Το νερό στο τραπέζι δεν κλείνει την όρεξη – Την ανοίγει

Στα νιάτα μου είχα κάνει άπειρες απόπειρες να χάσω κιλά, ακολουθώντας τις περισσότερες από τις μεθόδους που κυκλοφορούσαν τότε ως προτεινόμενες διατροφές για την απώλεια βάρους.

Να διευκρινίσω εδώ ότι χρονικά βρισκόμαστε κάπου στο ‘90, με τη μονοφαγία να κάνει πάρτι.

Έκτοτε προφανώς και έχουν αλλάξει πολλά στον τομέα της διατροφής και δη της υγιεινής, με τις στερήσεις να μην υπάρχουν στο λεξιλόγιο των διατροφολόγων, διαιτολόγων και κάθε πρόγραμμα να είναι sur mesure, αφού ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός (σε “σύσταση” και ανάγκες).

Μεταξύ των ελάχιστων που δεν έχουν αλλάξει, είναι η σύσταση για το νερό. Δηλαδή, το “πίνε νερό για να μη φας πολύ”. Θυμάμαι να πίνω λίτρα νερό, για να ξεγελάσω την πείνα μου και όντως, να αισθάνομαι δια αυτής της μεθόδου κορεσμό.

Δεν κρατούσε πολύ. Αλλά από το ολότελα, ήταν μια χαρά.

Τη σήμερον ημέρα, νέα ανάλυση από ερευνητές του Cornell University και του Penn State, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Appetite, αποκαλύπτει πως τελικά, όλα είναι στο μυαλό.

Το reset που κάνει το νερό που πίνουμε όταν τρώμε

Όσοι έχετε ζήσει την εμπειρία να πιείτε νερό, για να “κόψετε” την πείνα σας ξέρετε ότι γίνεται μεν δουλειά, αλλά μετά τρώτε περισσότερο. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό συμβαίνει γιατί το νερό φεύγει γρήγορα από το στομάχι κι έτσι δεν αισθανόμαστε χορτάτοι για πολύ.

Επίσης, διακόπτει τη sensory-specific satiety. Σε απλά ελληνικά, ο αισθητηριακά ειδικός κορεσμός σημαίνει πως όταν τρώμε ένα συγκεκριμένο είδος τροφής, τόσο μειώνεται η ευχάριστη γεύση του. Την ίδια ώρα, παραμένουν ελκυστικά τα πιάτα που υπάρχουν μπροστά μας και δεν έχουμε φάει ακόμα.

«Αυτός ο βιολογικός μηχανισμός ενθαρρύνει μια ποικίλη διατροφή, εξηγώντας γιατί μπορείτε να αισθάνεστε “χορτασμένοι” από ένα κυρίως πιάτο αλλά να έχετε ακόμα χώρο για επιδόρπιο».

Ωστόσο, μια γουλιά νερό κάνει reset στην κατασκευαστική λειτουργία και έτσι, το φαγητό ξαναγίνεται νόστιμο. Παρέχει τη λίπανση που μας βοηθά να συνεχίσουμε να τρώμε και αποτρέπει την ξηροστομία που μας οδηγεί στο τέλος της κατανάλωσης, αφού “χαλάει” τον παράγοντα της απόλαυσης.

«Όταν πίνουμε νερό ανάμεσα στις μπουκιές, φαίνεται πως έχει καθαριστική επίδραση στους γευστικούς κάλυκες, κάνοντας την επόμενη μπουκιά να φαίνεται ξανά “φρέσκια”. Έτσι, παρατείνεται το γεύμα».

Το εύρημα για το νερό που εξέπληξε τους ερευνητές

Oι ερευνητές διατροφής που διενήργησαν την πρόσφατη μελέτη, συγκέντρωσαν 86 υγιείς ενήλικες και τους σέρβιραν ένα γεύμα της επιλογής τους, μεταξύ του κοτόπουλου tikka masala και του μοσχαρίσιου τσίλι. Και τα δυο δίνονταν σε πλούσιες μερίδες και συνοδεύονταν από νερό.

Διαπιστώθηκε πως για κάθε 100 γραμμάρια νερού που έπιναν οι συμμετέχοντες, έτρωγαν επιπλέον 39 γραμμάρια τροφής, που ισοδυναμούν με περίπου 49 θερμίδες.

Όσοι ενάλλασσαν γουλιές νερού με μπουκιές φαγητού κατανάλωναν ακόμη περισσότερο φαγητό: κάθε εναλλαγή πρόσθετε λίγο πάνω από 4 γραμμάρια στην ποσότητα φαγητού που έτρωγαν.

Προς έκπληξη των επιστημόνων, φάνηκε πως όσοι έπιναν το νερό πιο γρήγορα έτρωγαν λιγότερο.

Η ομάδα πρότεινε ότι η διατήρηση του νερού στο στόμα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (όταν πίνουμε αργά) μπορεί να αυξήσει την αντίθεση μεταξύ του νερού και του φαγητού «καθιστώντας την επόμενη μπουκιά πιο ελκυστική».

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει ακόμη οριστική εξήγηση. Υπάρχει όμως, το πλάνο να γίνει δευτερογενείς ανάλυση, προκειμένου να εντοπιστούν οι συσχετίσεις.