Ο Μητσοτάκης κουρέλιασε το Σύνταγμα πριν το αναθεωρήσει…

Η σημερινή κυβέρνηση «είναι μανούλα» στο να δημιουργεί «γεγονότα», όταν θέλει να αλλάξει την ατζέντα που δεν την ευνοεί. Εξ ου και η αναγγελία με ταρατατζούμ(«διάγγελμα» Μητσοτάκη) της εκκίνησης της διαδικασίας για τη συνταγματική αναθεώρηση, λες και κάνουν κάτι το πρωτοφανές και μεγαλειώδες.

Δεν κάνουν. Έχουν γίνει άλλες τέσσερις αναθεωρήσεις, αλλά ας το αφήσουμε αυτό. Και ας δούμε την ουσία του θέματος πιάνοντας τα τέσσερα, ας πούμε σημαντικότερα, προς αναθεώρηση άρθρα, όπως τα προσδιόρισε ο πρωθυπουργός.

1. Η αλλαγή του άρθρου 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών. Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι ο ίδιος υπερασπίζεται εδώ και 20 χρόνια» την αλλαγή του άρθρου αυτού και θέλει «αποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικών δικαστών σε υποθέσεις ποινικής ευθύνης υπουργών». Ωραία τα λόγια και οι προθέσεις, αλλά στην πολιτική μετράνε οι πράξεις. Στην κυβερνητική θητεία του αντιμετωπίστηκαν δύο τέτοιες υποθέσεις: τραγωδία των Τεμπών και σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Τι έγινε; Ό,τι ήθελε η πλειοψηφία.
2. Στην πρώτη περίπτωση, οι δύο εμπλεκόμενοι υπουργοί(Κώστας Αχ. Καραμανλής και Χρήστος Τριαντόπουλος) παραπέμφθηκαν στο Δικαστικό Συμβούλιο αλλά με κατηγορία που επέλεξε η πλειοψηφία της Βουλής(παράβαση καθήκοντος), που είναι πλημμέλημα. Δηλαδή, ακόμα κι αν παραπεμφθούν σε Ειδικό Δικαστήριο και καταδικαστούν, θα συμβεί αυτό που αποτυπώνει η έκφραση «έπεσαν στα μαλακά».
3. Στη δεύτερη περίπτωση (σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν έγινε ούτε αυτό. Οι δύο εμπλεκόμενοι υπουργοί Μάκης Βορίδης και Λευτέρης Αυγενάκης δεν ετέθησαν κάν στη διάθεση του Δικαστικού Συμβουλίου, απαλλάχθηκαν προκαταβολικά. Γιατί; Διότι έτσι ήθελε η πλειοψηφία. «Έχουμε πλειοψηφία, αυτή αποφασίζει», όπως είπε κυνικά ο Άδωνις Γεωργιάδης.
   Η αλλαγή του άρθρου 16 για τα πανεπιστήμια. Ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι είναι «αναχρονιστικό» γιατί εμποδίζει την ίδρυση μη κρατικών ιδρυμάτων. Ο πρωθυπουργός, όμως, αποκρύπτει τι έχει γίνει ήδη στην πράξη. Ιδιωτικά πανεπιστήμια(με τη μορφή εξέλιξης κολλεγίων) έχουν ήδη ιδρυθεί. Και αυτό έγινε κατά παράβαση του Συντάγματος. Το άρθρο 16 απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά την ίδρυση ανώτατών σχολών από ιδιώτες. Όμως, τέτοιες σχολές έχουν ήδη ιδρυθεί. Και το Σύνταγμα έχει ήδη κουρελιαστεί.
   Το άρθρο 103 για τη μονιμότητα στο Δημόσιο. Ουσιαστικά πρόκειται για προπαγανδιστικό πυροτέχνημα. Για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι γενική άρση της μονιμότητας δεν θα γίνει, δεν το αντέχουν οι βουλευτές της ΝΔ, που έχουν ψηφοφόρους στο Δημόσιο. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ουσιαστικά μονιμότητα δεν υφίσταται, αφού προβλέπεται ήδη ότι για σοβαρούς λόγους υπάλληλοι απολύονται. Και τέτοιες απολύσεις έχουν γίνει.
4. Το άρθρο 90 για την ηγεσία της δικαιοσύνης. Σήμερα οι πρόεδροι των τριών ανωτάτων δικαστηρίων επιλέγονται από το υπουργικό συμβούλιο. Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι θέλει «τη μεγαλύτερη, πιο ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των δικαστών στην επιλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων».

Θα νόμιζε κανείς ότι ο πρωθυπουργός θα αφαιρέσει αυτό το προνόμιο από την(εκάστοτε) κυβέρνηση και θα αφήσει τους δικαστές να εκλέγουν την ηγεσία τους. Φυσικά, δεν θα γίνει αυτό. Μπορεί να συσταθεί κάποιο «εκλεκτορικό σώμα» που να ψηφίζει τα πρόσωπα, αλλά η ψήφος δεν θα είναι δεσμευτική. Την τελική επιλογή θα κάνει και πάλι το υπουργικό συμβούλιο.

Συμπέρασμα: Ωραίες είναι οι εξαγγελίες, αλλά η πράξη δείχνει άλλες προθέσεις. Και όταν κάποιος έχει ήδη κουρελιάσει το ισχύον Σύνταγμα(εδώ και εδώ δύο παραδείγματα από ειδικούς), τίποτα δεν εγγυάται ότι η εξαγγελθείσα αναθεώρηση δεν θα γίνει μόνο και μόνο για την εξυπηρέτηση των επιδιώξεων της σημερινής πλειοψηφίας.

ΥΓ: Ήδη κυκλοφορούν «εκτιμήσεις» και σε φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης ότι ο πρωθυπουργός και το προπαγανδιστικό του επιτελείο με τη συνταγματική αναθεώρηση επιδιώκουν «να στριμώξουν το ΠΑΣΟΚ», γνωρίζοντας ότι είναι διχασμένο. Θα πρόκειται για τον απόλυτο ευτελισμό της διαδικασίας…