Ηχογραφήσεις του Άρθουρ Μίλερ αποκαλύπτουν όσα ζούσε με τη Μέριλιν Μονρόε

Ο Άρθουρ Μίλερ, ένας από τους μεγαλύτερους θεατρικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα, και η Μέριλιν Μονρόε, εξίσου μία από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς όλων των εποχών, αποτελούσαν ένα από τα ζευγάρια που όλοι λάτρευαν να βλέπουν μαζί.

Οι δυο τους, συνδέθηκαν με έναν από τους πιο διάσημους και θλιβερούς γάμους του Χόλιγουντ το 1956. Μέσα από ηχογραφήσεις που βγήκαν πρόσφατα στο φως και καλύπτουν σχεδόν τρεις δεκαετίες, ο Μίλερ αποκαλύπτει τις εσωτερικές του σκέψεις για τη σύντομη, αλλά γεμάτη πάθη και δυσκολίες σχέση του με τη Μέριλιν.

Στις συνομιλίες του με τον φίλο και βιογράφο του, καθηγητή Κρίστοφερ Μπίγκσμπι, ο θεατρικός συγγραφέας αναφέρει ότι η χαρισματική αυτή κοπέλα ήθελε έναν σύζυγο που να είναι ταυτόχρονα «πατέρας, εραστής, φίλος και ατζέντης», ενώ το παιδί που εκείνη τόσο πολύ επιθυμούσε, θα αποτελούσε «επιπλέον πρόβλημα» για εκείνη.

Ο Μίλερ παραδέχτηκε πως ένιωθε ότι ο θάνατος «ήταν πάντα δίπλα της», αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Πίστευα ότι αν δεν προσέχαμε τη ζωή της, θα καταλήγαμε σε καταστροφή».

Θυμήθηκε μια συγκεκριμένη στιγμή που αναγκάστηκε να φέρει γιατρούς επειδή η Μέριλιν είχε καταπιεί αρκετές ουσίες που μπορούσαν να της προκαλέσουν θάνατο. Όταν μίλησε για το θάνατό της από υπερβολική δόση βαρβιτουρικών το 1962, σε ηλικία μόλις 36 ετών, φάνηκε να πιστεύει ότι αυτό ήταν αναπόφευκτο.

«Ήταν αδύνατο να ζήσει, πόσο μάλλον να ζήσει με κάποιον άλλον», ανέφερε.

Η διάλυση του γάμου και οι σκοτεινές στιγμές

Η σχέση τους ξεκίνησε το 1955 ως μια παθιασμένη εξωσυζυγική σχέση και λίγο αργότερα παντρεύτηκαν το 1956. Ωστόσο, ο Μίλερ δήλωσε πως δεν πέρασαν παρά λίγοι μήνες για να συνειδητοποιήσει ότι είχε κάνει λάθος.

«Δεν ήμουν έτοιμος για όσα έπρεπε να είχα προετοιμαστεί, και αυτό ήταν το ότι εκείνη δεν είχε καθόλου εσωτερική αντοχή», είπε, τονίζοντας πως η Μέριλιν ήθελε έναν άντρα που θα την αγαπούσε, θα την στήριζε, αλλά δεν θα την κριτίκαρε ποτέ. «Ήθελε να την αποδεχόμαστε χωρίς όρους και αν την κριτικάριζες, θα έχανε την εμπιστοσύνη στον εαυτό της».

Αφότου η Μέριλιν υπέστη αποβολή και εξωμήτριο κύηση, το ζευγάρι επιχείρησε να αναζητήσει ιατρική βοήθεια, χωρίς όμως να βρει αποτελέσματα. Ο Άρθουρ Μίλερ είπε ότι η Μέριλιν ήθελε να γίνει μητέρα «με τον ιδανικό τρόπο», όμως ταυτόχρονα βίωνε τεράστια πίεση από το Χόλιγουντ. Αντιλαμβανόταν ότι η ύπαρξη ενός παιδιού θα ήταν απλώς ένα επιπλέον βάρος για την ήδη συναισθηματικά ευάλωτη Μέριλιν. Αν και την χαρακτήρισε «ευχάριστη στην παρέα» και «πολύ έξυπνη γυναίκα», σημείωσε ότι μια «ειδική παρανόηση» την είχε κυριεύσει.

«Άρχισε να υποπτεύεται ότι όλοι την εκμεταλλεύονταν ή την βλάπτανε», δήλωσε.

Η σχέση τους μπήκε σε έναν σφοδρό κατήφορο το 1960, όταν η Μέριλιν Μονρόε πρωταγωνιστούσε στην ταινία The Misfits, την οποία ο Μίλερ είχε γράψει ειδικά για εκείνη. Η σύγκρουση έγινε ανοιχτή, ενώ οι καυγάδες ξεκίνησαν μόλις μερικούς μήνες μετά τον γάμο τους, όταν η Μέριλιν γύριζε την ταινία The Prince and the Showgirl. «Καυγαδίσαμε για το αν ο σκηνοθέτης, Λόρενς Όλιβιερ, την καταδίωκε», θυμήθηκε ο Μίλερ.

«Αναγκάστηκα να υπερασπιστώ τον Όλιβιερ, και αυτό ήταν το χειρότερο πράγμα που μπορούσα να κάνω». Μόλις εγκατέλειψε τα γυρίσματα, ο γάμος τους ήταν ουσιαστικά τελειωμένος, είπε. «Δεν μιλούσαμε πλέον, δεν υπήρχε τρόπος να την πλησιάσεις… Ήταν ανοιχτά εχθρική απέναντί μου».

Αντιμετωπίζοντας τη φήμη του, ο Μίλερ παραδέχτηκε πως η επιτυχία του έργου Death of a Salesman το 1949 άνοιξε νέους δρόμους στην καριέρα του, αλλά παράλληλα κατέστρεψε το πρώτο του γάμο με τη Μαίρη Σλάτερ. «Η φήμη είναι μια μορφή εξουσίας που είναι, με κάποιον τρόπο, σεξουαλική», είπε. Παρά την αναγνώριση που απέκτησε, παραδέχτηκε ότι η αμφισβήτηση του εαυτού του και η αγωνία για το έργο του τον είχαν κυριεύσει. «Ολόκληρη η ζωή μου ήταν μια μάχη με την αμφιβολία για τον εαυτό μου», ανέφερε.

Δημοσίευμα του Guardian αναφέρει ότι ο Άρθουρ Μίλερ μοιράστηκε επίσης τις σκέψεις του για τον Μακαρθισμό και τη λογοκρισία που υπέστη από το Χόλιγουντ όταν αρνήθηκε να καταδώσει συγγραφείς με αριστερές τάσεις στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων το 1956.

Εξήγησε πώς η πολιτική ατμόσφαιρα του Μακαρθισμού δημιούργησε μια «παράλογη αίσθηση φόβου» στην κοινωνία, και πώς αυτό τον οδήγησε στη συγγραφή του The Crucible. Ο Μίλερ χαρακτήρισε το έργο του για τις δίκες των μαγισσών του Σάλεμ ως ένα μέσο για να κατανοήσει και να εκφράσει την ψυχολογική πίεση και την κοινωνική καταπίεση που ένιωθαν οι άνθρωποι της εποχής του.