Να στείλουμε μετανάστες στη Ρουάντα;

Πέντε ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσα τους και η Ελλάδα, θα στέλνουν παράτυπους μετανάστες στη Ρουάντα. Αν το αίτημα τους για άσυλο απορριφθεί, τότε θα έχουν μπροστά τους δύο επιλογές. Να επιστρέψουν στη χώρα από την οποία ξεκίνησαν ή να δουν την Αφρική ως τον τόπο που πάντα ονειρεύτηκαν να ζήσουν. Βέβαια για πολλούς δεν θα υπάρχει καν επιλογή. Αν πίσω στην πατρίδα τους περιμένει η πείνα ή ο θάνατος, τότε υποχρεωτικά θα οδηγηθούν στα υπόγεια αυτού του κόσμου.

Το μέτρο είναι απάνθρωπο. Σκεφτείτε κάποιον από το Πακιστάν. Βρίσκεται πλέον εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, κινούμενος στην παρανομία. Δουλεύει με «μαύρα» και ζει στις σκιές. Ομως έχει αναπτύξει ένα στοιχειώδες δίκτυο κοινωνικότητας. Λέει και εκατό λέξεις στα ελληνικά. Αυτός μπορεί να είναι επιλέξιμος για Ρουάντα. Τη μία μέρα σου πλένει το αυτοκίνητο και την επομένη είναι μέσα στην πτήση. Εσύ δεν πρόκειται να καταλάβεις τη διαφορά. Το σφουγγάρι βλέπεις, όχι το πρόσωπο.

Οσοι μεταφέρονται στην Αφρική θα έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα, άδεια παραμονής και εργασίας. Μεταξύ μας, ας μην έχουν και τίποτα. Οι περισσότεροι από μας δεν δίνουμε δεκάρα. Αρκεί να μπουν στο αεροπλάνο. Εμείς θέλουμε, απλώς, να τους ξεφορτωθούμε. Και το κάνουμε όπως εξαφανίζουμε ανεπιθύμητα αρχεία από την επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή. Τα στέλνουμε στον κάλαθο των αχρήστων. Δεν διαγράφονται, αλλά, τουλάχιστον, δεν τα βλέπουμε.

Βέβαια εδώ εμφανίζεται μία αντίφαση απέναντι ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η Ευρώπη απαιτεί από τρίτες χώρες να τηρούν συγκεκριμένα πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά, την ίδια στιγμή, μεταφέρει ευάλωτους σε μία χώρα για την οποία έχουν διατυπωθεί σοβαρές καταγγελίες παραβιάσεων. Και έτσι η ευθύνη ενός δημοκρατικού κράτους απέναντι σε έναν άνθρωπο εξαλείφεται μόλις τον μεταφέρει εκτός της επικράτειάς του. Η Ευρώπη δεν εγκατέλειψε ποτέ επίσημα τις αξίες της. Απλώς τις μετέφερε στο μπαλκόνι. Τις βλέπεις από μέσα, αλλά δεν μπαίνουν στο σαλόνι.

Ο ρεαλισμός λέει ότι δεν μπορεί μία ήπειρος να δέχεται ανεξέλεγκτα εκατομμύρια ανθρώπους. Σωστό. Ο ρεαλισμός λέει επίσης ότι η κοινή γνώμη στρέφεται προς τα δεξιά και οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αγνοήσουν αυτή τη στροφή. Και αυτό είναι σωστό. Ο ρεαλισμός είναι πάντα σωστός. Είναι η πιο βολική κατηγορία σκέψης γιατί επικυρώνει ό,τι ήδη κάνουμε.