Μια προσωπική ιστορία υπενθύμισης για πόσο δεδομένη δεν είναι η υγεία

Διαβάζεται σε 5'
Μια προσωπική ιστορία υπενθύμισης για πόσο δεδομένη δεν είναι η υγεία

Μια οικογενειακή περιπέτεια για τη σημασία της οργάνωσης και την αξία της ασφάλισης υγείας

Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν η πρώτη φορά που με απασχόλησε σοβαρά η υγεία. Όχι απαραίτητα η δική μου αλλά και των γύρω μου. Άλλωστε όσες φορές κι αν έχεις επαναλάβει ακόμα και μηχανικά τη φράση «υγεία πάνω απ’ όλα» σε ανταλλαγές ευχών, είναι αυτό που θεωρείς πιο δεδομένο και αυτονόητο. 

Μέχρι να πάψει να είναι. Μέχρι που φτάνει εκείνη η μέρα που όλα ξεκινούν κανονικά και καταλήγουν αλλιώς.

Η περιπέτεια υγείας ενός προσώπου του στενού οικογενειακού μου κύκλου έναν χρόνο πριν, ήταν μία από αυτές τις στιγμές. Τίποτα που δεν λύνεται, αλλά αρκετό για να μας βγάλει οικογενειακώς από τη λειτουργία του αυτόματου πιλότου.

Ευτυχώς η ανακούφιση για τα αποτελέσματα και τη γνωμάτευση ήρθε γρήγορα. Όμως μαζί ήρθε και μία αγωνία για τα επόμενα βήματα. Οικογενειακά συμβούλια για το «τι κάνουμε τώρα», «πού πάμε», και «ποιον εμπιστευόμαστε», διοργανώνονταν με τέτοια συχνότητα και ταχύτητα που θα ζήλευαν ακόμα και αξιωματούχοι και στρατιωτικά επιτελεία σε καιρό πολέμου.

Η ιδέα της οικογενειακής ασφάλισης υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μου αλλά ήταν συνδυασμένη με άλλες φάσεις της ζωής, τότε που οι ευθύνες μεγαλώνουν, αυξάνονται και αφορούν αποκλειστικά ενήλικες. 

Η δε ασφάλιση για τα προστατευόμενα μέλη η ασφάλεια παιδιού ήταν απλά μια τυπική φράση στα ψιλά γράμματα ενός συμβολαίου. Ξαφνικά όμως, οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Το άτομο που άλλοτε με φρόντιζε έγινε το δικό μου προστατευόμενο μέλος, κι εγώ ο ενήλικας που έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη του.

Το επόμενο διάστημα κύλησε με εξετάσεις, επισκέψεις και αναμονές. Όποιος το ‘χει περάσει, ξέρει ότι η ταχύτητα στις περιπτώσεις αυτές είναι το παν. Το να μπορείς να κλείσεις ραντεβού άμεσα, να έχεις πρόσβαση σε γιατρούς, να μην υπάρχουν άσκοπες και αχρείαστες καθυστερήσεις.

Μέσα στη θολούρα και την κούραση εκείνων των ημερών, άρχισα να βλέπω πιο καθαρά τι σημαίνει μια οργανωμένη προσέγγιση στην υγεία. Και πώς μια λύση όπως το Life On της Generali δεν λειτουργεί απλώς ως «ασφάλεια», αλλά ως ένα σύστημα που σε καθοδηγεί.

Η δυνατότητα να έχεις σε ένα πρόγραμμα καλύψεις που αφορούν από την πρόληψη μέχρι τη νοσηλεία και την αποκατάσταση, αλλά και πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως τηλεσυνεδρίες με γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων για Ιατρική Συμβουλευτική και καθοδήγηση 24/7, καθώς και μια πρώτη εκτίμηση της πιθανής αιτίας των συμπτωμάτων σου, σε βγάζει από το αδιέξοδο και αισθάνεσαι ότι κάποιος άλλος διαχειρίζεται την κατάσταση για σένα. Ειδικά εκείνες τις στιγμές που απαιτείται ψυχραιμία και οργάνωση. Δεν ξέρω πόσο διαφορετικά θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα αν τότε δεν είχαμε δίπλα κάποιον να μας συμβουλέψει, να μας καθοδηγήσει και να μας φροντίσει. Ο εξειδικευμένος σύμβουλος της Generali το έκανε. Άλλωστε, ο ανθρώπινος παράγοντας είναι που κάνει το εκάστοτε ασφαλιστικό πρόγραμμα κάτι παραπάνω.

Στα διαστήματα της αναμονής, προσπαθούσα να με δω στο μέλλον και να φανταστώ τη ζωή μου σε λίγα χρόνια από τώρα. Όταν η ασφάλεια για παιδιά θα είναι απαραίτητη και η φροντίδα των πιο ευάλωτων μελών μιας οικογένειας θα γίνει υποχρέωση. Σκέφτηκα πάλι τη Generali.

Με 140 χρόνια παρουσίας και με τεχνογνωσία και εμπειρία που έχτιζε από το 1886, θα έχει βρεθεί δίπλα σε πολλούς ανθρώπους, θα έχει φροντίσει τις ανάγκες τους και όσα έχουν αξία για τη ζωή τους.

Και τι πιο ανακουφιστικό και φροντιστικό από το να σχεδιάζεις το μέλλον σου; Είτε αυτό περιλαμβάνει μόνο εσένα ή και άλλους. Γιατί, στην Generali το μέλλον δεν είναι κάτι αόριστο.

Αν κάτι άλλαξε μέσα μου από όλη αυτή την εμπειρία, είναι ότι σταμάτησα να βλέπω την υγεία ως κάτι δεδομένο. Και άρχισα να τη βλέπω ως κάτι που χρειάζεται οργάνωση.

Γιατί τελικά, δεν είναι το απρόοπτο που σε ορίζει, είναι το πόσο έτοιμος είσαι όταν αυτό συμβεί.

Ακολουθήστε το OneMan στο Google News και μάθετε τις σημαντικότερες ειδήσεις.

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα