Σκέφτεσαι καθόλου τα πυρηνικά του Ιράν, όταν φεύγεις από το βενζινάδικο;

«Μόλις φουλάρισα το αυτοκίνητο. Μ@λ@κες μου, ειλικρινά, δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να έχει το Ιράν πυρηνικά». 

Με την πρώτη ματιά, είναι μια από τις συνηθισμένες εξυπνάδες των σόσιαλ. Το ανέβασε κάποιος, το αναπαρήγαγαν κάποιοι άλλοι, σίγουρα υπάρχει κι εκείνος που το οικειοποιήθηκε για να πάρει δικό του όλο το χειροκρότημα, έκανε τον κύκλο του, επόμενο σκρολ παρακαλώ.

Με τη δεύτερη ματιά, απαράδεκτο. Τι καφρίλα είναι αυτή; Κάνουν πλάκα με αυτά; Xιουμοράκι με το πάτημα του κουμπιού και τον κίνδυνο αφανισμού; Με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Με τον νέας (ή μήπως εντελώς παλιάς;) κοπής Τραμπικό ιμπεριαλισμό;

Η τρίτη ματιά, πιο ψύχραιμη και ρεαλιστική, καρφώνει την πικρή αλήθεια. Αυτός που φεύγει στραπατσαρισμένος από το πρατήριο, με την αντλία να αγγίζει τα 2.2 ευρώ/λίτρο, κι έχει δει το «γέμισέ το» (πάνω από 100ρικο σήμερα) να γίνεται «βάλε 30 ευρώ, ό,τι έχω» μάλλον δεν πολυνεδιαφέρεται για τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Ή έστω δεν τις προτεραιοποιεί. Θα έπρεπε (γιατί προφανώς τον επηρεάζουν), αλλά ίσως έχει να πάει και σούπερ μάρκετ μετά – ζει την δική του ταινία τρόμου και δεν αντέχει να φτάσει μέχρι το εξωτερικό δελτίο που υποχωρεί πίσω από πλασμαφαιρέσεις και βιοαναδράσεις. 

Έχει δει τη μία κρίση να διαδέχεται την άλλη, σαν μια μπάμπουσκα που όσο ανοίγει τα πράγματα γίνονται χειρότερα για τον ίδιο και το πορτοφόλι του, εκτοξεύοντας τον πληθωρισμό και το κόστος ζωής. Αλλά, ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι μέσα σε όλο τον θόρυβο προσπαθεί να ακούσει τη συνείδησή του και να διατηρήσει τις προοδευτικές αξίες του «πάντα με τον αμυνόμενο και τον κατατρεγμένο», από πού άραγε να παραδειγματιστεί; 

Από τη Γερμανία που κούνησε τόσο το δάχτυλο της ηθικής κατά τη διάρκεια της κρίσης, την ώρα που γιγάντωνε την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο; Ή από τις ευρωπαϊκές χώρες που ακόμα και σήμερα διατηρούν, έστω μικρότερης κλίμακας, συμβόλαια με τη Ρωσία ενώ ταυτόχρονα καταδικάζουν -σχεδόν πέντε χρόνια μετά- τους εισβολείς στην Ουκρανίας;

Από τους Αμερικανούς που έρχονται να επωφεληθούν από το κενό στην αγορά και να ντιλαρουν το δικό τους LNG με την πρέσβη Κίμπερλι Γκιλφόιλ να διαβεβαιώνει ότι «μπορούν να ρίξουν όποια κυβέρνηση θέλουν», όπως διαβάσαμε στο πρόσφατο ρεπορτάζ της WSJ;

Από τις κυβερνήσεις των χωρών που καταδικάζουν, πάντα με προσεκτική γλώσσα, το Ισραήλ, αλλά συνεχίζουν να πουλάνε όπλα/ να κάνουν μπίζνες/ να μην επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις στον Νετανιάχου, ουσιαστικά χρηματοδοτώντας/ ενισχύοντας τη γενοκτονία; (Αγνοώντας την πλειοψηφία των πολιτών τους που δεν αντέχουν άλλο να συνεχίζεται η σφαγή στη Γάζα πάνω στις ψήφους τους.)

Από τους έλληνες εφοπλιστές που μεταφέρουν ανενόχλητοι, και προφανώς χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό, ρωσικά καύσιμα και πυρομαχικά στο Ισραήλ;

Από την ελληνική κυβέρνηση που τη μία μέρα τεστάρει τα νερά για να μειώσει επιδόματα π.χ. για τους ανέργους, και την επόμενη μέρα διαφημίζει το επόμενο πενιχρό pass ή λανσάρει κάποιο κωμικό παρατηρητήριο τιμών;

Σε αυτό το παζλ του χάους, η ορατότητα μειώνεται καθημερινά. Μοιάζει αδύνατο να διακρίνεις τη μεγάλη εικόνα, πόσο μάλλον να εστιάσεις. Το αποτέλεσμα είναι απογοήτευση, χαμηλές προσδοκίες, αδιαφορία, αποχή, αντιδραστικότητα – ένα «αμύνεσθαι περί πάρτης» που, λογικό κι επόμενο, το τελευταίο πράγμα που υπολογίζει είναι «τα πυρηνικά του Ιράν».

Κι έχεις τους υπουργούς-Μαρίες Αντουανέτες να μιλάνε για «μαυρισμένους», «κακομοίρηδες», «συμμορία της μιζέριας», «γεμάτες ταβέρνες» και «αν δεν έχετε 10 ευρώ για βενζίνη, πάρτε το λεωφορείο».

Κι έχεις, ακόμα χειρότερα, τους αξιωματούχους της ΕΕ να λένε «κλείστε τα καλοριφέρ». Ακριβοί στο φετίχ με την προστασία του «ευρωπαϊκού τρόπου ζωής» όταν τζογάρουν πολιτικά στο μεταναστευτικό, βραδύποδες όταν πρέπει να πάρουν γενναία μέτρα για να ζεσταθούν οι Ευρωπαίοι, λες και δεν είναι το καλοριφέρ ένα σύμβολο του «ευρωπαϊκού τρόπου ζωής (…βέβαια όταν μπαίνουν στη μέση τα φθηνά κινέζικα δεν είμαστε και τόσο φανατικά Ευρωπαίοι).

Κι έχεις κι όλους εμάς σε κάθε αφορμή, σχεδόν κάθε μέρα πια, να χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα για την «άνοδο της ακροδεξιάς»…