Διαβάζοντας τις τελευταίες δημοσκοπήσεις

Το 2025 η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει να καλλιεργεί τις προσδοκίες για τις εξαγγελίες που θα έκανε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ εκείνη τη χρονιά από τον Μάιο. Η στρατηγική δεν απέφερε τα δημοσκοπικά αναμενόμενα.

Φέτος, υπό την πίεση της πραγματικότητας όπως την έχει διαμορφώσει η ακρίβεια και η δύσκολη καθημερινότητα, «το παραμύθι» ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Ήδη από τα τέλη Φεβρουαρίου κυβέρνηση και ΥΠΟΙΚ δήλωναν, σε διάφορους τόνους, ότι το περίφημο «καλάθι» θα περιέχει αρκετά και για όλους.

Όπως, όμως, έδειξαν όλες οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύθηκαν το προηγούμενο δεκαήμερο, η στρατηγική αποδείχθηκε το ίδιο αποτυχημένη και σε μεγαλύτερο ακόμα βαθμό. Απόδειξη ότι ο Πρωθυπουργός, μόλις πήρε τα πρώτα μαντάτα, έσπευσε να προαναγγείλει νέα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης που μας απειλεί για να διασκεδάσει τις κακές εντυπώσεις.

Το ερώτημα γιατί στην κυβέρνηση επιμένουν σε μια στρατηγική που δεν φέρνει αποτελέσματα απαντιέται εύκολα: δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς γιατί δεν έχουν πλέον την δυνατότητα να ορίζουν την ατζέντα.

Την ατζέντα πλέον την ορίζει η πραγματικότητα: η ακρίβεια, η καθημερινότητα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τα κάθε είδους ατυχήματα και δυστυχήματα που αποκαλύπτουν ότι τα τελευταία επτά χρόνια έγιναν ελάχιστα για την ανασυγκρότηση των κρατικών υπηρεσιών (από τις πολυκατοικίες που «βουλιάζουν» στην Κυψέλη μέχρι τη σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων της πυροσβεστικής κατά την κατάσβεση πυρκαγιάς εξαιτίας κακού συντονισμού), ο αλληλοσπαραγμός στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι λοιπόν, τι απέμεινε στον Πρωθυπουργό; Να τάζει και να ασχολείται νυχθημερόν με τους αντιπάλους του ενώ τους χαρακτηρίζει ασήμαντους.

Έπειτα, ήταν και τα ίδια τα μέτρα που εξήγγειλε: αφενός, στην πλειοψηφία, τους υλοποιούνται το νέο έτος και μετά τις εκλογές, αφετέρου όταν διαφημίζεις πόσο καλά πηγαίνει η Οικονομία ό,τι και να δώσεις φαίνεται λιγοστό.

Παρ’όλα αυτά όμως η κυβέρνηση, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, τα πήγε καλύτερα αλλού: έκανε τους Έλληνες που διακατέχονται διαχρονικά από φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα να βλέπουν θετικά την αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ (έρευνα MRB για το MEGA).

Έξω πάει καλά, ο ακροδεξιός ισραηλινός Πρωθυπουργός.

Από τα δημοσκοπικά ευρήματα αξίζει ακόμα να σημειώσουμε τα ποσοστά συσπείρωσης των κομμάτων. Σύμφωνα με την MRB η ΝΔ καταγράφει συσπείρωση 72,5%, έχει ακουμπήσει δηλαδή το ταβάνι με το ΠΑΣΟΚ να έχει συσπειρώσει το 59,6% ενώ ενδιαφέρον έχει και το εύρημα της Marc ότι το 27,8% των πολιτών θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση ΝΔ με το 27,1% θέλουν συνασπισμό ΕΛ.Α.Σ.- ΠΑΣΟΚ και μικρότερων αριστερών κομμάτων. Το 9,6% πάλι θέλει συνεργασία ΝΔ–ΠΑΣΟΚ ενώ το 8% συνεργασία ΝΔ με μικρότερα δεξιά κόμματα
Δηλαδή οι πολίτες είναι σχεδόν μοιρασμένοι ανάμεσα σε αυτοδυναμία και συνεργασία, χωρίς καθαρή πλειοψηφία υπέρ του ενός ή του άλλου μοντέλου.

Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, όλη αυτή η συζήτηση πρέπει να καταλήγει εδώ: το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι η ευημερία μας και να μην ασχολούμαστε νυχθημερόν με τα σενάρια πολιτικής επιβίωσης του Μητσοτάκη, του Ανδρουλάκη, του Τσίπρα και του Σαμαρά. Κι αυτό, γιατί η πιο θλιβερή διαπίστωση που μπορεί να κάνει κανείς σήμερα είναι τούτη: τα συμφέροντα του πολιτικού συστήματος και των Ελλήνων δεν ταυτίζονται.