Τα “δίνει όλα”: Το “άλμα” Μητσοτάκη προς το 28%…

Όλοι οι πρωθυπουργοί «τα δίνουν» (ορισμένοι «όλα») στη ΔΕΘ, ιδιαίτερα αν αυτή είναι η τελευταία της θητείας τους. Άλλοι πετυχαίνουν το στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την επανεκλογή τους. Και άλλοι «τα δίνουν» και μετά παραδίδουν και την πρωθυπουργία. Η δεύτερη περίπτωση είναι «κανόνας» για όσους είχαν συμπληρώσει δύο τετραετίες(ή θητείες) κυβερνητικές.

Γι’ αυτό ο διαρκώς προβαλλόμενος ισχυρισμός της κυβερνητικής προπαγάνδας ότι οι σημερινές εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη «έχουν ορίζοντα τετραετίας» είναι απλώς αστειότητα. Έχουν ορίζοντα μερικούς μήνες, δηλαδή όσους (εκείνοι νομίζουν ότι) χρειάζονται για να επέλθει πρώτα η δημοσκοπική και μετά η εκλογική ανάκαμψη. Εν προκειμένω για την κυβερνώσα ΝΔ αυτό σημαίνει τουλάχιστον 28%,όσο δηλαδή ήταν η τελευταία εκλογική της επίδοση(ευρωεκλογές 2024).

Πριν πούμε γιατί αυτός είναι ο στόχος, ας θυμηθούμε κάτι από το παρελθόν. Όταν οι κυβερνήσεις βρίσκονταν στο τέλος της δεύτερης θητείας τους και είχαν πάρει την κάτω βόλτα, οι προεκλγικές παροχές δεν είχαν αποτέλεσμα. Το «δώστε και σώστε» δεν έφερε τη σωτηρία. Υπάρχουν τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα.

1.Το 1981 ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, αν και γενικά μετρημένος, έμεινε στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που περιόδευε ανά τη χώρα και «μοίραζε επιταγές της(τότε) ΕΟΚ». Η βαριά ήττα δεν αποφεύχθηκε. Το «κύμα» που έφερνε το ΠΑΣΟΚ ήταν πολύ μεγάλο.

2.Το 1989 το ΠΑΣΟΚ συμπλήρωνε τη δεύτερη θητεία του. Διαφαινόταν η ήττα του, κυρίως λόγω σκανδάλων που είχαν ξεσπάσει. Η προεκλογική εκστρατεία χαρακτηρίστηκε από τη φράση-σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου «Τσοβόλα δώστα όλα», από το όνομα τού τότε υπουργού Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα(ο οποίος, πάντως, πολλά χρόνια αργότερα είχε πει «δεν έδωσα ούτε μία δραχμή»). Το σύνθημα δεν απέδωσε, η ήττα ήρθε, αλλά το ΠΑΣΟΚ κρατήθηκε στο εντυπωσιακά υψηλό 40%.

3.Η ΔΕΘ του 2003 χαρακτηρίστηκε από το οικονομικό «πακέτο Σημίτη». Ήταν πολύ μεγάλο, αλλά δεν κατάφερε να αντιστρέψει το κλίμα και την επόμενη χρονιά το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές.

Σε σύγκριση με το παρελθόν, η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζονται σήμερα σε πλεονεκτικότερη θέση, αφού μέχρι στιγμής δεν υπάρχει αντίπαλος που να απειλεί την πρωτιά τους.

Αυτό, όμως, δεν τους επιτρέπει να εφησυχάζουν. Για τρεις λόγους:

Πρώτον, διότι η τελευταία εκλογική επίδοση(28% στις ευρωεκλογές του 2024) αποκλείει την επίτευξη νέας αυτοδυναμίας.

Δεύτερον, διότι, μετά το αποτέλεσμα αυτό, οι δημοσκοπικές επιδόσεις της ΝΔ είναι χειρότερες. Η πρόθεση ψήφου την φέρνει ακόμα χαμηλότερα και χρειάζεται η δημιουργική λογιστική της «εκτίμησης» ψήφου, για να δουν στο ποσοστό της πολυπόθητο «3» μπροστά. Και

Τρίτον, διότι τίποτα δεν αποκλείει οι πρώτες εκλογές να μοιάζουν με εκείνες του 2012(μεγάλη διάχυση της ψήφου) και οι ψηφοφόροι να αναδείξουν εκείνοι κάποιον ισχυρό αντίπαλο, που δεν έχουν αναδείξει ακόμη οι δημοσκοπήσεις.

Μπορεί το σημερινό «δώστα όλα» του κ. Μητσοτάκη να αλλάξει την εικόνα και να τον απαλλάξει από το βραχνά του 28%; Ουδείς μπορεί να το πει.

Το παρελθόν δεν εγγυάται κάτι τέτοιο, το αντίθετο. Και στην περσινή ΔΕΘ ο κ. Μητσοτάκης ξεδίπλωσε πακέτο παροχών. Μάλιστα, ο ίδιος μίλησε για «τη μεγαλύτερη φορολογική μεταρρύθμιση της Μεταπολίτευσης». Όμως, η δημοσκοπική βελόνα δεν κουνήθηκε και η ΝΔ βολοδέρνει περί το 28%, έστω και «άνευ αντιπάλου».

Ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του έχουν δύο (μη κομματικούς) μεγάλους αντιπάλους:

Τη σχεδόν καθολική αίσθηση ότι η καθημερινή ζωή έχει γίνει δυσκολότερη για τους πολλούς. Η «ανάπτυξη» δεν έφερε «καλοπληρωμένες» δουλειές, πού έχει υποσχεθεί από το 2019 ο νυν πρωθυπουργός. Η θηριώδης ακρίβεια έχει οδηγήσει την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων στον πάτο της Ευρώπης.

Την επιθυμία του σχεδόν 70% του δημοσκοπούμενου εκλογικού σώματος να λέει ότι θέλει αλλαγή κυβέρνησης. Βεβαίως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διασώζεται όσο δεν βρίσκεται ο αντίπαλος που θα εκφράσει την πλειοψηφία αυτού του 70%.

Μπορεί το σημερινό «πακέτο Μητσοτάκη» να αλλάξει αυτήν την αίσθηση και επιθυμία του εκλογικού σώματος;

Ας απαντήσουμε με αυτό που έχει πει ο Ευγένιος Ιονέσκο, ο επιφανέστερος εκπρόσωπος του Θεάτρου του Παραλόγου: «Μπορείς πάντα να προβλέψεις τα γεγονότα αφού έχουν γίνει»…

ΥΓ: Ο πρωθυπουργός έκλεισε την ομιλία του χρησιμοποιώντας όρους αθλητών και προπονητών του στίβου («θέλουμε το νέο μεγάλο άλμα»), εν είδει Τεντόγλου ή Καραλή. Μόνο που στη δική του περίπτωση ελλοχεύει ο κίνδυνος στο τέλος να περάσει κάτω από τον πήχη, αφού έχει κάνει κάμποσα άκυρα άλματα…