BLIXA BARGELD: ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ Η ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΙ ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

Τον βλέπω στην οθόνη, κάθεται μπροστά από μία βιβλιοθήκη, ντυμένος με μαύρο σακκάκι. Φαίνεται κουρασμένος, τρίβει τα μάτια του και ξυνει το κεφάλι του, πίνει νερό και λέει στην βοηθό του μάνατζερ «όχι άλλες συνεντεύξεις σήμερα». Και μετά σκύβει στην οθόνη και λέει «Σας ακούω κύριε».

Είναι περιττό να προσπαθήσεις να περιγράψεις την σημασία των ριζοσπαστικών πειραματισμων των Einsturzende Neubauten για την σύγχρονη μουσική σκηνή. Οι ηχητικοί τρομοκράτες με επικεφαλής τον Blixa Bargeld, ξεπήδησαν το 1977 από το Βερολίνο, μία διχοτομημένη πόλη παραδομένη στη παρακμή και εμπνευσμένοι από την πανκ εξέγερση κατάφεραν να σημαδέψουν βαθιά με τους δίσκους μανιφέστα τους το τότε μουσικό τοπίο. Και ίσως θα προχωρούσαν σε πολύ πιο ρηξικέλευθες ηχητικές εκρήξεις αν ο Blixa δεν αποφάσιζε να αφιερώσει αρκετό από τον χρόνο του και την ευφυία του στους Bad Seeds του Nick Cave (συμβάλλοντας βέβαια στους αριστουργηματικούς δίσκους εκείνης της περιόδου).

Τώρα οι Einsturzende Neubauten επέστρεψαν με νέο δίσκο το Rampen στην ουσία μία σειρά αυτοσχεδιασμών σε συνθέσεις του παρελθόντος και θα τον παρουσιάσουν ζωντανά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ο Blixa ανέλαβε να προωθήσει τις συναυλίες και παρά το γεγονός ότι δεν του αρέσουν οι συνεντεύξεις –παλιότερα άφηνε αυτή την αγγαρεία στον Alexander Hacke που ήταν προσήνης και με χιούμορ- προσπάθησε να εξηγήσει την δουλειά τους.

Στην αρχή ήταν απόμακρος και βαριεστημένος αλλά μετά άρχισε να διηγείται άλλες ιστορίες και η συνέντευξη κατέληξε να μήν είναι αρκετά διαφωτιστική αλλά είναι εξαιρετικά διασκεδαστική.

Τι σημαίνει ο υπότιτλος Alien Pop Music στον δίσκο Rampen που θα παρουσιάσετε ζωντανά; Ποπ μουσική για τους αποσυναγωγούς ή ποπ μουσική για όσους δεν τους αρέσει η ποπ μουσική;
Ναι, αυτή είναι η περιγραφή του, αυτήν ακριβώς. Δεν εννοώ κάτι συγκεκριμένο με τον όρο. Απλά προσπάθησα να σατιρίσω το γεγονός ότι η μουσική δημοσιογραφία δίνει πάντα αυτά τα αρκτικόλεξα με τρία γράμματα στα είδη μουσικής, όπως EBM και τέτοια. Οπότε περιέγραψα σαρκαστικά ότι εμείς γράφουμε APM, alien pop music.

Μπορείτε να εξηγήσετε πως γεννήθηκε η ιδέα του Rampen, συγκεκριμένα τις τεχνικές αυτοσχεδιασμού που σας οδήγησαν στη δημιουργία του;
Ουσιαστικά δεν υπάρχει κάποια τεχνική. Από την αρχή οι Einstürzende Neubauten αυτοσχεδίαζαν μόνο πάνω στη σκηνή. Αλλά τώρα πια, καθώς έχουμε έναν μεγάλο κατάλογο τραγουδιών που μπορούμε να παίξουμε, υπάρχει πάντα χώρος για αυτοσχεδιασμό, που στη γλώσσα των Neubauten λέγεται Rampen.

Τις περισσότερες φορές συζητάμε για τους αυτοσχεδιασμούς. Μερικές φορές λέμε μόνο ελάχιστες λέξεις, όπως «ο Jochen θα ξεκινήσει» ή κάτι αντίστοιχο. Και μπορείς να διαπιστώσεις πόσο καλά λειτουργεί η τηλεπαθητική μας επικοινωνία εκείνη τη μέρα, σε εκείνη τη συναυλία, από τις έξοχες και εντυπωσιακές συνθέσεις που προκύπτουν.

Κάποιες φορές δεν λειτουργούν τόσο καλά και άλλες φορές λειτουργούν εξαιρετικά, σχεδόν θεϊκά. Όταν το κάναμε αυτό στην περιοδεία Alles in allem, στο τέλος είχαμε περίπου είκοσι τραγούδια για να διαλέξουμε και κρατήσαμε μόνο τα καλύτερα για να τα επεξεργαστούμε ξανά στο στούντιο.

Υπάρχουν κανόνες σε αυτή τη μέθοδο αυτοσχεδιασμού;
Στους Neubauten δεν υπάρχουν κανόνες. Αλλά υπήρξε μία αφορμή για να κυκλοφορήσει ένας τέτοιος δίσκος. Ο παλιός μας μπασίστας ο Alexander Hacke είπε ότι δεν θα είχε πολύ χρόνο για να κάνουμε νέο δίσκο (Ο Hacke αποχώρησε φέτος τον Απρίλιο). Οπότε έπρεπε να βρω μια ιδέα για να κινηθούμε πιο γρήγορα από το συνηθισμένο. Έτσι προέκυψε η ιδέα του Rampen. Ήταν μία απόφαση ξεκάθαρα πρακτική.

Σε κάποιες πρόσφατες συνεντεύξεις αναφέρατε το White Album των Beatles ως επιρροή. Τι σημαίνει για σας;
Λοιπόν. Ο Andrew (Chubby) ο περκασιονίστας κι αυτός που επινοεί νέα μουσικά όργανα για το συγκρότημα είναι μάλλον ένας από τους μεγαλύτερους ειδικούς στους Beatles. Έζησε την Beatlemania. Έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές και γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, οπότε έζησε τη Beatlemania εκεί. Έχει όλες τις αυθεντικές αμερικανικές κυκλοφορίες και όλα τα αυθεντικά singles, χάρι στις αδελφές του.

Έτσι ενώ δουλεύαμε πάνω σε αυτό το άλμπουμ, υπήρχε ένα κομμάτι που είχε έντονη αναφορά στο κίτρινο χρώμα. (Το Aus Den Zeiten όπου ο Blixa τραγουδάει sing for me in yellow).

Αυτό στάθηκε ως αφορμή για να πει ο Andrew «ας κάνουμε κι εμείς έναν κίτρινο δίσκο». Εγώ σκέφτηκα ότι μπορούμε να πάρουμε την εμβληματική ιδέα του εξωφύλλου του White Album και να τα κάνουμε όλα κίτρινα. Το λογότυπο των Neubauten, τα γράμματα, όλα ανάγλυφα και στο εσώφυλλο οι φωτογραφίες των μελών του συγκροτήματος. Αντιγράψαμε ουσιαστικά όλη την ιδέα του White Album και τη μετατρέψαμε στο δικό μας Yellow Album.

Και πως επιλέξατε τους στίχους ή τα αποσπάσματα, όπως τα αποκαλείτε; Πώς δουλέψατε με τον teleprompter (τηλευποβολέας –η κινούμενη οθόνη που χρησιμοποιούν και οι παρουσιαστές στην τηλεόραση);
Έχω έναν teleprompter στη σκηνή και όταν παίζουμε ένα Rampen, έναν μουσικό αυτοσχεδιασμό, σκρολάρω μέσα από μια συλλογή αποσπασμάτων που έχω εκεί και βλέπω αν κάτι μου τραβάει την προσοχή και ταιριάζει σε αυτό που κάνουμε εκείνη τη στιγμή. Μερικές φορές λειτουργεί, άλλες όχι. Μερικές φορές ξεκινώ με ένα απόσπασμα και μετά αποφασίζω να διακόψω και να ξεκινήσω ένα άλλο. Μερικές φορές τα συνδυάζω.

Άλλες φορές αρχίζω να αυτοσχεδιάζω πάνω στους στίχους και μετά, στη διαδικασία του στούντιο, όλα αποκτούν σάρκα και οστά. Τα αποσπάσματα είναι μόνο ο σκελετός και μετά αρχίζω να το σκέφτομαι πραγματικά και να γράφω περισσότερα προσθέτοντας λίγη σάρκα στον σκελετό.

Για παράδειγμα υπάρχει ένα κομμάτι που λέγεται Pestalozzi, που ξεκινά με κάτι σαν «feeling very Pestalozzi». Αυτό ήταν απλώς ένα απόσπασμα, μόνο δύο προτάσεις. Και μετά στο στούντιο άρχισα να κοιτάζω το ιστορικό του λογαριασμού μου στο Amazon και όλα όσα είχα παραγγείλει τα τελευταία δύο χρόνια. Και αυτό είναι το περιεχόμενο των στίχων. Απλώς απαριθμώ όλα αυτά τα περίεργα πράγματα που είχα παραγγείλει τα τελευταία δύο χρόνια και ένα από αυτά ήταν το A Cellar Full of Noise. Ξέρετε τι είναι αυτό; Είναι η αυτοβιογραφία του Brian Epstein.

Πάλι οι Beatles;
Έτσι λειτουργεί η τηλεπάθεια που ανέφερα. Τοτε λοιπόν που κυκλοφόρησε ο John Lennon αστειευόμενος είπε ο τίτλος θα έπρεπε να είναι Α Cellar Full of Boys (ένα κελάρι γεμάτο αγόρια). Επειδή ο Brian Epstein ήταν gay.

Πείτε μου κάτι για την χρήση της γλώσσας, γιατί θυμάμαι πριν από περίπου 30 χρόνια ήρθατε μόνος σας στην Αθήνα σε ένα κλαμπ (το Gagarin 205). Βρισκόσασταν πάνω στη σκηνή ενώ το κοινό παρακολουθούσε καθισμένο σε καρέκλες. Δημιουργούσατε ήχους και πάνω τους προσπαθούσατε να μας μάθετε τον ρυθμό της γλώσσας. Είναι παρόμοια η μέθοδος;
Ναι, το κάνω ακόμα πού και πού. Είναι το solo vocal πρόγραμμά μου. Σε αυτό περιλαμβάνονται πολλά διαφορετικά σκετς που τα αποκαλώ routines. Είναι μία λέξη κλεμμένη από την stand-up κωμωδία όπου ο κωμικός αφηγείται μια ιστορία. Οπότε δημιουργώ διάφορα σκετς που από την μία μοιάζουν με routines -αυτοσχεδιασμούς ας τους πούμε- και από την άλλη είναι ατάκες κάποιου κειμένου. Και ναι είναι μία μέθοδος που προσομοιάζει με τη μουσική του Rampen.

O William S. Burroughs έκανε κάτι παρόμοιο. Ο συγγραφέας. Ονόμαζε routines τους αυτοσχεδιασμούς του στο βιβλίο Queer.
Όχι, μάλλον ο Jerry Lewis αποκαλούσε έτσι τα αστεία που έλεγε στη σκηνή. Δεν ξέρω για το Queer, πάντως θα σας πω μία ιστορία για τον William S. Burroughs. Ήταν εξοργισμένος που δεν τον καλέσαμε στην συναυλία μας στο Κάνσας Σίτι. Έστειλε τον James Grauerholz. Ο Grauerholtz ήταν ο γραμματέας του έγραψε και μία βιογραφία του. Αυτός ήρθε και μας είπε ότι ο William Burroughs έγινε έξαλλος που δεν τον καλέσατε. Δεν ήξερα καν ότι έμενε εκεί κοντά, στo Lawrence του Κάνσας. Νόμιζα ότι ήταν στη Νέα Υόρκη. Τέλος πάντων του στείλαμε προσκλήσεις αλλά δεν εμφανίστηκε.

Πείτε μου, στο τραγούδι Nürnheim, χρησιμοποιείτε τη θεωρία του Ernst Bloch για τη γλώσσα.
Το Nürnheim ήταν η γερμανική μετάφραση της δικής σας λέξης ουτοπία από τον Ernst Bloch.

Σχετικά με τη γλώσσα ρωτάω. Θέλετε να εξερευνήσετε τα όρια της γλώσσας ή κάτι ανάλογο;
Δεν επιθυμούσα ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου λογοτέχνη. Είμαι πρώτα απ’ όλα μουσικός. Και επίσης στιχουργός. Γράφω ο ίδιος όλα όσα ερμηνεύω. Άρα προφανώς δουλεύω με τη γλώσσα. Και πιστεύω ακράδαντα στη δύναμη της γλώσσας.

Ερευνώ επίσης διαφορετικές γλώσσες. Αν κοιτάξετε τα βιβλία που διαβάζω, τα μισά είναι γλωσσολογία. Τα άλλα μισά είναι ιστορία, αρχαιολογία και ανθρωπολογία. Αλλά σχεδόν ποτέ δεν διαβάζω λογοτεχνία, ούτε ποίηση, μόνο επιστημονικά βιβλία.

Υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube από τις ζωντανές παρουσιάσεις του Rampen. Σε αντίθεση με το παρελθόν τώρα μία συναυλία σας μοιάζει με θεατρική παράσταση.
Υπάρχουν κάποια στοιχεία τελετουργίας. Όταν ανεβαίνω στη σκηνή θέλω να αφήνω πίσω μου τον χώρο και τον χρόνο. Όταν είμαι πάνω στη σκηνή δεν νιώθω κανένα συναίσθημα και δεν βρίσκομαι μέσα στον συνηθισμένο χωροχρόνο. Αυτή είναι η πρόθεσή μου. Φιλοσοφικά μιλώντας θα μπορούσες να περιγράψεις τη σκηνή ως έναν «ιερό τόπο». Θέλω να εισέρχομαι σε έναν ιερό τόπο και ότι συμβαίνει στη σκηνή να είναι μία τελετή. Δεν θα το αποκαλούσα θέατρο. Το θέατρο έχει τις ίδιες ρίζες, αλλά η τελετή είναι πιο ακριβής όρος.

Πρόσεξα ότι δεν φοράτε πια το μαύρο κοστούμι αλλά εμφανίζεστε σαν glam rock star.
Ναι είμαι ένας glam rock θεός από το διάστημα.

Πιστέυετε ότι το έργο σας είναι ένα είδος αντιτέχνης που εμπνέεται από κινήματα όπως o Ντανταισμός και ο Σουρρεαλισμός;
Δεν χρειάζεται να πιστεύω κάτι. Το Dada ήταν πολύ σημαντικό για μένα όταν ήμουν 13 χρόνων. Και μετά ο Σουρεαλισμός. Διάβασα τη μεγάλη ιστορία του Σουρεαλισμού του André Breton όταν ήμουν περίπου 14. Τότε όλα αυτά σημαντικά για μένα.

Τώρα ξέρω αρκετά γι’ αυτά ώστε να μπορώ να γράψω ένα τραγούδι όπως το Let’s Do It Ah Dada. Μπορείτε να το δώσετε σε έναν ιστορικό τέχνης και δεν θα βρει ούτε ένα λάθος. Όσα γράφω εκεί είναι σωστά.

Υπόθετω ότι ξέρετε την ιστορία. Όταν ρωτούσαν τους καλλιτέχνες του Dada από πού προέρχεται η λέξη Dada εκείνοι έλεγαν ότι άνοιξαν ένα λεξικό και βρήκαν τη λέξη που σημαίνει ξύλινο αλογάκι ή παιδικό παιχνίδι. Μαλακίες.

Την δεκαετία του ’80 βρήκα ένα λεξικό της γαλλικής αργκό. Μέσα εκεί υπήρχε η λέξη Dada. Σύμφωνα με το λεξικό σήμαινε αυτό που σήμερα αποκαλείται ιππαστί (cowgirl κατά Blixa). Είναι η στάση στο σεξ όπου η γυναίκα κάθεται πάνω στον άντρα. Καταλάβατε;

Προφανώς. Αλλά που θέλετε να καταλήξετε;
Λοιπόν αυτό σημαίνει η λέξη Dada στην αργκό. Και αυτοί οι μεγάλοι καλλιτέχνες που επαίρονταν ότι ήταν οι μέγιστοι προβοκάτορες που εναντιώνονταν στο κατεστημένο της τέχνης δεν είχαν το θάρρος να το πουν δημόσια. Έλεγαν ιστορίες για αλογάκια και παιδικά παιχνίδια οι δειλοί. Μαλακίες όπως είπα. Ήξεραν ακριβώς τι σήμαινε.

Έτσι όταν τραγουδάω «just you and me my darling, we know what it really means, let’s do it Dada», αυτό εννοώ, το σεξ ιππαστί. Και όταν έδινα συνεντεύξεις για εκείνον τον δίσκο (Alles Wieder Offen) μπορούσα να δείξω ακόμα και τις εφημερίδες της δεκαετίας του ’80 που αναφέρονταν σε εκείνο το λεξικό.

Απ’ όσο θυμάμαι, τότε ήσασταν ίσως από τα πρώτα συγκροτήματα που χρησιμοποιήσατε το crowdfunding για να ηχογραφήσετε δίσκους. Και το Alles Wieder Offen ήταν ένας από αυτούς.
Εμείς εφηύραμε το crowdfunding. Τότε δεν το λέγαμε crowdfunding, το λέγαμε supporter system. Το επινόησε η γυναίκα μου το 2002. Κανείς δεν το είχε κάνει πριν από εμάς. Αργότερα δώσαμε και διάλεξη στο Πανεπιστήμιο Stanford για το πώς εφηύραμε το crowdfunding.

Ζητήσαμε χρήματα πέντε φορές από τους υποστηρικτές μας. Κάναμε αμέτρητες μουσικές παραγωγές, πέντε δίσκους, κάποιες ταινίες. Αλλά τώρα δεν ξέρω αν θα το ξανακάνουμε έτσι. Ίσως πρέπει να βρούμε κάποιον διαφορετικό τρόπο, για τον επόμενο δίσκο. Δεν έχουμε δισκογραφική εταιρεία και δεν θέλω πια δισκογραφική. Δεν νομίζω ότι οι δισκογραφικές υπάρχουν πραγματικά πια. Δεν βγάζεις χρήματα από τους δίσκους.

Θα μπορούσα άνετα να ζήσω και χωρίς να κυκλοφορώ δίσκους, γιατί ο κόσμος δεν τους αγοράζει πια. Οι περισσότεροι έχουν έναν λογαριασμό σε κάποια streaming υπηρεσία. Τα 0,16 cent που παίρνω από κάθε stream δεν αρκούν για να επιβιώσω.

Έχω δύο τελευταίες ερωτήσεις. Πιστεύετε ότι υπάρχει επικίνδυνη άνοδος της ακροδεξιάς στη Γερμανία με το Alternative for Germany (AfD) και γενικά στην Ευρώπη;
Πριν μερικές μέρες έστειλα μήνυμα στη γυναίκα μου επειδή είδα στις ειδήσεις ότι το Μόναχο, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας, εξέλεξε δήμαρχο έναν 36χρονο gay από το Κόμμα των Πράσινων (τον Dominik Krause).

Και το μήνυμα έλεγε «βλέπεις, δεν είναι όλα άσχημα». Βέβαια, την ίδια εβδομάδα εξελέγη και ο πρώτος δήμαρχος της AfD σε μία πόλη του Βρανδεμβούργου. Τέλος πάντων πρέπει να δούμε πόσο θα αντέξει αυτή η πεντακομματική συμμαχία στο Μόναχο αφού τον στηρίζουν οι Πράσινοι, η Rosa Liste, οι Ελεύθεροι Εκλέκτορες, οι Φιλελεύθεροι και οι Σοσιαλδημοκράτες, όλοι μαζί.

Υπήρξατε ποτέ μέλος πολιτικού κόμματος;
Αυτό μου θυμίζει την ανάκριση του Bertolt Brecht όταν τον ρωτούσαν αν ήταν μέλος του κομμουνιστικού κόμματος σε κάτι ασπρόμαυρα βίντεο από την εποχή του μακαρθισμού.

Ξέρετε ότι δεν εννοώ αυτό. Απλά ρωτάω ποιες είναι οι πολιτικές σας πεποιθήσεις γιατι δεν μιλάτε γι’ αυτές.
Δεν μιλάω γιατί δεν με ρωτάνε. Συνήθως με ρωτάνε αν οι Neubauten είναι πολιτικό συγκρότημα. Λέω όχι και εκεί σταματάνε. Έχω ισχυρές πολιτικές πεποιθήσεις. Στα μαθητικά μου χρόνια ήμουν μαοϊκός και μετά ημουν μέλος του KPD (Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν παράνομο στη Δυτική Γερμανία αλλά σκέφτηκα να μην το επισημάνω). Καθώς μεγάλωνα ψήφιζα Αριστερά (Die Linke) και μετά διαπίστωσα ότι οι αξίες μου είναι αντίστοιχες με την πολιτική των Πράσινων.

Επιτρέψτε μου να σας δείξω κάτι (Σηκώνεται από το γραφείο, φέρνει ένα κουτί με βελούδινη θήκη και το ανοίγει δείχνοντας έναν σταυρό). Είναι το Bundesverdienstkreuz am Bande. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μου απένειμε το Μετάλλιο της Αξίας για την προσφορά μου στις τέχνες. Μου δόθηκε με απόφαση της Βουλής που την επικύρωσε ο Πρόεδρος. Οπότε αφού οι βουλευτές γνωρίζουν την υπαρξή μου δεν είμαι πια ένας καλλιτέχνης του περιθωρίου.

Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ. Ξέρετε ποιός μου το παρέδωσε; Η υπουργός Πολιτισμού Claudia Roth, που φυσικά ανήκει στους Πράσινους.

Ποια είναι η άποψή σας για τους πολέμους που έχουν ξεσπάσει στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη, στο Ιράν, στον Λίβανο;
Είναι μία ερώτηση που ξεφεύγει από τα πλαίσια που έχω θέσει. Στις συνεντεύξεις μιλάω για τη δουλειά μου. Το ίδιο ισχύει και για την τεχνητή νοημοσύνη για την οποία με ρωτούν συνέχεια τελευταία. Έχω αποφασίσει να μην απαντάω σε ερωτήσεις για την ΤΝ. Και επίσης δεν απαντάω σε ερωτήσεις για τη Γάζα ή την Ουκρανία. Ό,τι έχω να πω το λέω μέσα από το έργο μου.

Όμως έχετε γράψει ολόκληρο δίσκο για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το Lament οπότε η ερώτηση σας αφορά.
Η κατάσταση στη Γάζα δεν είναι κάτι που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023. Έχω κάνει μία performance με τον ισραηλινοσουηδό εβραίο συνθέτη και ακτιβιστή υπέρ μίας ανεξάρτητης Παλαιστίνης Dror Feiler. Είναι ένα έργο για ορχήστρα 70 μουσικών όπου απαγγέλλω ποιήματα του Παλαιστίνιου ποιητή Ghassan Zaqtan (Σηκώνεται, κοιτάει την βιβλιοθήκη, παίρνει κάτι και μου δείχνει ένα βιβλίο με πορτοκαλί εξώφυλλο). Αυτή είναι η συλλογή ποιημάτων. Μπορείτε να βρείτε το έργο μας online, καθώς η παράσταση έγινε το 2018. Αυτή είναι η απάντηση μου στην ερώτηση σας. Σας το λέω αυτό για να δείξω ότι οι πολιτικές μου δηλώσεις βρίσκονται μέσα στο έργο μου και όχι στις συνεντεύξεις, όπου ο καθένας μπορεί να λέει ό, τι θέλει.

Στο παρελθόν σας ρώτησα δύο τουλάχιστον φορές αν θεωρείτε τον εαυτό σας και τους Neubauten avant-garde, αλλά πάντα μου απαντούσατε ότι δεν σας αρέσει ο όρος επειδή είναι στρατιωτικός. Αλλά ξέρετε φυσικά ότι δεν σημαίνει μόνο εμπροσθοφυλακή αλλά και πρωτοπορία.
Είναι στρατιωτικός όρος, πάντως. Και σήμερα σας απαντάω πως αν θέλετε να περιγράψετε αυτό που κάνουμε με στρατιωτικούς όρους, τότε είμαστε οι αντάρτες ή καλύτερα οι λιποτάκτες της μουσικής σκηνής.