Θάλεια Ματίκα: “Ο Τάσος αυτοσχεδιάζει και εγώ τα δέχομαι όλα”
Διαβάζεται σε 3'
Μια συζήτηση για το θέατρο που γελάει, συγκινεί, τρομάζει από… ακρίδες και τελικά θυμίζει γιατί η σκηνή παραμένει ένα από τα λίγα μέρη όπου τίποτα δεν μπορεί να επαναληφθεί ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
- 18 Σεπτεμβρίου 2026 06:33
Η Θάλεια Ματίκα δεν χρειάστηκε ποτέ να κυνηγήσει τα φώτα. Φέτος, όμως, οι ακρίδες την κυνηγούσαν κανονικά. Και κάπως έτσι, μια περιοδεία με το «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» απέκτησε εκτός από sold out παραστάσεις, viral στιγμές, έντομα-πρωταγωνιστές και έναν Τάσο Ιορδανίδη σε ρόλο μόνιμου σχολιαστή επί σκηνής.
Στο πρώτο επεισόδιο της νέας σεζόν του SOLD OUT, η Θάλεια Ματίκα κάθεται απέναντι στη Γεωργία Οικονόμου και τη Μία Κόλλια και μιλά χωρίς φίλτρα για την απρόσμενη επιτυχία μιας παράστασης που ξεκίνησε ως θεατρική συνεργασία ζωής και κατέληξε να ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα.
Η ίδια παραδέχεται ότι για χρόνια απέφευγε τις περιοδείες, μέχρι που η φετινή εμπειρία άλλαξε εντελώς την οπτική της. Τα ανοιχτά θέατρα, η άμεση αντίδραση του κοινού και η ενέργεια της περιφέρειας τής έδωσαν μια διαφορετική σχέση με τη σκηνή — τόσο διαφορετική, που όπως λέει, δεν ξέρει πώς θα επιστρέψει εύκολα στα κλειστά θέατρα.
Και μετά ήρθε η περίφημη ακρίδα. Ή μάλλον, όπως ξεκαθαρίζει η ίδια, «δεν ήταν ακρίδα». Ήταν ένα τεράστιο πλάσμα που προσγειώθηκε πάνω της την ώρα της παράστασης, αφού λίγο πριν είχε ακούσει ιστορίες για «επιδρομές» ακρίδων στη Βόρεια Ελλάδα. Το αποτέλεσμα; Μια στιγμή πανικού που έγινε viral και ένας Τάσος Ιορδανίδης που έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: μετέτρεψε το απρόοπτο σε μέρος της παράστασης.
Γιατί αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη δύναμη της σχέσης τους πάνω στη σκηνή: η απόλυτη ελευθερία. Η ηθοποιός μιλά για έναν συμπαίκτη που μπορεί να αυτοσχεδιάσει, να σχολιάσει, να αλλάξει τη ροή της στιγμής — και εκείνη να ακολουθήσει. Όπως λέει, η ίδια η παράσταση έχει εξελιχθεί μέσα από αυτά τα απρόβλεπτα σχόλια του Τάσου Ιορδανίδη.
Παράλληλα, η ηθοποιός μιλά για τα «Παιδιά ενός κατώτερου Θεού», την παράσταση του Δημοσθένη Παπαδόπουλου που επιστρέφει για δεύτερη σεζόν στο θέατρο Άλφα Ληναίος – Φωτίου σε παραγωγή δική της και του Τάσου Ιορδανίδη. Εξηγεί γιατί ένα έργο για τη συμπερίληψη, την αναπηρία και τη διαφορετικότητα κατάφερε να τη συγκινήσει βαθιά — κάτι που, όπως παραδέχεται, δεν είναι αυτονόητο για έναν άνθρωπο του θεάτρου που έχει μάθει να αναλύει πρώτα την τεχνική πλευρά μιας παράστασης.
