.

Όμως, υπάρχει και μια ακόμα διάσταση στο παρόν πρόβλημα.

“Όταν ένα παιδί πηγαίνει δύο χρόνια σε έναν παιδικό σταθμό, έχει δεθεί με τις δασκάλες του, με τον χώρο, με τους φίλους του. Το να του πεις ξαφνικά ότι του χρόνου θα πάει αλλού, σε άλλη γειτονιά, δεν είναι μια απλή μετακίνηση. Είναι μια μεγάλη και σημαντική αλλαγή και για τον δικό του ψυχικό κόσμο“, αναφέρουν οι γονείς.

Όπως τονίζουν, “είναι υποκριτικό να διαβάζουμε στη σελίδα του Δημοτικού Βρεφοκομείου για την ευαισθησία της παιδικής ηλικίας και τις σύγχρονες εκπαιδευτικές μεθόδους, όταν αυτά στην πράξη απαξιώνονται συστηματικά. Οι παιδικοί σταθμοί είναι κοιτίδες κοινότητας για βρέφη, νήπια και οικογένειες. Δεν είναι απλό να πρέπει ένα παιδί να αποχωριστεί το περιβάλλον που έχει εμπιστευτεί και συνηθίσει, πολλές φορές με δυσκολία,”.

ΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

Την αξία της φοίτησης στον παιδικό σταθμό εξηγεί στο NEWS 24/7 η Μαρία Σφυροέρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδαγωγικής στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών, επισημαίνοντας ότι πέρα από το προφανές πρακτικό ζήτημα του “ποιος κρατάει το παιδί εργαζόμενου γονιού”, πρόκειται για χώρους ασφαλούς κοινωνικοποίησης, όπου τα παιδιά μαθαίνουν να συνυπάρχουν, να μοιράζονται, να συνεργάζονται και να αναπτύσσουν σταδιακά δεξιότητες, που σχετίζονται με την αυτονομία τους, τη διαχείριση των συναισθημάτων τους και την καθημερινή τους λειτουργικότητα.

“Οι παιδικοί σταθμοί έχουν πολύ σημαντικό κοινωνικό, παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό ρόλο”, σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η ίδια επισημαίνει ότι ο ρόλος αυτός γίνεται ακόμη πιο κρίσιμος στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου οι ελεύθεροι χώροι στους οποίους τα παιδιά μπορούν να βρεθούν, να παίξουν και να συνυπάρξουν για πολλές ώρες είναι περιορισμένοι ενώ “είναι εξίσου σημαντικό και για παιδιά, τα οποία προέρχονται από διαφορετικά περιβάλλοντα, που δεν μιλούν κατ’ ανάγκη την ελληνική γλώσσα”. 

 

Σύμφωνα με την ίδια, η προσχολική αγωγή έχει έναν βαθιά δημοκρατικό χαρακτήρα, καθώς παρέχει σε όλα τα παιδιά ισότιμη πρόσβαση σε εμπειρίες και ερεθίσματα, που δεν είναι αυτονόητο ότι όλες οι οικογένειες μπορούν να προσφέρουν.

“Δεν έχουν όλες οι οικογένειες τη δυνατότητα να παρέχουν στα παιδιά τους τις ίδιες εμπειρίες. Στον παιδικό σταθμό τα παιδιά θα φτιάξουν πράγματα, θα κατασκευάσουν, θα δημιουργήσουν, θα συνεργαστούν. Κατακτούν δεξιότητες που δεν καλλιεργούνται πάντα με τον ίδιο τρόπο στο σπίτι”, αναφέρει.

Ακόμη και πολύ απλές, καθημερινές δεξιότητες που για ένα μικρό παιδί είναι καθοριστικές, όπως μας εξηγεί. Από το να πιάσει μια μπογιά, να παίξει με την πλαστελίνη, να λερωθεί, να χρησιμοποιήσει τα χέρια του, μέχρι να φάει μόνο του και να βάλει το μπουφάν του. Όλα αυτά “δουλεύονται συστηματικά στον παιδικό σταθμό και συνδέονται άμεσα με την αυτονομία και την αίσθηση ασφάλειας του παιδιού”.

“Ένα παιδί που ενισχύει την αυτονομία του νιώθει πιο ενδυναμωμένο και πιο ασφαλές”, τονίζει.

“Στη σημερινή συγκυρία, όπου τα παιδιά εκτίθενται από πολύ μικρή ηλικία στις οθόνες, οι παιδικοί σταθμοί μπορούν να λειτουργήσουν αντισταθμιστικά, προσφέροντας σωματικές, αισθητηριακές, δημιουργικές και κοινωνικές εμπειρίες που είναι βασικές για την ανάπτυξή τους” προσθέτει ενώ, κλείνοντας, εξηγεί πως “από τη στιγμή που το νηπιαγωγείο έχει γίνει πια μια υποχρεωτική βαθμίδα της εκπαίδευσης, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι παιδικοί σταθμοί προετοιμάζουν τα παιδιά για την ένταξή τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση”.

ΤΟ “ΠΡΟΝΟΜΙΟ” ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο επιμένουν οι γονείς. Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο πού θα μεταφερθούν τα παιδιά μετά το κλείσιμο των εν λόγω δομών, αλλά στο ότι η πρόσβαση σε μια δημόσια υπηρεσία κρίσιμη για την καθημερινότητα των οικογενειών και την ανάπτυξη των παιδιών δεν είναι πλέον καθόλου δεδομένη.

“Και το εξοργιστικό είναι ότι νιώθεις προνομιούχος αν καταφέρει το παιδί σου να μπει στον παιδικό, στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό της γειτονιάς σου. Λες και δίνεις Πανελλήνιες κάθε δύο χρόνια.

Αν δεν έχεις τα χρήματα για να πληρώσεις το ιδιωτικό, πρέπει κάθε φορά να ζεις με το άγχος αν θα βρεθεί θέση και αν το παιδί σου θα καταφέρει να μπει στον παιδικό της γειτονιάς του”.

Όσο όμως η πρόσβαση σε δημόσια προσχολική φροντίδα μοιάζει περισσότερο με προνόμιο παρά με δικαίωμα, το επίδικο της υπόθεσης είναι το αν η “εξευγενισμένη” Αθήνα χωράει ακόμα τις οικογένειες που ζουν και εργάζονται σε αυτήν.

*Το NEWS 24/7 απηύθυνε στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών συγκεκριμένα ερωτήματα σχετικά με τις ενέργειες που έχουν γίνει από το 2017 έως σήμερα, τον αριθμό των σταθμών που πληρούν ή δεν πληρούν τις ισχύουσες προδιαγραφές, τη μείωση των διαθέσιμων θέσεων, τη μεταφορά των παιδιών του Πρωταγόρα και τον σχεδιασμό για τον σταθμό της Θεμιστοκλέους. Μέχρι τη δημοσίευση του ρεπορτάζ, δεν είχε λάβει απάντηση.