Ματσού Πίτσου: Ένα αεροδρόμιο 570 εκατομμυρίων ευρώ διχάζει το Περού

Η άφιξη στο Ματσού Πίτσου, μέσω της πιο επίπονης δυνατής διαδρομής, αποτελεί εδώ και καιρό παράσημο υπερηφάνειας.

Οι περισσότεροι σύγχρονοι επισκέπτες πετούν μέσω Λίμα προς το Κούσκο, στη συνέχεια παίρνουν το τρένο και έπειτα ένα λεωφορείο που ανεβαίνει έναν ζιγκ-ζαγκ ορεινό δρόμο προς το μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco. Άλλοι χρησιμοποιούν τη δημόσια συγκοινωνία διασχίζοντας το Περού και συμμετέχουν σε μια οργανωμένη πεζοπορία προς το Ματσού Πίτσου, η οποία μπορεί να διαρκέσει από τρεις ημέρες έως μια εβδομάδα.

Παρά τη δημοσιότητα αυτής της πανέμορφης περιοχής, που αποκαλείται Ιερή Κοιλάδα, δεν υπάρχει “καλός δρόμος” από την κύρια πόλη, το Κούσκο, προς το Ματσού Πίτσου. Αυτό θεωρείται εδώ και καιρό ως θετικό· η επίσκεψη «κερδίζεται» και η μεγάλη, αργή άφιξη επιτρέπει στους ανθρώπους να προετοιμαστούν για τη μοναδική εμπειρία της εισόδου σε μια ακρόπολη των Ίνκα.

Ωστόσο, ένα νέο διεθνές αεροδρόμιο στο Τσιντσέρο, 20 μίλια βόρεια του Κούσκο, πρόκειται να ανοίξει στα τέλη του 2027. Ήταν αμφιλεγόμενο πριν καν ξεκινήσει ο σχεδιασμός του, αλλά καθώς η κατασκευή προχωρά με γοργούς ρυθμούς, οι ντόπιοι και οι τουριστικές εταιρείες εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Independent, οι επικριτές λένε ότι η τεράστια ανάπτυξη θα επηρεάσει αρνητικά τις παραδοσιακές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των υφαντουργών του Τσιντσέρο, ενώ θα φέρει περισσότερους επισκέπτες από ποτέ, ασκώντας πίεση στην ύδρευση, την αποχέτευση, τους δρόμους, την ενέργεια και στους ιστορικούς χώρους που είναι διάσπαρτοι στην Ιερή Κοιλάδα. Εκτός από το Ματσού Πίτσου, αυτοί περιλαμβάνουν τα αλατωρυχεία του Μάρας, τις αναβαθμίδες του Μοράι και τα σημαντικά αρχαιολογικά ερείπια στο Πισάκ και το Ογιανταϊτάμπο.

Απο την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές δηλώνουν ότι ο τουρισμός στην περιοχή παραμένει 30% χαμηλότερος, σε σχέση με τα επίπεδα προ-Covid, και ότι υπάρχει χώρος για περισσότερους επισκέπτες. Οι φθηνότερες πτήσεις, οι μικρότεροι χρόνοι ταξιδιού και η κατάργηση της αναμονής στη Λίμα θα προσελκύσουν περισσότερους ταξιδιώτες και θα καταστήσουν την πρόσβαση στο Ματσού Πίτσου ευκολότερη και ταχύτερη. Μια γρήγορη διαδρομή με το λεωφορείο από το νέο αεροδρόμιο και μια σύντομη διαδρομή με το τρένο σημαίνουν ότι όσοι έχουν περιορισμένο χρόνο (πολλοί Αμερικανοί τουρίστες, για παράδειγμα) θα μπορέσουν να επισκεφθούν το Περού για πρώτη φορά.

Είναι όμως η ταχύτητα και η ευκολία επιθυμητές; Ο Oliver Cripps, της εταιρείας διαχείρισης προορισμών Amazonas Explorer με έδρα το Κούσκο, λέει: “Ο φόβος είναι ότι θα ενθαρρύνει συντομότερες διακοπές τύπου “bucket-list”, επειδή οι ταξιδιώτες θα μπορούσαν απλώς να πάρουν ένα λεωφορείο για το Ογιανταϊτάμπο και ένα τρένο για το Ματσού Πίτσου την επόμενη μέρα. Αυτό θα αφήσει λιγότερα χρήματα στην κοινότητα και στις επιχειρήσεις που εξαρτώνται από τα έσοδα του τουρισμού”. Η διοχέτευση μεγαλύτερου αριθμού ατόμων σε ένα παγκοσμίως πόλο έλξης έρχεται επίσης σε αντίθεση με την επίσημη αποστολή της περουβιανής κυβέρνησης να στρέψει το τουριστικό ενδιαφέρον σε λιγότερο γνωστά σημεία.

Μάλλον είναι πια αργά για να μπει φρένο στην κατασκευή του αεροδρομίου, καθώς έχουν ήδη επενδυθεί κεφάλαια εκατομμυρίων δολαρίων. Η λύση, σύμφωνα με τοπικούς εμπειρογνώμονες, είναι να γίνει ο βιώσιμος τουρισμός κομμάτι μιας συνολικότερης ανάπτυξης για την περιοχή. Στην επαρχία Άνκας του Περού, για παράδειγμα, κατάφεραν να εκσυγχρονίσουν το αεροδρόμιο και ταυτόχρονα να τονώσουν σταθερά την κίνηση προς το εθνικό τους πάρκο

“Οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε την τουριστική ανάπτυξη ως ένα ενιαίο, αλληλένδετο σύστημα”, υποστηρίζει ο Μάρτιν Ρομέρο της εταιρείας Explorandes. “Πρέπει να αναδείξουμε περισσότερα αξιοθέατα, να ενισχύσουμε τις υποδομές στις πόλεις και να προετοιμάσουμε το ανθρώπινο δυναμικό, ώστε τα οφέλη να διαχυθούν σε μεγαλύτερη ακτίνα. Αν περιοριστούμε στην κατασκευή του αεροδρομίου στο Τσιντσέρο, αγνοώντας τις υπόλοιπες παραμέτρους, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να μεταφέρουμε το πρόβλημα του συνωστισμού στον επόμενο αδύναμο κρίκο της αλυσίδας.”