Κι όμως, υπάρχει όριο στις θερμίδες που μπορούμε να κάψουμε

Ανεξάρτητα από το πόσο γυμνασμένοι είστε, η έρευνα υποδεικνύει ότι κάποια στιγμή φτάνετε σε ένα όριο στον αριθμό των θερμίδων που μπορείτε να κάψετε χωρίς ξεκούραση, ακόμα κι αν είστε επαγγελματίας μαραθωνοδρόμος.

Οι μαραθωνοδρόμοι —οι οποίοι συνήθως τρέχουν αποστάσεις μεγαλύτερες και από 42 χιλιόμετρα— μπορούν να κάψουν πάνω από 10.000 θερμίδες σε μία μόνο ημέρα, αλλά αυτός ο αριθμός δεν είναι βιώσιμος κατά τη διάρκεια μηνών προπόνησης.

Μετά από περίπου έξι μήνες, αυτοί οι αθλητές «χτυπούν έναν μεταβολικό τοίχο», σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology.

«Αυτό το μακροχρόνιο όριο αντιστοιχεί περίπου στο 2,5 φορές τον βασικό μεταβολικό ρυθμό ενός ατόμου, ο οποίος είναι ο ελάχιστος αριθμός θερμίδων που χρειάζεται ο οργανισμός σε κατάσταση ηρεμίας για να εκτελέσει ζωτικές λειτουργίες, όπως η αναπνοή», δήλωσε ο Andrew Best, βιολογικός ανθρωπολόγος στο College of Liberal Arts της Μασαχουσέτης και συν-συγγραφέας της πρόσφατης μελέτης.

Οι περισσότεροι από εμάς, οι απλοί άνθρωποι, δεν φτάνουμε κοντά σε αυτό το επίπεδο των 2,5 φορές, τουλάχιστον όχι σε συνεχή βάση.

Για ένα άτομο βάρους 68 κιλών (το οποίο χρειάζεται περίπου 1.700 θερμίδες για να λειτουργεί ο οργανισμός του σε κατάσταση ηρεμίας, σύμφωνα με τον Best), αυτό το ποσοστό θα σήμαινε καύση περίπου 4.000 θερμίδων την ημέρα για μήνες. Οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε αρκετά γυμνασμένοι για να αντέξουμε τέτοια φυσική καταπόνηση.

Η μελέτη παρακολούθησε 14 αθλητές αντοχής, δύο γυναίκες και δώδεκα άντρες, για περίπου ένα χρόνο προπόνησης και αγώνων. Οι ερευνητές έκαναν τους αθλητές να πιουν νερό που περιείχε ιχνηλάσιμες μορφές οξυγόνου και υδρογόνου, και στη συνέχεια μέτρησαν πόσο γρήγορα μεταβολίστηκαν αυτές οι μοριακές ενώσεις στα ούρα.

Τόσο η πρόσφατη μελέτη όσο και προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι οι αθλητές μπορούν να ξεπεράσουν αυτό το όριο για σύντομες εκρήξεις, όπως σε αγώνες πολλών ημερών, καίγοντας περίπου επτά φορές τον βασικό μεταβολικό ρυθμό τους την ημέρα.

Ωστόσο, η παραμονή σε αυτό το αυξημένο επίπεδο για μεγάλο διάστημα δεν είναι βιώσιμη: οι αθλητές αρχίζουν να καταναλώνουν τα αποθέματα λίπους και πρωτεϊνών τους, με αποτέλεσμα να χάνουν μυϊκή μάζα, ανέφερε ο Best.

«Μπορείτε να το ξεπεράσετε απόλυτα για ώρες, μέρες, εβδομάδες, ακόμα και μήνες—αλλά αυτό το χρέος πρέπει τελικά να πληρωθεί», δήλωσε ο Best.

Ένας από τους συμμετέχοντες στην έρευνα ολοκλήρωσε το μονοπάτι Appalachian Trail, μήκους περίπου 2.200 μιλίων, σε λιγότερο από δύο μήνες, καταβάλλοντας περίπου τέσσερις φορές τον βασικό μεταβολικό του ρυθμό καθόλη τη διάρκεια, σύμφωνα με τον Best.

Ωστόσο, στη συνέχεια ο αθλητής αναγκάστηκε να περάσει τέσσερις εβδομάδες κάνοντας σχεδόν τίποτα, δίνοντας στους μύες του χρόνο να αναρρώσουν και ανακτώντας μέρος του βάρους που είχε χάσει.

Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά για αθλητές με μεγάλες σεζόν ή προπονητικά προγράμματα, όπως οι παίκτες του NFL που κατευθύνονται προς τα πλέι-οφ ή οι Χειμερινοί Ολυμπιονίκες, σύμφωνα με τον Herman Pontzer, καθηγητή εξελικτικής ανθρωπολογίας και παγκόσμιας υγείας στο Πανεπιστήμιο Duke και συν-συγγραφέα της μελέτης.

«Μπορεί να έχετε ένα πρόγραμμα προπόνησης που λειτουργεί τέλεια για δύο μήνες, αλλά στην πραγματικότητα είναι υπερβολικό για να το συντηρήσετε για πέντε μήνες», δήλωσε ο Pontzer.