ΠΟΙΟΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ K-POP ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ;
Μαθαίνουν χορογραφίες, στήνουν γυρίσματα σε κεντρικά σημεία της Αθήνας και διεκδικούν τη θέση τους σε μια σκηνή που μεγαλώνει και στην Ελλάδα. Τρεις ομάδες που χορεύουν κορεατική ποπ μουσική μιλούν για όσα συμβαίνουν μπροστά και πίσω από την κάμερα.
Η K-pop έχει ξεπεράσει εδώ και καιρό τα σύνορα της Νότιας Κορέας, δημιουργώντας κοινότητες που δεν αρκούνται στο να ακούν τα τραγούδια ή να παρακολουθούν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες.
Σε πόλεις σε όλο τον κόσμο, παρέες στήνουν μια κάμερα σε μια πλατεία ή έναν πεζόδρομο και χορεύουν τις χορογραφίες των αγαπημένων τους καλλιτεχνών, γυρίζοντας τα λεγόμενα dance covers.
Ανάμεσα στις ομάδες που δίνουν αυτά τα ραντεβού στην Αθήνα είναι οι Black Unit, που κάποιες φορές ξεπερνούν τους εαυτούς τους, γιατί με το που κυκλοφορήσει ένα νέο τραγούδι, επιχειρούν να μάθουν τη χορογραφία και να έχουν έτοιμο το δικό τους βίντεο μέσα σε 24 ώρες.
«Αρχικά κανονίζουμε κάπου στις τρεις με τέσσερις ώρες πρόβα», λέει η Ήρα, περιγράφοντας πώς μαθαίνουν τις κινήσεις, μοιράζουν τις θέσεις και βρίσκουν ρούχα που πλησιάζουν την εμφάνιση των καλλιτεχνών. «Αναλύουμε μέχρι και την πιο μικρή λεπτομέρεια», συνεχίζει η ίδια.
Παρότι τους ενώνουν αυτά τα ακούσματα, ο Γιώργος, η Βάλια, η Ήρα, η Στέλλα, η Κάττα και η Ηλέκτρα έχουν διαφορετικές μουσικές προτιμήσεις. Στην K-pop βρίσκουν στοιχεία από hip hop και R&B μέχρι πιο dance ήχους, αλλά και συνδυασμούς τους μέσα στο ίδιο τραγούδι. «Πειραματίζονται με έναν τρόπο που ήταν άγνωστος για εμάς εδώ», λέει ο Γιώργος, αναφέροντας κυρίως τα παλαιότερα γκρουπ.
Η Ντορίνα, η Άννα και η Ζέτα των Adore Us άκουγαν και χόρευαν K-pop μαζί από μικρές, και για τη Ντορίνα τα τραγούδια εξακολουθούν να φέρνουν πίσω τις αναμνήσεις εκείνης της παρέας, ενώ η Ξένια, που προστέθηκε αργότερα στην ομάδα μαζί με την Κίρα και τη Βασιλική, εστιάζει περισσότερο στους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μπορεί να εκφραστεί μέσα από κάθε τραγούδι. «Νιώθω σαν να είμαι ο άλλος άνθρωπος, εκείνη τη στιγμή», λέει.
Αντίστοιχα, για την Ελπίδα των MASK, το να χορεύουν μαζί είναι «ένα παιδικό όνειρο που γίνεται πραγματικότητα». Βλέπει την K-pop ως μια μορφή τέχνης που συνδυάζει όσα τους αρέσουν. Έπειτα από αλλαγές στη σύνθεση της ομάδας μέσα στα χρόνια, σήμερα χορεύει μαζί με την Ιωάννα, την Αμαλία, την Κατερίνα, την Αναστασία, τη Γαβριέλλα και την Ελιάννα.
Η Ελιάννα από τις MASK βλέπει δύο πολύ διαφορετικές κουλτούρες, αλλά και ένα κοινό στοιχείο. «Είμαστε και οι δύο δραματικοί», λέει, φέρνοντας στο μυαλό της τις έντονες αντιδράσεις που βλέπει στα κορεάτικα δράματα και θα μπορούσε να συναντήσει και σε μια ελληνική σειρά. «Στους Έλληνες μας αρέσει πάρα πολύ να κάνουμε πάρτι. Να χορεύουμε, να τραγουδάμε. Είμαστε γλεντζέδες!»
«Θέλουμε τον κόσμο, θέλουμε να μας βλέπουν»
Στο Σύνταγμα, στο Καλλιμάρμαρο ή στην πλατεία του Πειραιά, οι ομάδες χορού βρίσκουν χώρο προκειμένου να γίνει η χορογραφία και ο καμεραμάν να κινηθεί, χωρίς να εμποδίζουν τον κόσμο. Θέλουν επίσης και να φαίνεται και η Αθήνα, ώστε οι θεατές εκτός Ελλάδας να καταλαβαίνουν ότι η K-pop κοινότητα υπάρχει και εδώ.
Σε αντίθεση με την Κορέα, όπου τα γκρουπ που χορεύουν δημόσια ελπίζουν ότι θα τα προσέξει κάποια εταιρεία ψυχαγωγίας, στην Αθήνα οι διαγωνισμοί, οι προβολές και οι συνεργασίες είναι o αντίστοιχος στόχος, λέει η Βασιλική. Το cover των Adore Us στο «Gnarly», για παράδειγμα, τους έφερε συνεργασία με γνωστή μάρκα καλλυντικών και άνοιξε τον δρόμο για άλλες εμφανίσεις, ακόμη και για opening acts σε συναυλίες.
Δεν επιλέγουν όμως πάντα το σημείο με τον περισσότερο κόσμο. Μερικές φορές κυνηγούν το τοπίο που ταιριάζει στο αρχικό concept, όπως μια παραλία ή ένα κτίριο που θυμίζει το πρωτότυπο βίντεο.
Οι περαστικοί μπορεί να χειροκροτήσουν ή να ζητήσουν φωτογραφία, αλλά μπορεί και να μπουν στο πλάνο, για να το χαλάσουν επίτηδες. Η Άννα λέει ότι η K-pop εξακολουθεί να ξενίζει. Το πρόβλημα, όπως το βλέπει η ίδια, είναι ότι η μουσική αντιμετωπίζεται εύκολα σαν κάτι παιδικό, χωρίς να γίνεται διάκριση ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες. «Τα αποκαλούν όλα “Μίκυ Μάους” και τα βλέπουν σαν καρικατούρες», σχολιάζει.
Και στις τρεις ομάδες, πίσω από ένα τρίλεπτο βίντεο βρίσκονται ώρες προβών και αρκετά έξοδα που φτάνουν μέχρι και τα 400 ευρώ ανά cover. Η οργάνωση πραγματοποιείται από τα ίδια τα μέλη, που βρίσκουν ή μεταποιούν τα ρούχα, κλείνουν την αίθουσα, μαθαίνουν τη χορογραφία, οργανώνουν το γύρισμα και προωθούν το αποτέλεσμα στα social media. Δεν υπάρχει κάποιος μάνατζερ που να συντονίζει όλα αυτά ή ένας δάσκαλος που να τους μαθαίνει τις κινήσεις.
Το ξεκίνημα και η εξέλιξη της ελληνικής K-pop κοινότητας
Το καλοκαίρι του 2012, το «Gangnam Style» του PSY έκανε τον γύρο του διαδικτύου και έφερε την κορεατική ποπ στην προσοχή ενός πολύ μεγαλύτερου κοινού. Το τραγούδι και η χαρακτηριστική χορογραφία του έγιναν τόσο δημοφιλή, ώστε τον Δεκέμβριο το βίντεο να φτάσει το ένα δισεκατομμύριο προβολές στο YouTube, κάτι που δεν είχε καταφέρει κανένα άλλο μέχρι τότε.
Στην Ελλάδα, η Ελπίδα των MASK θυμάται την εποχή που οι φίλοι αυτής της μουσικής ήταν ακόμη λίγοι. «Όλοι γνωριζόμασταν και υπήρχε ένα όμορφο κλίμα μεταξύ μας», λέει. Έναν χρόνο αργότερα, οι Έλληνες οπαδοί της κορεατικής κουλτούρας δημιούργησαν το K-Wave Greece για να συνδέσουν την κοινότητα με την κορεατική πρεσβεία. Ασχολούνταν με τη μουσική, αλλά και με τις σειρές και τον κινηματογράφο της χώρας, που αποτελούσαν επίσης μέρος του κορεατικού κύματος.
Στα επόμενα χρόνια, η K-pop απέκτησε πια σταθερή διεθνή παρουσία, με τους BTS να φτάνουν το 2018 στην κορυφή του αμερικανικού Billboard 200 με το «Love Yourself: Tear». Από τότε μέχρι τον Απρίλιο του 2024, το Spotify ανακοίνωσε ότι τα παγκόσμια streams της K-pop είχαν αυξηθεί κατά 360%, ενώ το 2025 οι ακροατές εκτός Νότιας Κορέας έκαναν περισσότερα από 61 δισεκατομμύρια streams. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες μουσικές βιομηχανίες στον κόσμο.
Παράλληλα, οι Black Unit και οι MASK συνδέουν τη μεγάλη αύξηση του ενδιαφέροντος με την πανδημία. Ο Γιώργος τη θυμάται να ξεκινά εν μέσω καραντίνας, ενώ η Ελπίδα λέει ότι στην κοινότητα μπήκαν άνθρωποι όλων των ηλικιών.
Για τις Adore Us, ρόλο έπαιξαν και οι ευκαιρίες που άρχισαν να ανοίγονται μέσα από τους διαγωνισμούς. Το 2023 προκρίθηκαν στους τελικούς του K-Pop World Festival στην Κορέα, ένα ενδεχόμενο που, όπως λέει η Ζέτα, δεν είχαν καν φανταστεί όταν συμμετείχαν στην ελληνική διοργάνωση. Η Άννα θεωρεί ότι η πρόκρισή τους έδειξε και σε άλλες ομάδες πως μπορούσαν να διεκδικήσουν μια παρουσία στο εξωτερικό. «Άρχισαν να το βλέπουν πιο σοβαρά», εξηγεί, περιγράφοντας την αυξανόμενη προσοχή στα ρούχα, στο μακιγιάζ και στη συνολική παραγωγή μιας εμφάνισης σε διαγωνισμό.
Ωστόσο, αυτή η συνθήκη προκάλεσε και εντονότερο ανταγωνισμό. Η Ελπίδα θυμάται μια περίοδο με αρκετές εντάσεις ανάμεσα στις ομάδες, καθώς όλες προσπαθούσαν να ξεχωρίσουν, κάτι που σήμερα έχει αλλάξει. «Έχουμε δημιουργήσει σχέσεις και φιλίες που δεν τις ακουμπάει ο ανταγωνισμός», λέει. «Κάνουμε μεγάλα πρότζεκτ όλοι μαζί, στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και πολλές φορές διαγωνιζόμαστε και μαζί».
Όσα δεν είχαν εκείνοι, τα βρίσκουν τα παιδιά
«Ήταν κατακριτέο το να ακούς K-pop παλαιότερα», θυμάται η Ζέτα των Adore Us. «Πλέον έχουμε τη δυνατότητα να διδάξουμε στα παιδιά τις χορογραφίες, που στα δικά μας σχολικά χρόνια δεν υπήρχε», εξηγεί.
Η Βάλια, η Ήρα και ο Γιώργος των Black Unit συναντούν στα μαθήματά τους παιδιά που έχουν γνωρίσει αυτή τη μουσική μέσα από το «K-Pop Demon Hunters» και θέλουν να μάθουν τις χορογραφίες του. Μπορεί αρχικά να ξέρουν μόνο λίγα τραγούδια, αλλά, όπως λέει η Βάλια, «ευτυχώς είναι πρόθυμα να μάθουν». Επιλέγουν χορογραφίες ανάλογα με το επίπεδο τους, τις δουλεύουν κομμάτι κομμάτι και εξηγούν παράλληλα την τεχνική, ενώ τους μαθαίνουν και άλλα τραγούδια.
«Είναι κάτι που θα θέλαμε κι εμείς να έχουμε στην ηλικία τους και δεν το είχαμε», λέει η Βάλια. Η Ηλέκτρα προσθέτει πως «στο γυμνάσιο ντρεπόμουν να πω ότι ακούω k-pop, γιατί φοβόμουν το bullying. Τώρα νομίζω ότι είναι πιο ελεύθερα τα πράγματα και μας γεμίζει πάρα πολύ το να μεταδίδουμε τις γνώσεις που έχουμε».
«Είναι πραγματικά πολύ γλυκά και ρουφάνε τα πάντα σαν σφουγγάρι. Είναι επίσης πολύ ενημερωμένα, τους αρέσει αυτό που κάνουν», προσθέτει η Γκάμπι των MASK. Βλέποντας τα να χορεύουν, αστειεύεται με την υπόλοιπη ομάδα, λέγοντας πως «οριακά χορεύουν καλύτερα από μένα και κρύβομαι σε μια γωνίτσα και τα βλέπω».
Η Ελπίδα συνεχίζει το αστείο και ρωτά τις υπόλοιπες «Μήπως ήρθε η ώρα μας να σταματήσουμε;»,
«Όχι, δεν σταματάμε ακόμα», απαντούν όλες μαζί.
