Το Release 2026 τελείωσε: Οι εικόνες του τελευταίου καλοκαιριού στην Πλατεία Νερού

Δέκα χρόνια Release είναι αρκετά για να δημιουργήσεις συνήθειες. Να ξέρεις από ποια είσοδο θα μπεις, σε ποιο σημείο θα σταθείς, ποιοι φίλοι θα βρίσκονται ήδη εκεί πριν ανοίξουν οι πόρτες, πότε θα ανάψουν τα πρώτα φώτα, πότε να πάρεις τη δεύτερη μπίρα και πώς θα μοιάζει η Πλατεία Νερού λίγο πριν βγει το πρώτο συγκρότημα. Για πολλούς από εμάς, το Release Athens έγινε ακριβώς αυτό: ένα σταθερό καλοκαιρινό ραντεβού που μεγάλωσε μαζί μας.

Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει η φετινή διοργάνωση γράφαμε για τα δέκα χρόνια του φεστιβάλ, θυμόμασταν τις συναυλίες που μας σημάδεψαν και αναρωτιόμασταν πώς θα είναι η τελευταία χρονιά στην Πλατεία Νερού και τι μέλλει γενέσθαι αν οι συναυλίες μετακομίσουν σε ένα λιγότερο βολικό σημείο του… ορίζοντα.

Τώρα που έπεσε η αυλαία της τελευταίας διοργάνωσης στην Πλατεία Νερού, όλες οι απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις βρίσκονται στις εικόνες που έμειναν μαζί μας. Στιγμές μικρές και μεγάλες, αναμνήσεις άλλες εκκωφαντικές, άλλες εσωτερικές, που έδωσαν χαρακτήρα σε ένα καλοκαίρι γεμάτο μουσική. Αυτές είναι όσες που ξεχωρίσαμε.

Από το “Blue Hotel” του Chris Isaak στο “Believe” των Savatage

Η επετειακή χρονιά άνοιξε στον Λυκαβηττό, με τον Chris Isaak να μας θυμίζει γιατί παραμένει ένας από τους πιο γοητευτικούς rock performers. Με χιούμορ, αμεσότητα και τη χαρακτηριστική φωνή του, ένωσε χιλιάδες ανθρώπους κάτω από ένα τραγούδι του μεγάλου του ειδώλου, του Elvis Presley. Τραγουδήσαμε το “Blue Hotel”, το “Somebody’s Crying” και φυσικά το “Wicked Game”, σε μια βραδιά που έδωσε ιδανικά το σύνθημα για όσα θα ακολουθούσαν.

Λίγες ημέρες μετά, οι πρώτες νότες του “Break Stuff” έκαναν την Πλατεία Νερού να εκραγεί. Οι Limp Bizkit έφεραν την ακατέργαστη ενέργειά τους στην Αθήνα, με τον Fred Durst να έχει απόλυτο έλεγχο του κοινού και τα mosh pits να ανοίγουν διαρκώς. Ήταν το πρώτο μεγάλο ξέσπασμα της επετειακής χρονιάς.

Τα Ημισκούμπρια μας χάρισαν δύο από τις πιο κεφάτες και γεμάτες βραδιές του φεστιβάλ. Άνθρωποι που μεγάλωσαν μαζί τους και νεότεροι που ανακάλυψαν τα τραγούδια τους τα τελευταία χρόνια τραγουδούσαν τους ίδιους στίχους, μετατρέποντας την Πλατεία Νερού σε ένα τεράστιο ελληνικό hip hop πάρτι. Στη θάλασσα κόσμου υπήρχε και βάρκα.

Ο Nick Cave παρέδωσε ακόμη μία σπουδαία συναυλία, όμως αυτή τη φορά έμεινε περισσότερο η εικόνα των Bad Seeds ως μιας δεμένης μπάντας που ξαναζεί τον ροκ εαυτό της. Η αστείρευτη ενέργεια του Warren Ellis, τα νέα τραγούδια από το “Wild God” και οι βουτιές του Cave στο κοινό έδωσαν στη βραδιά μια ξεχωριστή δυναμική.

Οι Gorillaz πρόσφεραν ένα απολαυστικό sold-out show. Ο Damon Albarn φώναξε «Athens, you’re number one», ενώ ο Yasiin Bey (Mos Def) και ο Omar Souleyman ανέβηκαν μαζί στη σκηνή, μετατρέποντας το τραγούδι σε μια από τις πιο multi-culti συνευρέσεις στη σκηνή.

Οι Pet Shop Boys επιβεβαίωσαν γιατί θεωρούνται σημείο αναφοράς της σύγχρονης pop. Όταν έσβησαν τα φώτα στο τέλος ενός σόου που είχε όλες τις επιτυχίες της καριέρας τους, ο Neil Tennant μας κοίταξε σχεδόν δακρυσμένος για ένα τεράστιο «Thank you». Ήταν μια μικρή στιγμή που απέκτησε ιδιαίτερη σημασία γνωρίζοντας την ίδια στιγμή πως αυτή ήταν η τελευταία χρονιά του Release στην Πλατεία Νερού.

Ένα αντίο και για Megadeth και Sepultura, που χάρισαν στους φίλους του metal μία από τις πιο δυνατές ημέρες της διοργάνωσης. Οι πρώτοι απέδειξαν ότι παραμένουν ακούραστοι πάνω στη σκηνή, ενώ οι δεύτεροι αποχαιρέτησαν το ελληνικό κοινό στο πλαίσιο της τελευταίας περιοδείας τους, μέσα σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη συγκίνηση και ένταση.

Ο Moby ήταν η συναυλιάρα του καλοκαιριού και δεν θα τον ξεχάσουμε καθισμένο στη σκηνή, κοιτώντας για ώρα το κοινό, σαν να προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει όσα είχαν μόλις συμβεί. Μια σιωπηλή εικόνα που αποτύπωσε όσα δύσκολα περιγράφονται με λόγια.

«Αυτή ήταν η καλύτερη συναυλία της ζωής μου», είπε ο Παύλος Παυλίδης λίγο πριν αποχαιρετήσει την Πλατεία Νερού. Το κοινό τραγουδούσε κάθε λέξη μαζί του και η συγκεκριμένη βραδιά απέκτησε από μόνη της ξεχωριστή θέση στην ιστορία του Release.

Οι The Offspring παρέδωσαν ένα δίωρο γεμάτο επιτυχίες και ασταμάτητη ενέργεια. Ανάμεσα στα πολλά highlights, η punk εκδοχή του “Shake It Off” της Taylor Swift προκάλεσε χαμόγελα, έκπληξη και ένα από τα πιο αυθόρμητα singalongs του καλοκαιριού.

Οι Thievery Corporation έντυσαν μουσικά το ηλιοβασίλεμα της Πλατείας Νερού. Όταν ακούστηκε το “Lebanese Blonde”, ο χρόνος έμοιαζε να σταματά για λίγα λεπτά, χαρίζοντας μία από τις πιο όμορφες εικόνες στην Πλατεία.

Το φινάλε γράφτηκε με metal. Οι Savatage επέστρεψαν στην Ελλάδα ύστερα από πολλά χρόνια και η Πλατεία Νερού τραγούδησε το “Believe” σαν μία μεγάλη χορωδία. Λίγο αργότερα οι Sabaton έκλεισαν οριστικά την αυλαία μιας δεκαετίας που άφησε το δικό της αποτύπωμα στο ελληνικό συναυλιακό καλοκαίρι.

Ανάμεσα στις ενδιαφέρουσες εικόνες που θα κρατήσουμε από το φετινό Release, είναι οι λήψεις από drone που μάς έδωσαν την ευκαιρία να δούμε τα mosh pits από ψηλά. Από αυτή την οπτική, τα σώματα αποκτούν έναν παράξενο ρυθμό.

Οι κύκλοι άνοιγαν και έκλειναν ασταμάτητα, εκατοντάδες άνθρωποι κινούνταν σαν ένας ζωντανός οργανισμός και η ενέργεια της μουσικής γινόταν ορατή με έναν τρόπο που από το έδαφος δύσκολα αντιλαμβάνεσαι. Όλα αλλάζουν, μετακινούνται και νέοι κύκλοι ανοίγουν.

Η μουσική, όμως, συνεχίζει να μας φέρνει στο ίδιο σημείο.