To point του Άδωνι και η απόβαση στο Μιλάνο

Το πάλεψε αλλά…

Η αλήθεια είναι πως το… πάλεψε πολύ το Μαξίμου να βρει έστω ένα ακόμη κόμμα που θα ψηφίσει το νομοσχέδιο για την απαγόρευση πρόσβασης των 15χρονων στα social media.

Επί 4 μέρες που συζητούνταν το νομοσχέδιο στην αρμόδια διαρκή επιτροπή ο Άκης Σκέρτσος επικαλούνταν «θεούς και δαίμονες». Στο τέλος μέχρι και ο ίδιος ο Μητσοτάκης έκανε ανάρτηση (αν και δεν πήγε στην Βουλή να μιλήσει).

Δεν κατάφεραν όμως τελικά να πείσουν ούτε την… Νίκη. Ένα κόμμα που η ρητορική του ενάντια στα social media είναι πάντα εχθρική. Ερώτημα – για να είμαστε ειλικρινείς- είναι αν κατάφεραν πείσουν ακόμη και τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για την εφαρμογή ενός νόμου στην Ελλάδα για ένα θέμα που εκκρεμεί ακόμη η αντιμετώπισή του στην Ευρώπη.

Όσο για τους ισχυρισμούς του Άκη Σκέρτσου σχετικά με το ότι θα… μοιράσει πρόστιμα στις μεγάλες πολυεθνικές του διαδικτύου, προφανώς μόνο γελάκια προκάλεσαν. Σε κάθε πτέρυγα…

Ποιος θα είναι;

Δεν θα στείλει απλά στρατό στο Μιλάνο η κυβέρνηση Μελόνι στην Ιταλία. Αν ισχύουν όσα διαβάζουμε θα κάνει… απόβαση.

Σύμφωνα με τον υπουργό Μεταφορών της χώρας, τον Ματέο Σαλβίνι «στο Μιλάνο θα σταλούν πεντακόσιοι αλεξιπτωτιστές της ταξιαρχίας “Φόλγκορε”, με μέση ηλικία άνω των σαράντα ετών και πολλές εμπειρίες στο εξωτερικό, για εμένα αποτελεί εγγύηση. Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο μέτρο θα ισχύσει από το Σάββατο».

Συνέχισε μάλιστα λέγοντας ότι οι αλεξιπτωτιστές «θα εγγυηθούν τη δημόσια τάξη, μαζί με άλλες αστυνομικές δυνάμεις. Και με μέσα ταχείας αντίδρασης, με ελαφρά τεθωρακισμένα τύπου Lince, με ντρόουν».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακολουθεί τέτοιες μεθόδους η ιταλική Κυβέρνηση. Αν και είναι ίσως η πρώτη φορά που το κάνει χωρίς να επικαλείται θέμα «εθνικής ασφάλειας» αλλά μιλά απλά για «δημόσια τάξη».

Το «δεδικασμένο» που δημιουργεί είναι ίσως περιττό να επισημάνουμε πόσο επικίνδυνο είναι. Για να δούμε όμως ποιος θα είναι ο πρώτος υπουργός που θα ζητήσει κάτι ανάλογο στην Ελλάδα με κάποια δικαιολογία; Η μήπως δεν θα είναι υπουργός αλλά ο γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος.

Ένα point

Είναι αλήθεια πώς πρέπει να δώσουμε ένα… point στα όσα είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης στην Βουλή σχετικά με την παρουσία του σε εκδήλωση Ισραηλινού λόμπι στην Αθηναϊκη Λέσχη.

Όπως δήλωσε απαντώντας στον Αλέξανδρο Καζαμία της Πλεύσης Ελευθερίας «αν χρειάστηκε να πάω στην Αθηναϊκή Λέσχη, για να καταλάβετε ότι στηρίζω απολύτως την στρατηγική σχέση Ελλάδας-Ισραήλ, είστε άσχημα πληροφορημένος». Μάλιστα πρόσθεσε πως «δεν γνωρίζω για καμία ομάδα λόμπι βουλευτών στην ελληνική Βουλή για την προώθηση των ισραηλινών θέσεων. Από εσάς το ακούω. Παρακαλώ πολύ, αν γίνει τέτοια ομάδα να με γράψετε πρώτο».

Για να το πάμε και λίγο παραπέρα, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι σε αυτή την Βουλή πολύ δύσκολα θα μπορούσε να λειτουργήσει οποιοδήποτε λόμπι. Είναι εντελώς απίθανο να δει κανείς νομοσχέδια που θα προταθούν από ομάδα βουλευτών και στην συνέχεια θα ψηφιστούν από βουλευτές που θα προέρχονται από άλλα κόμματα. Πρακτικές που υπάρχουν σε νομοθετικά σώματα άλλων χωρών.

Ώς γνωστόν οτιδήποτε ψηφίζεται όχι απλά είναι σε γνώση του Μεγάρου Μαξίμου, αλλά υπό τον ασφυκτικό του έλεγχο. Όσο για την δυνατότητα των βουλευτών της Ν.Δ να συνεννοηθούν για κάποια νομοθετική πρωτοβουλία δίχως να τους πάρει χαμπάρι το «επιτελικό κράτος», η υπόθεση των υποκλοπών κατέδειξε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο. Μια υπόθεση στην οποία εμπλέκεται η …ισραηλινή τεχνολογία εξ΄ όσων διαβάζουμε.

Ατυχής

Αναμενόμενη η αντίδραση της κυβέρνησης στην επίθεση που εξαπέλυσε ο Αλέξης Τσίπρας στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης με αφορμή τις εξελίξεις στο Τουρκολιβυκό μνημόνιο. Η σχετική ανακοίνωση ήταν ευμεγέθης.

Θα μπορούσε όμως να λείπει ένας επιμέρους ισχυρισμός: Η κατηγορία προς τον Αλέξη Τσίπρα ότι «απέδρασε παραιτούμενος από τη Βουλή» και έτσι «δεν υπάρχει η δυνατότητα να αντιπαρατεθεί κοινοβουλευτικά με τον Πρωθυπουργό».

Είναι μάλλον ατυχής η επιλογή, γιατί ο σημερινός επικεφαλής της ΕΛ.Α.Σ ήταν στην Βουλή πριν παραιτηθεί και συμμετείχε ενεργά στις συνεδριάσεις ως πολιτικός αρχηγός. Κι εκείνη την περίοδο ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης που συχνά επέλεγε να αποχωρήσει από την αίθουσα του κοινοβουλίου.