Παλάβωσαν οι Γερμανοί και ψηφίζουν Κασιδιάρηδες, Πλεύρηδες και Βελόπουλους;

Οι απαντήσεις στο ερώτημα του τίτλου είναι περισσότερες της μιας.

Πρώτον, στο παρελθόν έχουν ψηφίσει το ίδιο και χειρότερα: τον Χίτλερ πριν από εννιά δεκαετίες. Κι αν τότε «παρασύρθηκαν» ή «δεν ήξεραν», μετά έμαθαν. Ο Χίτλερ κατέστρεψε τη χώρα τους (δεν μπόρεσε να καταστρέψει όλον τον υπόλοιπο κόσμο) και, όσο κι αν η μνήμη εξασθενεί και η άγνοια των νεότερων κυριαρχεί, δεν γίνεται σήμερα να υπάρχει η ίδια δικαιολογία.

Η δεύτερη απάντηση είναι -για να μην υπερβάλλουμε- ότι έδωσαν σε αυτούς τους τύπους 44% σε ένα κρατίδιο, από τα μικρότερα- και από τα φτωχότερα, αυτό μπορεί να έχει ξεχωριστή σημασία- της Γερμανίας. Ναι, έχουν άνοδο και αλλού, αλλά αυτό το καμπανάκι ίσως αποδειχθεί σωτήριο για τη συνέχεια, εφόσον οι δυνάμεις της άλλης πλευράς συνειδητοποιήσουν τι δεν κάνουν καλά.

Η τρίτη απάντηση είναι ότι κι εμείς έχουμε ψηφίσει τέτοιους. Ξεχάσαμε, προφανώς, ότι κάποτε-όχι και τόσο μακριά- οι χρυσαυγίτες έγιναν τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη.

Τους ψηφίσαμε είτε για να μας «σώσουν» από τους μετανάστες είτε για να διώξουν τους «αλήτες προδότες πολιτικούς» (αυτό το σύνθημα ήταν η αιτία για να κόψω το γήπεδο…).

Και ναι οι χρυσαυγίτες σκότωναν μετανάστες (και όχι μόνο) στους δρόμους. Αλλά και ο Πλεύρης στα πολιτικά του νιάτα κραύγαζε να τους σκοτώνουμε στα σύνορα – και αυτός είναι σήμερα υπουργός. Και ο Βελόπουλος, που λέει να βουλιάζουμε τις βάρκες (προτροπή σε διάπραξη εγκλήματος) μπορεί να είναι τρίτη δύναμη και, ίσως, συγκυβερνήτης, αν ο Μητσοτάκης τον καλέσει μη αντέχοντας τον Σαμαρά.

Στη Γερμανία τώρα, αυτοί οι τύποι υπόσχονται ακόμα πιο σκληρά μέτρα κατά των μεταναστών από αυτά που έχει πάρει η κυβέρνηση του Καγκελάριου Μερτς. Όμως, στο κρατίδιο που πήραν το 44% οι μετανάστες είναι λιγότεροι από οπουδήποτε αλλού. Και άνθρωποι που ξέρουν τι γίνεται εκεί λένε ότι, αν φύγουν οι μετανάστες, θα καταρρεύσουν κρατικές δομές με πρώτα τα νοσοκομεία, αφού εκεί δουλεύουν οι άνθρωποι αυτοί. Άρα είτε οι ακροδεξιοί νικητές κοροϊδεύουν είτε όσοι τους ψήφισαν είναι πρόθυμοι να εξαπατηθούν.

Η δεύτερη προβαλλόμενη αιτία του αποτελέσματος της Κυριακής είναι η επικράτηση της woke agenda. Όμως, συμβαίνει το εξής παράδοξο. Η συμπρόεδρος του κόμματος αυτού είναι λεσβία και συζεί με γυναίκα με καταγωγή από τρίτη(όχι ευρωπαϊκή) χώρα. Δεν ενοχλεί αυτό τους πούρους αντι-woke ψηφοφόρους; Το αποτέλεσμα δείχνει πώς όχι.

Άρα, κάτι άλλο φταίει, που είναι σοβαρότερο και από την αντιμεταναστευτική και από την αντι-woke υστερία. Και αυτό δεν μπορεί παρά να έχει οικονομική εξήγηση. Τα στρώματα που πιέζονται περισσότερο από την ακρίβεια και τα επακόλουθά της βλέπουν τη ζωή τους να χειροτερεύει. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η διακοπή της φτηνής ρωσικής ενέργειας έχει καταλυτικές επιδράσεις στη γερμανική οικονομία. Και αυτό φέρνει σε δεύτερη μοίρα την ευρωπαϊκή θέση αρχής, στην οποία πρωταγωνιστεί η Γερμανία, για «πόλεμο» με τη Ρωσία μετά την εισβολή της στην Ουκρανία.

Η στροφή προς την ακροδεξιά είναι μεν γενικότερη τάση στην Ευρώπη, αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες (στην Ιβηρική, για παράδειγμα, δεν συμβαίνει αυτό). Για τη Γερμανία υπάρχει ιδιαίτερη ευαισθησία, λόγω παρελθόντος. Θα δούμε αν η πλειοψηφία των Γερμανών έχει φτάσει στο σημείο να το ξεχνάει και να είναι έτοιμη να παραδοθεί σε αντίγραφα του χιτλερισμού.

Πώς λύνεται αυτός ο Γόρδιος Δεσμός; Ας κοιτάξουμε τη δική μας καμπούρα και ας αφήσουμε τους Γερμανούς να συνειδητοποιήσουν πού μπορούν να οδηγηθούν, αν δεν υπάρξει αντίδραση.

Αν ήμουν Γερμανός, ίσως να αναφωνούσα «γύρνα πίσω Άνγκελα Μέρκελ»! Όταν το γράφαμε αυτό πριν από σχεδόν δύο χρόνια, τα πράγματα δεν είχαν φτάσει στο σημερινό, ανησυχητικό, σημείο. Ποτέ δεν είναι αργά…