Ο Γιάννης Διονυσίου για τα Μεγάλα Ρεφρέν με Οδυσσέα Ιωάννου: “Υπηρετούμε τα τραγούδια”

Διαβάζεται σε 10'
Ο Γιάννης Διονυσίου για τα Μεγάλα Ρεφρέν με Οδυσσέα Ιωάννου: “Υπηρετούμε τα τραγούδια”
Ο Γιάννης Διονυσίου

Ο Οδυσσέας Ιωάννου παρουσιάζει «Τα μεγάλα Ρεφρέν» στο Christmas Theater και ο Γιάννης Διονυσίου μιλά στο NEWS 24/7 για τα παλιά λαϊκά που τον έμαθαν να τραγουδά και τα καινούργια που θέλει να ακουστούν.

Τη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2026 ο Οδυσσέας Ιωάννου επιστρέφει στο Christmas Theater με «Τα μεγάλα Ρεφρέν», μια συναυλία με τραγούδια από διαφορετικές εποχές του ελληνικού τραγουδιού. Ο ίδιος υπογράφει τα κείμενα και την παρουσίαση, πιάνοντας το νήμα από μια φράση που είχε πει σε συνέντευξή του πριν από τρία χρόνια.

«Το μοναδικό σημείο που ενωθήκαμε οι Έλληνες ήταν στα μεγάλα ρεφρέν». Μιλούσε για εκείνα τα τραγούδια που, μόλις φτάσουν στο ρεφρέν, σε κάνουν να τραγουδάς τα ίδια λόγια με ανθρώπους που μπορεί να σε χωρίζουν πολλά, και να βρίσκεις σ’ αυτά κάτι από τη δική σου ζωή. Αυτά τα λίγα πράγματα που μας ενώνουν, έλεγε, αξίζει να τα κρατήσουμε ζωντανά, γιατί θα μας χρειαστούν. Η φράση έμεινε στον Μιχάλη Κουμπιό, που του πρότεινε να την κάνουν συναυλία.

Στη σκηνή του Christmas Theater, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Νατάσσα Μποφίλιου, η Γιώτα Νέγκα, ο Γιάννης Διονυσίου, ο Δημήτρης Μπακούλης και η Μαριάνα Κατσιμίχα θα δώσουν φωνή στα τραγούδια της βραδιάς, με τις ενορχηστρώσεις του Ανδρέα Αποστόλου και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μιχάλη Κουμπιού.

Ο Γιάννης Διονυσίου είναι από τις φωνές που χαίρεσαι να ακούς στο σημερινό λαϊκό τραγούδι. Η διαδρομή του στη μουσική άρχισε στα πέντε του, με το πιάνο και το βιολί, και τον έφερε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, όπου ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική. Στην πορεία ανακάλυψε τις μουσικές παραδόσεις της Ελλάδας και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Σήμερα τον ακούμε να τραγουδά Τσιτσάνη και να δίνει φωνή στα καινούργια λαϊκά του Γιάννη Παπαγεωργίου, στη «Λακούβα».

Στο NEWS 24/7, ο Γιάννης Διονυσίου μιλά για τα μεγάλα ρεφρέν που κουβαλά μαζί του και για το πώς ένα τραγούδι γραμμένο δεκαετίες πριν γεννηθείς μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ότι μιλάει για σένα.

Γιάννης Διονυσίου: Τα Μεγάλα Ρεφρέν κουβαλούν μια αλήθεια αδιαπραγμάτευτη

Ο Γιάννης Διονυσίου

– Πώς προέκυψε η βαθιά αγάπη σας για το λαϊκό τραγούδι και πότε αποφασίσατε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με αυτό;
Από παιδί, ακούγοντας τα λαϊκά τραγούδια μου άρεσε πολύ η αμεσότητα με την οποία περνούσαν το νόημα στον ακροατή και το πάντρεμα με τους λαϊκούς δρόμους. Όσο μεγάλωνα εκτιμούσα ακόμα περισσότερο διαφορετικές πτυχές της λαϊκής μουσικής, δημιουργούς, τραγουδιστές, οργανοπαίχτες, ενορχηστρώσεις, κι αυτό παραμένει μέχρι σήμερα.

– Η συναυλία «Τα μεγάλα ρεφρέν» βασίζεται στην ιδέα ότι κάποια τραγούδια μάς ενώνουν, ανεξάρτητα από την ηλικία, τις εμπειρίες ή τις πολιτικές μας πεποιθήσεις. Ποια είναι τα μεγάλα ρεφρέν που σας έχουν σημαδέψει προσωπικά; Τι πιστεύετε ότι κάνει ένα τραγούδι να αντέχει στον χρόνο;

Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια ρεφρέν, θα ήταν αυτά που κουβαλούν μια αλήθεια αδιαπραγμάτευτη, στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Λευτέρη Παπαδόπουλου, μουσικές του Τσιτσάνη, του Καλδάρα, του Λοΐζου. Είναι τραγούδια που τα τραγουδάς και νιώθεις ότι σε αφορούν προσωπικά, ακόμα κι αν γράφτηκαν δεκαετίες πριν γεννηθείς. Αυτό που κάνει ένα τραγούδι να αντέχει στον χρόνο είναι η ειλικρίνεια και η αλήθεια του. Το λαϊκό τραγούδι δεν έχει ανάγκη από φιοριτούρες· όταν πιάνει τον παλμό της ανθρώπινης χαράς, του πόνου,
της μοναξιάς ή της αγάπης ακριβώς όπως τα ζει ο καθένας μας, μένει αναλλοίωτο. Γίνεται κτήμα όλων.

Ο Οδυσσέας Ιωάννου
Ο Οδυσσέας Ιωάννου Πάνος Γιαννακόπουλος

– Στα «Μεγάλα Ρεφρέν» θα συναντηθείτε επί σκηνής με τον Οδυσσέα Ιωάννου, έναν δημιουργό που έχει βαθιά γνώση της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού. Ποια είναι η δική σας σχέση με το έργο του; Υπάρχει κάποιο τραγούδι του που θα θέλατε ιδιαίτερα να ερμηνεύσετε;

Ο Οδυσσέας Ιωάννου είναι ένας άνθρωπος που υπηρετεί το τραγούδι με ευαισθησία, σεβασμό και γνώση. Έχει γράψει στίχους που έχουν σημαδέψει τη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία και κουβαλάει μια τεράστια ιστορία μέσα του. Αν και δεν γνωριζόμαστε ακόμα σε προσωπικό επίπεδο τρέφω βαθιά εκτίμηση προς το πρόσωπό του. Από τα τραγούδια του θυμάμαι χαρακτηριστικά το «Θέλω τη μέρα που θα φύγεις», το «Βυθισμένες άγκυρες», το «Μικρές νοθείες» αλλά και το «Στα είπα όλα» και «Το δίκιο μου» να τα σιγοτραγουδώ ακούγοντάς τα στο ραδιόφωνο.

– Στη μεγάλη συναυλία για τον Μάνο Λοΐζο τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Γιώργος Νταλάρας σάς ξεχώρισε δημόσια. Πόσο σημαντικό είναι για τη συνέχεια του ελληνικού τραγουδιού να δίνουν οι καταξιωμένοι ερμηνευτές χώρο και ευκαιρίες στους νεότερους; 

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο του ελληνικού τραγουδιού και το γεγονός ότι σκύβει με αγάπη, γενναιοδωρία και προσοχή στους νεότερους δείχνει το μέγεθος του καλλιτέχνη και του ανθρώπου. Το ελληνικό τραγούδι δεν είναι κτήμα κανενός. Είναι μια σκυτάλη που περνάει από χέρι σε χέρι. Αν οι παλαιότεροι δεν ανοίξουν την πόρτα και δεν δώσουν χώρο στους νέους να σταθούν στα πόδια τους, τότε η αλυσίδα σπάει. Γι’ αυτό η στάση ανθρώπων σαν του Γιώργου Νταλάρα είναι φωτεινό παράδειγμα.

Ο Γιάννης Διονυσίου. ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ

– Η ερμηνεία σας χαρακτηρίζεται από μια δωρικότητα που παραπέμπει στους μεγάλους λαϊκούς τραγουδιστές του παρελθόντος. Σε μια εποχή όπου η εικόνα φαίνεται να παίζει όλο και μεγαλύτερο ρόλο, πόσο συνειδητή είναι αυτή η επιλογή; Ποιοι ερμηνευτές έχουν επηρεάσει περισσότερο τον τρόπο που τραγουδάτε και γιατί;

Πιστεύω βαθιά ότι ο τραγουδιστής πρέπει να υπηρετεί το τραγούδι κι όχι το τραγούδι τον τραγουδιστή. Η υπερβολική εικόνα, τα φώτα και οι εντυπωσιασμοί συχνά λειτουργούν ως προπέτασμα καπνού για να κρύψουν την απουσία ουσίας. Ακούγοντας φωνές όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Μανώλης Αγγελόπουλος αντιλαμβανόμαστε ότι αυτοί οι άνθρωποι τραγουδούσαν, με όλο τους το είναι, γιατί όλη τους η δύναμη ήταν στη φωνή μέσα από τα βιώματά τους. Ακολουθώντας το παράδειγμά τους προσπαθούμε κι εμείς να εκφραστούμε με ένα παρόμοιο τρόπο, μέσα σ’ αυτόν τον κυκεώνα.

– Σε παλαιότερη συνέντευξή σας είχατε εκφράσει τον φόβο μήπως καταλήξετε ο τραγουδιστής που τον καλούν στην τηλεόραση για να πει «δυο, τρία Τσιτσάνη». Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην ερμηνεία παλιών λαϊκών τραγουδιών που αγαπάτε και την ανάγκη να αναδείξετε τη δική σας δουλειά;

Αυτός είναι ένας κίνδυνος που καραδοκεί, ειδικά σήμερα που η τηλεόραση και τα μέσα θέλουν τα πράγματα γρήγορα, εύπεπτα και τυποποιημένα. Αγαπώ τα παλιά τραγούδια είναι η βάση μου, θα λέγαμε. Αλλά έχω την ανάγκη να πω και τα δικά μου τραγούδια, να καταθέσω τη δική μου φωνή στην εποχή μου και στη δισκογραφία, όπως κάναμε πρόσφατα με τη «Λακούβα» και άλλες δουλειές. Η ισορροπία βρίσκεται στο να μην προδίδεις καμία από τις δύο πλευρές. Να τιμάς την παράδοση, αλλά να έχεις και το θάρρος να προχωράς μπροστά, διεκδικώντας το δικό σου στίγμα στο σύγχρονο τραγούδι.

Ο Γιάννης Διονυσίου
Ο Γιάννης Διονυσίου ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ

– Τι πιστεύετε ότι έχει αλλάξει στον τρόπο που γράφονται και ακούγονται τα λαϊκά τραγούδια; Ποιους σύγχρονους δημιουργούς ξεχωρίζετε;

Έχουν αλλάξει οι ρυθμοί της ζωής μας, άρα και ο τρόπος που γράφεται μουσική. Σήμερα υπάρχει μια ταχύτητα, μια τάση προς το εφήμερο, και συχνά λείπει ο χρόνος που χρειαζόταν παλιότερα για να ωριμάσει ένα τραγούδι μέσα στον άνθρωπο. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα νέοι και παλαιότεροι δημιουργοί που γράφουν εξαιρετικά τραγούδια, με μεράκι, ποιητικό λόγο και σεβασμό στη λαϊκή φόρμα. Μου αρέσει να ανακαλύπτω ανθρώπους που έχουν κάτι γνήσιο να πουν, μακριά από τις φόρμουλες της εποχής. Ο Γιάννης Παπαγεωργίου, ο Βαγγέλης και ο Βασίλης Κορακάκης, ο Φώτης Βεργόπουλος, ο Δημήτρης Μπάκουλης και πολλοί άλλοι είναι δημιουργοί που ξεχωρίζω σήμερα οι οποίοι συνεχίζουν και εξελίσσουν την παράδοση του λαϊκού τραγουδιού.

– Η προβολή ενός νέου καλλιτέχνη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από όσους ελέγχουν την επικοινωνία, το διαδίκτυο και το ραδιόφωνο. Πόσο δύσκολο είναι σήμερα για έναν νέο τραγουδιστή να φτάσει στο ευρύ κοινό χωρίς να κάνει εκπτώσεις στις καλλιτεχνικές του επιλογές;

Είναι εξαιρετικά δύσκολο. Ζούμε σε μια εποχή που ο αλγόριθμος και η εμπορική λογική συχνά αποφασίζουν τι θα ακουστεί και τι όχι. Αν θες να μείνεις πιστός σε αυτό που αγαπάς, αν δεν θες να ενδώσεις στις εύκολες λύσεις και στις εκπτώσεις, ο δρόμος είναι μακρύς και επίμονος. Όμως, υπάρχει κάτι παρηγορητικό: ο κόσμος έχει ένστικτο. Μπορεί να βομβαρδίζεται από παντού, αλλά όταν κάτι είναι αληθινό, βρίσκει τον τρόπο να περάσει από στόμα σε στόμα. Αυτός ο δρόμος είναι πιο αργός, αλλά είναι και ο πιο ασφαλής και ουσιαστικός.

– Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερους νέους να γεμίζουν πανηγύρια, να ακούν (και να παίζουν) παραδοσιακή μουσική και να ανακαλύπτουν παλιούς λαϊκούς ερμηνευτές. Πώς εξηγείτε αυτή τη στροφή; Τι αναζητά η νέα γενιά σε αυτά τα τραγούδια;

Αυτό είναι από τα πιο ελπιδοφόρα πράγματα που συμβαίνουν σήμερα! Νομίζω ότι η νέα γενιά, μέσα σε έναν κόσμο ψηφιακό, αποπροσανατολισμένο και συχνά απρόσωπο, αναζητά απεγνωσμένα την αλήθεια, τη σύνδεση και την κοινότητα. Σε ένα πανηγύρι, σε έναν κύκλο, σε ένα παλιό λαϊκό τραγούδι, ο νέος άνθρωπος βρίσκει ξανά τον εαυτό του. Βρίσκει μια αγκαλιά, έναν τρόπο να εκφράσει τη χαρά και τον πόνο του μαζί με άλλους, χωρίς φίλτρα και χωρίς «προφίλ». Αυτή η μουσική έχει ψυχή και η ψυχή δεν κρύβεται.

– Έχετε πει ότι συνειδητά δεν επιλέξατε τη μεγάλη νυχτερινή πίστα και τα μπουζούκια. Τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση και πόσο εύκολο είναι να παραμένετε πιστός στις επιλογές σας;

Δεν το χωρούσε η αισθητική μου. Η μεγάλη νυχτερινή πίστα, όπως έχει διαμορφωθεί πολλές φορές, απαιτεί πράγματα που εμένα με απομακρύνουν από την ίδια τη μουσική. Προτιμώ να τραγουδώ σε χώρους όπου ο κόσμος ακούει και μπορούμε να γίνουμε μια παρέα ή τουλάχιστον να υπάρχει αυτή η διάθεση και αίσθηση. Δεν είναι πάντα εύκολο να λες «όχι» σε προτάσεις που μπορεί να σου δίνουν οικονομική ασφάλεια ή ευκολότερη προβολή. Έχει κόστος. Αλλά το τίμημα της απώλειας του εαυτού σου είναι πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε επαγγελματικό κόστος.

—

«Μεγάλα Ρεφρέν» Οδυσσέας Ιωάννου
Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2026
Christmas Theater

Συμμετέχουν:

Ανδρέας Αποστόλου: πλήκτρα, ενορχηστρώσεις
Απόστολος Βαλαρούτσος: κιθάρες
Πέτρος Βαρθακούρης: μπάσο
Μάνος Γρυσμπολάκης: ακορντεόν
Απόστολος Μόσιος: κιθάρες
Θύμιος Παπαδόπουλος: πνευστά
Γιάννης Σταματογιάννης: μπουζούκι
Γρηγόρης Συντρίδης: τύμπανα και κρουστά
Αντώνης Ζαχόπουλος: F.O.H
Γιώργος Γιαννίκος, Χρήστος Καπογιάννης: Τεχνικοί ήχου
Στέλιος Μαραγκός: Σχεδιασμός Φωτισμών
Post-production: Aνδρέας Κουρελάς
Τεχνική Διεύθυνση: Γιάννης Μιχαλόπουλος
Παραγωγή: Christmas Theater

Εισιτήρια: more.com

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερα