ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΤΟΜ ΚΡΟΥΖ; ΠΡΟΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ ΝΩΡΙΣ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΟΣΚΑΡ

Θα βιαστείτε φυσικά να πείτε – κάτσε ρε φίλε, ούτε καρέ δεν έχουμε δει από αυτές τις ταινίες, από πού κι ως πού θα βγάλουμε και φαβορί κιόλας;

Κατανοητό, αλλά ας δούμε και το αντεπιχείρημα: Στο αντίστοιχο περσινό άρθρο, προβλέψαμε τους νικητές σε 3(!) από τις 4 μεγάλες κατηγορίες, μήνες πριν δούμε έστω ένα τρέιλερ από αυτές τις ταινίες. Και στην 4η, η πρόβλεψη ήταν ο Τίμοθι Σαλαμέ, που παραλίγο να γίνει κι αυτός.

Άρα, τι; Είναι τα πάντα τόσο πολύ δεμένα σε τάσεις και σε αφηγήσεις, που δεν έχει νόημα καν τι είναι τελικά αυτές οι ταινίες;

Όχι, φυσικά. Πέρσι γράφοντας εκείνο το άρθρο πόνταρα τα ρέστα μου στο Μια Μάχη Μετά την Άλλη κι αυτό απλά… βγήκε generational αριστούργημα. Αν ήταν κάτι λιγότερο, πιθανότατα θα είχε χάσει τα πάντα, από μια ταινία που δεν υπάρχει καν ως αναφορά σε όλο το άρθρο: Τους Αμαρτωλούς του Ράιαν Κούγκλερ, ένα από αυτά τα οργανικά φαινόμενα και δημιουργικά στοιχήματα, που όσο κι αν θες δε μπορείς ποτέ να τα προβλέψεις.

Τι θα είναι λοιπόν το φετινό στοίχημα τύπου Πολ Τόμας Άντερσον / Κλόι Ζάο / Γιώργος Λάνθιμος, δηλαδή δημιουργοί που με σιγουριά προβλέψαμε τις ταινίες τους σε αυτές τις κατηγορίες; Τι θα είναι η φετινή Συναισθηματική Αξία, δηλαδή ένα φεστιβαλικό, μη Αμερικάνικο χιτ που περιμέναμε να κάνει μεγάλη εμφάνιση, και μας επιβεβαίωσε;

Και τι θα είναι οι φετινοί Αμαρτωλοί; Αυτό δε θα το μάθουμε σε αυτό το άρθρο. Ανυπομονούμε να δούμε τι θα είναι αυτό που -όπως κάθε χρόνο- θα εμφανιστεί από το πουθενά, θα μας εκπλήξει, και θα μας κάνει να θυμηθούμε τι συναρπαστικό πράγμα που είναι το σινεμά.

Με όλα αυτά κατά νου, πάμε να δούμε κάποιες γελοιωδώς πρώιμες προβλέψεις για τα επόμενα Όσκαρ: Βασικά, μια αφορμή να κάνουμε ένα πολύ γενικό preview των ταινιών που περιμένουμε να μας απασχολήσουν τους επόμενους 12 μήνες.

Καλύτερη Ταινία

Ας ξεκινήσουμε από τα προφανή. Το Digger είναι η νέα ταινία του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου, ένας από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που έχουν κερδίσει Όσκαρ Σκηνοθεσίας σε διαδοχικές χρονιές, με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρουζ. Άλλος αγαπημένος της Ακαδημίας είναι ο Μάρτιν ΜακΝτόνα (Τα Πνεύματα του Ινισέριν, Τρεις Πινακίδες…) που επιστρέφει με μια μαύρη κωμωδία όπου πρωταγωνιστούν οι Τζον Μάλκοβιτς, Σαμ Ρόκγουελ, Πάρκερ Πόουζι, Στιβ Μπουσέμι, Τομ Γουέιτς. Μήπως ήρθε η ώρα του; Αυτά πάντως είναι και τα δύο μέσα.

Ήδη ξέρουμε ποιες θα είναι κάποιες από τις μεγαλύτερες ταινίες της νέας χρονιάς: Το Dune 3 του Ντενί Βιλνέβ θα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μπλοκμπάστερ και, με δεδομένη την οσκαρική εμφάνιση των προηγούμενων φιλμ, θα είναι τεράστια έκπληξη (ή θα πρέπει να είναι εντυπωσιακά κακή η ταινία, κάτι που δεν συμβαίνει γενικά με τον Βιλνέβ) για να μείνει εκτός.

Κάθε χρόνο η οσκαρική δεκάδα περιλαμβάνει 2-3 καθαρά μπλοκμπάστερ, οπότε με δεδομένο και τον θρίαμβο του Οπενχάιμερ περιμένουμε την Οδύσσεια του Νόλαν να βρεθεί εδώ, μαζί με μια ντουζίνα υποψηφιότητες για τεχνικά βραβεία. Το Αποστολή Χαίρε Μαρία με τον Ράιαν Γκόσλινγκ ήδη κυκλοφόρησε και θεωρώ θα ξεφουσκώσει ως του χρόνου. Ενώ μην ξεχνάμε και το Disclosure Day, με το οποίο ο Σπίλμπεργκ επιστρέφει στους εξωγήινους – αν η ταινία αποδειχθεί εμπορική επιτυχία, γιατί να μην την συμπεριλάβει η Ακαδημία;

Υπάρχει όμως ένα ακόμα μπλοκμπάστερ που τρέμω πως θα δούμε να φτάνει στη 10άδα: Η βιογραφία Michael, για τον Μάικλ Τζάκσον, έχει όλα τα φόντα να γίνει κάτι σαν νέο Bohemian Rhapsody. Μπορεί να έχει μεγάλη απήχηση στο κοινό και εντός του industry, ξεπερνώντας τις όποιες αρνητικές κριτικές που ενδεχομένως λάβει.

Άλλο ένα στα χαρτιά μπλοκμπάστερ που με προβληματίζει είναι η νέα διασκευή Narnia, δια χειρός Γκρέτα Γκέργουιγκ για το Netflix. Και οι τρεις ταινίες που έχει σκηνοθετήσει σόλο η Γκέργουιγκ (Lady Bird, Μικρές Κυρίες, Μπάρμπι) έχουν προταθεί για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, και δε βλέπω λόγο να σταματήσει εδώ το σερί.

Μιας που πιάσαμε το Netflix, αξίζει να θυμόμαστε πως πάντα σπρώχνει μισή ντουζίνα ταινίες και καταλήγει να έχει τουλάχιστον δύο στην 10άδα. Η Narnia μπορεί να είναι η μία. Τι άλλο έχει φέτος; Το αστυνομικό θρίλερ Animals σε σκηνοθεσία Μπεν Άφλεκ μπορεί να έχει ελπίδες, το Here Comes the Flood είναι ένα heist movie σε σκηνοθεσία Φερνάντο “Η Πόλη του Θεού” Μεϊρέλες με Ντενζέλ Ουάσινγκτον, Ρόμπερτ Πάτινσον και Ντέιζι Έντγκαρ-Τζόουνς. Ακούγεται γλύκισμα. Ενώ το The Last Mrs. Parish είναι ένα αστυνομικό θρίλερ με απάτες, με την Τζένιφερ Λόπεζ, και με τον Ρόμπερτ Ζεμέκις του Φόρεστ Γκαμπ να σκηνοθετεί.

Ποια από τα παραπάνω θα κυνηγήσουν Όσκαρ, και ποια θα είναι απλώς μια τρομερά διασκεδαστική Παρασκευή μπροστά από τον καναπέ μας; Και ποιο θα είναι και τα δύο; Εδώ σας θέλω.

Το Netflix έχει επίσης και μια από τις πιο παράξενες-στα-χαρτιά ταινίες εδώ και χρόνια, τις Περιπέτειες του Κλιφ Μπουθ, δηλαδή το σίκουελ του Κάποτε στο Χόλιγουντ, που σκηνοθέτησε ο Ντέιβιντ Φίντσερ, με τον Μπραντ Πιτ να επιστρέφει στον ρόλο που του χάρισε Όσκαρ. Είναι ένα παλμαρέ που θα μπορούσε να φωνάζει Όσκαρ αν δεν ήταν ταινία που θα βγάλει το Netflix το καλοκαίρι. Μήπως θα είναι οσκαρική ακόμα κι έτσι;

Μιλώντας για παράξενα σίκουελ, ο Άαρον Σόρκιν γράφει και αυτή τη φορά σκηνοθετεί κιόλας, το σίκουελ του Social Network, της ταινίας (σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ) που του έδωσε το Όσκαρ Σεναρίου. Πρωταγωνιστεί η Μάικι Μάντισον κι ο Τζέρεμι Στρονγκ. Στα χαρτιά είναι υπερ-οσκαρικό, αλλά έχει τρελές πιθανότητες να βγει απλώς φόλα.

Επίσης υπάρχει και το Werfulf του Ρόμπερτ Έγκερς, τη νέα τερατοταινία από τον σκηνοθέτη του Νοσφεράτου, το οποίο προτάθηκε για 4 τεχνικά Όσκαρ. Μπορεί άνετα να πιάσει να μια θέση τύπου Φρανκενστάιν του Ντελ Τόρο στην δεκάδα.

Και φτάνουμε έτσι στο φεστιβαλικό section, που πάντα δίνει αρκετές θέσεις στη δεκάδα, και ενίοτε και τον μεγάλο νικητή – βλέπε Anora, Η Χώρα των Νομάδων και Παράσιτα, από την πρόσφατη οσκαρική σοδειά.

Το Josephine της Μπεθ ντε Αραούχο είναι ένα οικογενειακό δράμα που παίχτηκε ήδη σε Σάντανς και στο Διαγωνιστικό του Βερολίνου αποσπώντας εξαιρετικά θετικές κριτικές. Μπορεί να έχει μια πορεία τύπου Περασμένες Ζωές; Ο Ρούμπεν Έστλουντ ετοιμάζει το Entertainment System is Down με την Κίρστεν Ντανστ και τον Κιάνου Ριβς. Μετά από δύο Χρυσούς Φοίνικες, και με το Τρίγωνο της Θλίψης να προτείνεται για Όσκαρ Ταινίας και Σκηνοθεσίας, αν το φιλμ αυτό βγει πράγματι φέτος (ήδη ξέρουμε πως δε θα είναι έτοιμο για Κάννες, αλλά ίσως πάει Βενετία) τότε είναι αυτομάτως μές στη συζήτηση.

Μεγάλοι σκηνοθέτες που επιστρέφουν φέτος: Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ με το Bitter Christmas που ακούγεται εξαιρετικά προσωπικό πρότζεκτ, o Τζόελ Κόεν με το Jack of Spades και πρωταγωνιστές τον Τζος Ο’ Κόνορ και τη Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, ενώ ο Πάβελ Παβλικόφσκι επιστρέφει μετά τον Ψυχρό Πόλεμο με τη βιογραφία του Τόμας Μαν και πρωταγωνίστρια την Σάντρα Χούλερ στο 1949. Ο ήδη νικητής 2 Όσκαρ, Ασγκάρ Φαραντί έχει το Parallel Tales.

Έχοντας ήδη προταθεί για Όσκαρ Ταινίας και Σκηνοθεσίας με το Drive My Car, ο Ριγιουσούκε Χαμαγκούσι κάνει το γαλλόφωνο ντεμπούτο του με πρωταγωνίστρια την πάντα εξαιρετική Βιρζινί Εφιρά στο All of a Sudden, ενώ ο Χιροκάζου Κόρε-εντα επιστρέφει με το Sheep in a Box.

Για πολλούς όμως το μεγάλο στοίχημα του φετινού εξω-χολιγουντιανού κυκλώματος, που παραδοσιακά πια τα τελευταία χρόνια δίνει 1-2 ταινίες στην οσκαρική δεκάδα, είναι το Fjord. Η νέα ταινία του ρουμάνου auteur Κρίστιαν Μουντζίου, που κέρδισε Χρυσό Φοίνικα με το 4 Μήνες, 2 Εβδομάδες και 2 Μέρες, και τώρα επιστρέφει με αγγλόφωνο φιλμ όπου πρωταγωνιστούν οι ήδη υποψήφιοι για Όσκαρ Ρενάτε Ράινσβε και Σεμπάστιαν Σταν.

Ας αναφέρουμε έτσι για να υπάρχουν και δύο γαλλικά φιλμ που μας έχουν ήδη ιντριγκάρει: Το The Unknown είναι ένα ψυχολογικό fantasy γυρισμένο από τον Άρθουρ Χαράρι (που έχει ήδη Όσκαρ για το σενάριο της Ανατομίας Μιας Πτώσης!), γραμμένο από τον ίδιο και την Ζιστίν Τριέ (που γύρισε την Ανατομία). Πρωταγωνιστεί η Λέα Σεϊντου. Επίσης υπάρχει το Birthday Party της Λέα Μισιούς, υποψήφιας για Όσκαρ πέρσι (για το σενάριο του Εμίλια Πέρεζ!), ένα θρίλερ με τον σπουδαίο Μπενουά Μαζιμέλ, τη Μόνικα Μπελούτσι και τη Χάφσια Χέρζι. Δε ξέρω, εγώ τα αφήνω εδώ κι αυτά.

Η δεκάδα που προβλέπουμε:

• Digger, του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου
• Οδύσσεια, του Κρίστοφερ Νόλαν
• Wild Horse Nine, του Μάρτιν ΜακΝτόνα – το Όσκαρ
• Narnia: The Magician’s Nephew, της Γκρέτα Γκέργουιγκ
• Michael, του Αντουάν Φούκουα
• Dune 3, του Ντενί Βιλνέβ
• Josephine, της Μπεθ ντε Αραούχο
• Fjord, του Κρίστιαν Μουντζίου
• 1949, του Πάβελ Παβλικόφσκι
• Bitter Christmas, Πέδρο Αλμοδόβαρ

(*Αν το Entertainment System Is Down του Ρούμπεν Έστλουντ κυκλοφορήσει, μπαίνει στη δεκάδα στη θέση ενός εκ των δύο τελευταίων.)

Η περσινή πρόβλεψη: Μια Μάχη Μετά την Άλλη, σωστό. Επίσης προβλέψαμε σωστά 5 από τις 10 ταινίες της κατηγορίας: Βουγονία, Άμνετ, Marty Supreme, Μια Μάχη Μετά την Άλλη και Συναισθηματική Αξία.

Α’ Γυναικείος Ρόλος

To Paper Tiger του Τζέιμς Γκρέι δεν το πιστεύω γενικά για τα Όσκαρ γιατί ενώ είναι ένας εξαιρετικός σκηνοθέτης, η Ακαδημία δεν έχει ασχοληθεί μαζί του. Ωστόσο στο καινούριο του δράμα πρωταγωνιστεί η Σκάρλετ Γιόχανσον, το οποίο μπορεί να δώσει κάποια σόλο υποψηφιότητα.

Η Πάρκερ Πόουζι ενδέχεται να είναι πρωταγωνίστρια στο Wild Horse Nine του Μάρτιν ΜακΝτόνα, το οποίο ακούγεται απλά σπουδαίο σαν συνδυασμός, και μια τέλεια ευκαιρία για να προταθεί για Όσκαρ μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά. To κοινωνικό δράμα θεατρικών καταβολών Prima Facie μπορεί να φέρει τη Σύνθια Ερίβο ξανά στα Όσκαρ, ακόμα κι ως lone nomination.

Η Τζίλιαν Άντερσον για το Animals του Μπεν Άφλεκ δε θα μου έκανε εντύπωση αν έφτανε εδώ, όπως κι η Βιρζινί Εφιρά για το All of a Sudden του Χαμαγκούτσι, αλλά και η Μάικι Μάντισον του Social Reckoning, αλλά νομίζω πως και για τις τρεις θα πρέπει να κάνουν σημαντικά πράγματα κι οι ταινίες τους ώστε να έχουν οσκαρικό buzz, οπότε έρχονται με αστερίσκο.

Αυτή τη στιγμή πάντως στα χαρτιά μου φαίνεται πως η κατηγορία μπορεί να παιχτεί ανάμεσα σε δύο φιγούρες του μη αγγλόφωνου, ευρωπαϊκού σινεμά που έχουν αμφότερες προταθεί για Όσκαρ ερμηνείας την τελευταία διετία κι επιστρέφουν με δύο από τα πιο βαριά χαρτιά του φεστιβαλικού τοπίου: Η Ρενάτε Ράινσβε μετά τη Συναισθηματική Αξία πρωταγωνιστεί στο Fjord, ενώ η Σάντρα Χούλερ μετά την Ανατομία Μιας Πτώσης (και τη Ζώνη Ενδιαφέροντος) επιστρέφει φέτος με το 1949 (και το Digger) (και το Αποστολή Χαίρε Μαρία). Πιστεύω πως θα είναι κι οι δύο στην 5άδα.

Η πεντάδα που προβλέπουμε:

• Πάρκερ Πόουζι, Wild Horse Nine
• Σκάρλετ Γιόχανσον, Paper Tiger
• Ρενάτε Ράινσβε, Fjord – το Όσκαρ
• Σύνθια Ερίβο, Prima Facie
• Σάντρα Χούλερ, 1949

Η περσινή πρόβλεψη: Τζέσι Μπάκλεϊ, σωστό-ish, με τον εξής αστερίσκο. Όταν προέβλεπα την Μπάκλεϊ, έγραφα πως: «Ανάμεσα στο Bride της Μάγκι Τζίλενχαλ και στο Hamnet της Κλόι Ζάο δεν είμαι τρομερά σίγουρος ποιο θα ξεπεταχτεί – αλλά αυτό που κάπως πιστεύω, είναι ότι για μια από αυτές τις δύο ταινίες όχι μόνο θα προταθεί, αλλά θα κερδίσει κιόλας». Στο τέλος ανέφερα το The Bride, αλλά με δεδομένο πως αυτό τελικά δεν βγήκε μες στο ‘25, κρατώ την πρόβλεψη ως σωστή! Επίσης, προβλέψαμε σωστά 3 από τις 5 της τελικής πεντάδας: Τζέσι Μπάκλεϊ, Έμμα Στόουν, Ρόουζ Μπερν.

Α’ Ανδρικός Ρόλος

Ο Τομ Κρουζ, που κόντεψε να προταθεί για το Top Gun: Maverick, πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία ενός σκηνοθέτη που έχει κερδίσει back-to-back Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Ίσως από τις πιο σίγουρες υποψηφιότητες της δεκαετίας; Κι αν έχεις τον Τομ Κρουζ υποψήφιο για Όσκαρ, γίνεται να μην του το δώσεις; Αυτό είναι το σκεπτικό μου σε αυτή την κατηγορία, αλλά ας δούμε τι άλλο υπάρχει.

Ο Σαμ Ρόκγουελ πρωταγωνιστεί στο Wild Horse Nine κι ο Σεμπάστιαν Σταν στο Fjord και τους θεωρώ και τους δύο σχετικά κλειδωμένους. Για τον Ρόκγουελ δε θα απέκλεια νίκη κιόλας: 4 από τις 6 τελευταίες χρονιές, στα Όσκαρ έχει υπάρξει βράβευση ηθοποιού που έχει κερδίσει ξανά, οπότε δεν πρέπει να λειτουργεί ανασταλτικά το «έχει ξανακερδίσει». Θα μου πεις, όχι όταν έχει αντίπαλο τον Τομ Κρουζ, ΟΚ.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ για το Αποστολή Χαίρε Μαρία μπορεί να χωθεί εδώ αν η ταινία επιβιώσει έναν χρόνο. To Cry to Heaven του Τομ Φορντ δεν το ανέφερα πιο πάνω γιατί δεν πιστεύω πως έχει σοβαρές ελπίδες, αλλά ο Νίκολας Χουλτ εδώ ίσως και να ξεπεταχτεί.

Στο Josephine πρωταγωνιστεί ο Τσάνινγκ Τέιτουμ, που μπορεί να έχει τη στιγμή του, γιατί όχι; Στην Οδύσσεια ας μην ξεγράφουμε τον Ματ Ντέιμον που είναι από τις πιο στιβαρές χολιγουντιανές παρουσίες εδώ και δεκαετίες πια, και μην ξεχνάμε ότι το ερμηνευτικό επίπεδο του Οπενχάιμερ, που αν υπήρχαν 10 ερμηνευτικά Όσκαρ θα είχε κερδίσει τα 5.

Και να πω και κάτι; Ο Σαλαμέ πρωταγωνιστεί στο Dune 3. *σκύβει*

Η πεντάδα που προβλέπουμε:

• Σαμ Ρόκγουελ, Wild Horse Nine
• Τομ Κρουζ, Digger – το Όσκαρ
• Ματ Ντέιμον, Οδύσσεια
• Σεμπάστιαν Σταν, Fjord
• Τίμοθι Σαλαμέ, Dune 3

Η περσινή πρόβλεψη: Τίμοθι Σαλαμέ για το Marty Supreme. Η μόνη αστοχία, αλλά μόνο για πολύ λίγο! 2 στις 5 σωστές υποψηφιότητες εδώ: Σαλαμέ και Ντι Κάπριο.

Σκηνοθεσία

Μετά την πανδημία τα Όσκαρ έχουν επιστρέψει σε μια φάση πλήρους εναρμονισμού των κατηγοριών Ταινίας και Σκηνοθεσίας, και νιώθω πως καιρός είναι να σπάσει λίγο αυτό για να μην βαριόμαστε. Εξάλλου το Wild Horse Nine ακόμα κι αν κερδίσει Όσκαρ Ταινίας, δεν το βλέπω να είναι εξίσου δυνατό στη σκηνοθεσία. Είναι τέλεια ευκαιρία λοιπόν για να σπάσει, και να τιμηθεί εδώ ένας από τους πιο στιβαρούς σκηνοθέτες του σημερινού Χόλιγουντ, ειδικά αν η ταινία του βγει καλή και αποκτήσει μια «επιτέλους πια, σεβαστείτε και δώστε του το Όσκαρ!» αφήγηση. Ναι, για τον Ντενί Βιλνέβ μιλάω.

Αν ο Βιλνέβ είναι στην πεντάδα, μου είναι δύσκολο να δω εκεί και την Γκέργουιγκ και τον Νόλαν, δεδομένου πως θα κάνουν κι οι 3 μεγάλα μπλοκμπάστερ που θα απευθύνονται σε ένα λίγο πολύ κοινό κομμάτι ψηφοφόρων. Να κάνω την τρέλα και να προβλέψω Γκέργουιγκ που θα έχει κι αυτή παρόμοια αφήγηση με του Βιλβνέβ (καθότι δεν προτάθηκε για τη Μπάρμπι) ή τον Νόλαν γιατί μετά το Οπενχάιμερ απλά δεν γίνεται να μην έχει διαδοχική υποψηφιότητα αν η ταινία του βγει καλή;

Κάπως μου φαίνεται πολύ δύσκολο μια πεντάδα Σκηνοθεσίας να έχει μέσα δύο σίκουελ/franchise, κι επειδή ποντάρω με μεγαλύτερη σιγουριά στον Βιλνέβ, θα θυσιάσω την Γκέργουιγκ.

Ο Ινιάριτου επίσης είναι στα φαβορί, έχοντας κερδίσει 2 φορές την κατηγορία κι έχοντας ταινία με τον Κρουζ που λογικά θα παίξει με πολλές υποψηφιότητες. Ή μήπως θα έρθει να χωρέσει κάποια πιο βαριά φεστιβαλική επιλογή σαν τον Μουντζίου ή τον Παβλικόφσκι (που είχε προταθεί για τον Ψυχρό Πόλεμο, μην το ξεχνάμε!). Ο Παβλικόφσκι έχει φτάσει στο παρελθόν πιο κοντά, αλλά την ταινία του Μουντζίου τη βλέπω πιο εύκολα σε όλες τις κατηγορίες. Αγωνία!

Η πεντάδα που προβλέπουμε:

• Μάρτιν ΜακΝτόνα, Wild Horse Nine
• Ντενί Βιλνέβ, Dune 3 – το Όσκαρ
• Κρίστιαν Μουντζίου, Fjord
• Κρίστοφερ Νόλαν, Οδύσσεια
• Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου, Digger

Η περσινή πρόβλεψη: Πολ Τόμας Άντερσον, άκοπο σκοράρισμα. Σωστή πρόβλεψη για 3 από τις 5 θέσεις της κατηγορίας: Άντερσον, Κλόι Ζάο και Τζος Σάφντι.

Τα υπόλοιπα, θα τα δούμε στην πορεία. Υπομονή, μέχρι τα Όσκαρ μόνο ένας χρόνος μας μένει.