Ο Δημήτρης Τάρλοου συναντά τον Μπέκετ στην Άνδρο

Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί την Αγλαΐα Παππά σε ένα από τα εμβληματικότερα έργα του θεάτρου του παραλόγου, τις Ευτυχισμένες Μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ, σε ένα πρότζεκτ που εξερευνά την ανθρώπινη απαντοχή και αποτίνει φόρο μνήμης στη σπουδαία ηθοποιό Χριστίνα Τσίγκου, στενή φίλη του ίδιου του Μπέκετ και άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ρόλο της Γουίνι.

Η πρεμιέρα θα γίνει το Σάββατο 1η Αυγούστου στο Ανοιχτό θέατρο της Άνδρου σε συνεργασία του θεάτρου Πορεία και των Φίλων Φεστιβάλ Άνδρου ΑΜΚΕ.

Σε αυτή την ηρωίδα επικεντρώνεται το έργο, η οποία βρίσκεται θαμμένη μέχρι τη μέση της σε ένα έδαφος άνυδρο και ερημικό. Παρά ταύτα, η Γουίνι παραμένει αισιόδοξη, προσκολλημένη στις καθημερινές της συνήθειες και στα αγαπημένα της αντικείμενα, υποδεικνύοντας τη ρουτίνα ως μέσο επιβίωσης. Στη συνέχεια, τη συναντούμε θαμμένη μέχρι τον λαιμό πλέον, άρα ανίκανη να κινηθεί, αλλά χωρίς να παύει να μιλά, χωρίς να παύει να ελπίζει, επιδεικνύοντας τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης.

Ακριβώς σε αυτό εστιάζεται η παράστασή, στην ικανότητα με την οποία ο μεγάλος Ιρλανδός οπλίζει την ηρωίδα του, ώστε να ανταπεξέρχεται στην αποξένωση, τη ματαιότητα της ύπαρξης, την έλλειψη ή τη δυσκολία επικοινωνίας. Ο λιτός χώρος γεμίζει από υπαρξιακή ένταση, η ακινησία και ο χρόνος που φτάνει στο τέλος του αποκαλύπτουν τη βαθιά φιλοσοφική διάσταση της ζωής.

Το σκηνικό θα εστιάζει στην πρόσληψη της Γουίνι ως ένα έργο τέχνης, αυτό το έργο τέχνης που είναι η ανθρώπινη ύπαρξη, ενώ ο εσωτερικός της μονόλογος θα εναλλάσσεται με ηχητικά τοπία δημιουργώντας μια ηχητική εμπειρία.

Δημήτρης Τάρλοου: “Η επιθυμία γεννά επιθυμία. Η μνήμη, μνήμες, κι οι αισθήσεις, αισθήσεις”

Ο Δημήτρης Τάρλοου, που καταπιάνεται σκηνοθετικά για πρώτη φορά με τον Σάμιουελ Μπέκετ και το θέατρο του παραλόγου, σημειώνει σχετικά με το επικείμενο πρότζεκτ:

«Μαρίνα, νιώθω πολύ κουρασμένη. Έχω ανάγκη μερικές μέρες ξεκούρασης. Θα πάω στις Σπέτσες, στο ξενοδοχείο ενός φίλου.» Με αυτά τα λόγια, η Χριστίνα Τσίγκου, το γένος Μαυροΐδη, –εκείνη, στην οποία ο Samuel Beckett είπε: «Σας θαυμάζω και σας ευχαριστώ που θελήσατε να παίξετε την Γουίνι»–, άφηνε στη μητέρα μου το δερμάτινο βαλιτσάκι της, αυτό που περιείχε όλες της τις σημειώσεις, την περούκα της, τα σκηνικά της μικροαντικείμενα από την παράσταση Ευτυχισμένες Μέρες.

Λίγες μέρες αργότερα, η Μαρίνα Καραγάτση και ο Παντελής Βούλγαρης θα υποδέχονταν –οι δυο τους και μόνο (μαζί με έναν αστυφύλακα) – τη σωρό της εξαίρετης ηθοποιού στο λιμάνι του Πειραιά. Πριν από ενάμιση χρόνο φεύγοντας από τη ζωή η Μαρίνα Καραγάτση, μου άφησε κληρονομιά το καφέ βαλιτσάκι.

Η πρόσφατη συνάντησή μου με την Αγλαΐα Παππά ύστερα από δεκαετίες που τελειώσαμε μαζί τη Δραματική Σχολή του Εθνικού, ήρθε να κουμπώσει τα πάντα.
Η επιθυμία γεννά επιθυμία. Η μνήμη, μνήμες, κι οι αισθήσεις, αισθήσεις”.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Δημήτρης Τάρλοου, Αγλαΐα Παππά
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά & Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Μουσική Σύνθεση: Φώτης Σιώτας
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Συνεργάτις δραματουργός: Έρι Κύργια
Βοηθός σκηνοθέτη: Αρίστη Τσέλου, Δήμητρα Κουτσοκώστα
Βοηθός σκηνογράφου: Μυρτώ Κοσμοπούλου
Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος
Trailer: Θωμάς Παλυβός

Παίζουν: η Αγλαΐα Παππά και ο Δημήτρης Μπίτος