Στενά του Ορμούζ: Στα 12 δισ. το πρόσθετο κόστος για το ευρωπαϊκό LNG λόγω του πολέμου

Η διεθνής αγορά αντιμετωπίζει παρατεταμένη ενεργειακή και ναυτιλιακή κρίση, καθώς η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζεται, αυξάνοντας το κόστος των εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), διατηρώντας παράλληλα σε υψηλά επίπεδα τους ναύλους των δεξαμενόπλοιων και ενισχύοντας την αβεβαιότητα για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Rystad Energy, η πρόσθετη επιβάρυνση για τις ευρωπαϊκές εισαγωγές LNG το 2026 θα φτάσει τουλάχιστον τα 12 δισ. δολάρια.

Η ναυλομεσιτική εταιρεία Poten & Partners προειδοποιεί ότι η σύγκρουση μπορεί να μην τερματιστεί για αρκετά χρόνια. Όπως σημειώνει, θα συνοδεύεται από περιοδικές επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων, συνεχιζόμενες κυρώσεις και προσωρινές συμφωνίες για τη διατήρηση των πετρελαϊκών ροών.

Η Rystad Energy υπολογίζει ότι το συνολικό κόστος των παγκόσμιων εισαγωγών LNG θα ανέβει από τα 217,8 δισ. δολάρια των προπολεμικών εκτιμήσεων σε τουλάχιστον 256,3 δισ. δολάρια το 2026. Η αύξηση αυτή καταγράφεται παρά τη μείωση των εισαγόμενων ποσοτήτων κατά 60,7 εκατ. τόνους. Η μοντελοποίηση της εταιρείας στηρίζεται στο σενάριο ότι οι παραδόσεις LNG από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν θα είναι διαθέσιμες από τον Μάρτιο έως το τέλος του έτους, λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων εναντίον εμπορικών πλοίων στην περιοχή.

Η Ευρώπη αναμένεται να δεχθεί τη μεγαλύτερη αύξηση κόστους, τουλάχιστον κατά 18%, αν και προβλέπεται πτώση της ζήτησης κατά 24 εκατ. τόνους. Εκτιμάται επίσης ότι θα χαθούν 20,6 εκατ. τόνοι από τα συνολικά 24,7 εκατ. τόνους καταριανού LNG που είχαν προγραμματιστεί για παράδοση στην ευρωπαϊκή αγορά πριν από την έναρξη της σύγκρουσης.

Η ευρωπαϊκή εξάρτηση από την αγορά spot

Σημαντικός παράγοντας επιβάρυνσης αποτελεί η υψηλή εξάρτηση της Ευρώπης από την αγορά άμεσης παράδοσης (spot), μέσω της οποίας προμηθεύεται περίπου το 65% των εισαγόμενων ποσοτήτων LNG.

Σύμφωνα με τη Rystad Energy, η μέση τιμή του LNG στην Ευρώπη έχει αυξηθεί κατά 47%, ενώ στην Ανατολική Ασία η σχετική αύξηση του συνολικού κόστους εισαγωγών περιορίζεται στο 9,7%.Η διαφοροποίηση αυτή αποδίδεται κυρίως στη διάρθρωση των συμβάσεων προμήθειας.

Στην Ανατολική Ασία, το 82% των μακροχρόνιων συμβολαίων LNG συνδέεται με τις τιμές του πετρελαίου, περιορίζοντας την άμεση έκθεση στις έντονες διακυμάνσεις των τιμών spot.

Ο Christoph Halser, ανώτερος αναλυτής Έρευνας Φυσικού Αερίου και LNG της Rystad Energy, επισημαίνει ότι η κρίση αναδεικνύει μια βασική αδυναμία της ενεργειακής ασφάλειας: η διαφοροποίηση των μηχανισμών τιμολόγησης δεν εξασφαλίζει απαραίτητα και τη φυσική διαθεσιμότητα των φορτίων. Όπως υπογραμμίζει, οι εισαγωγείς οφείλουν να αξιολογούν όχι μόνο τον κίνδυνο αύξησης των τιμών, αλλά και την αξιοπιστία των διαδρομών μεταφοράς και τη δυνατότητα αντικατάστασης των ποσοτήτων που χάνονται.

Poten: Το σενάριο μιας σύγκρουσης χωρίς τέλος

Την ίδια στιγμή, η ναυλομεσιτική εταιρεία Poten & Partners, σε ανάλυση με τίτλο «Neither Peace Nor War» («Ούτε ειρήνη ούτε πόλεμος»), εξετάζει το ενδεχόμενο η αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ιράν να συνεχιστεί για χρόνια, χωρίς οριστική διπλωματική διευθέτηση.

Η ναυλομεσιτική εταιρεία επισημαίνει ότι, παρά τις προσδοκίες για επίτευξη συμφωνίας μέσα στους επόμενους τρεις έως έξι μήνες, δεν μπορεί να αποκλειστεί η διατήρηση του σημερινού αδιεξόδου, με περιοδικές επιθέσεις, συνεχιζόμενες κυρώσεις και διαπραγματεύσεις που δεν καταλήγουν σε συνολική συμφωνία.

Σημαντικό στοιχείο της κρίσης αποτελεί, σύμφωνα με την Poten, ο αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμένων, ο οποίος έχει ουσιαστικά αναστείλει τις εξαγωγές αργού πετρελαίου της Τεχεράνης, περιορίζοντας μια βασική πηγή συναλλαγματικών εσόδων.

Η εταιρεία εκτιμά επίσης ότι το Ιράν φαίνεται να έχει εξαντλήσει τα αποθέματα πετρελαίου που διατηρούσε σε πλωτές αποθηκευτικές εγκαταστάσεις στην Ασία, κυρίως ανοικτά της Μαλαισίας.

Παράλληλα, η Τεχεράνη εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την αποκατάσταση της ανεμπόδιστης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού, ενώ η στάση της Ουάσιγκτον παραμένει αβέβαιη.

Κατά την Poten, ο χρόνος και η μορφή των επόμενων κινήσεων του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ενδέχεται να επηρεαστούν και από τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, χωρίς ωστόσο να μπορεί να προβλεφθεί η κατεύθυνση των αποφάσεων.

Υψηλοί ναύλοι παρά τις αναταράξεις

Παρά τη συνεχιζόμενη πολεμική κρίση, η Poten εκτιμά ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση δεν συνεπάγεται απαραίτητα την παράλυση των αγορών πετρελαίου και δεξαμενόπλοιων.

Οι εμπορικές ροές έχουν ήδη προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, με δεξαμενόπλοια να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ μέσω διαδρόμου υπό αμερικανική προστασία και άλλα πλοία να πραγματοποιούν μεταφορτώσεις φορτίων στον Κόλπο του Ομάν.

Σύμφωνα με την εταιρεία, οι εξαγωγές πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή έχουν ανακάμψει σημαντικά τους τελευταίους μήνες, καταδεικνύοντας ότι η αγορά αναζητεί εναλλακτικούς τρόπους διατήρησης της εμπορικής δραστηριότητας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνέχιση της κρίσης θα μπορούσε να διατηρήσει σε υψηλά επίπεδα τους ναύλους των δεξαμενόπλοιων, καθώς παραμένουν οι επιχειρησιακές δυσκολίες, τα πρόσθετα κόστη και τα ασφάλιστρα κινδύνου.

Ωστόσο, η Poten επισημαίνει ότι τα υψηλότερα έσοδα από ναύλους συνοδεύονται από σοβαρούς κινδύνους, ιδιαίτερα για τα πληρώματα των πλοίων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Στις 128 οι επιβεβαιωμένες επιθέσεις

Η επιδείνωση των συνθηκών ασφαλείας αποτυπώνεται και στα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), σύμφωνα με τα οποία, έως τις 3 Νοεμβρίου 2026, είχαν καταγραφεί 128 επιβεβαιωμένα περιστατικά κατά πλοίων στα Στενά του Ορμούζ και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, με 24 νεκρούς ναυτικούς.

Η Poten τονίζει ότι οι συνεχιζόμενες επιθέσεις κατά εμπορικών πλοίων αποτελούν σοβαρή απειλή για τους εργαζομένους στη ναυτιλία, οι οποίοι καλούνται να διατηρήσουν σε λειτουργία τις διεθνείς ενεργειακές μεταφορές εν μέσω της σύγκρουσης.

Το ενδεχόμενο μιας μακροχρόνιας κρίσης δημιουργεί έτσι μια διπλή πραγματικότητα για τη διεθνή ναυτιλία: από τη μία πλευρά, αυξάνει το κόστος του ενεργειακού εφοδιασμού και επιβαρύνει τις οικονομίες που εξαρτώνται από τις εισαγωγές, ενώ από την άλλη διατηρεί τις συνθήκες που μπορούν να στηρίζουν υψηλούς ναύλους στα δεξαμενόπλοια, με σημαντικό όμως τίμημα για την ασφάλεια των πληρωμάτων και τη σταθερότητα του παγκόσμιου εμπορίου.