Ένας φόνος, 5 ύποπτοι και ο μεγαλύτερος τρόμος όλων να αλλάξεις τη ζωή σου

Ένας συγγραφέας που ισχυρίζεται ότι δεν έγραψε ποτέ το έργο του. Ένας μυστηριώδης θάνατος, δύο ντετέκτιβ, ένα παράξενο παιχνίδι που ξυπνά τους μεγαλύτερους φόβους μας και μια πραγματικότητα που αρχίζει σιγά σιγά να χάνει τη συνοχή της. Καλώς ήρθατε στον αλλόκοτο κόσμο της «Παραμόρφωσης», όπου τίποτα δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται — ούτε καν το ίδιο το θεατρικό έργο.

Ο Γιάννης Αποσκίτης επιστρέφει με μια μαύρη κωμωδία που φλερτάρει με το αστυνομικό θρίλερ, τη σκοτεινή φάρσα και το παράλογο, για να μιλήσει τελικά για κάτι πολύ πιο οικείο: τον έρωτα, την απώλεια, τις τοξικές σχέσεις και, κυρίως, την τρομακτική μας δυσκολία να αλλάξουμε τη ζωή μας, ακόμη κι όταν ξέρουμε ότι δεν μας χωρά πια.

Γιατί τι είναι τελικά πιο τρομακτικό; Ένας ανεξήγητος θάνατος, ένα φάντασμα που επιστρέφει από το παρελθόν ή η συνειδητοποίηση ότι μπορεί να περάσει ολόκληρη η ζωή μας χωρίς να τολμήσουμε όσα πραγματικά επιθυμούμε;

Η «Παραμόρφωση», που κάνει πρεμιέρα στις 13 Νοεμβρίου στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Σημείο, δεν φαίνεται διατεθειμένη να δώσει εύκολες απαντήσεις. Άλλωστε, ούτε οι ίδιοι οι συντελεστές της συμφωνούν απολύτως για το τι είδους έργο είναι. Και ίσως εκεί να βρίσκεται το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της.
Μαύρη κωμωδία, θρίλερ μυστηρίου ή σκοτεινή φάρσα;

Θέσαμε την ίδια ερώτηση στον δημιουργό της παράστασης και στους πέντε ηθοποιούς της — Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μαριαλένα Ηλία, Ηλία Μουλά, Πάνο Παπαδόπουλο και Κωνσταντίνο Πλεμμένο. Οι απαντήσεις τους, άλλοτε χιουμοριστικές, άλλοτε υπαρξιακές και ενίοτε εξίσου αινιγματικές με το έργο, συνθέτουν ένα πρώτο πορτρέτο της παράστασης.
Και, όπως αποδεικνύεται, το πραγματικό μυστήριο ίσως να μην είναι ποιος πέθανε, αλλά ποιος από εμάς έχει πραγματικά το θάρρος να αλλάξει.

Εμείς κάναμε  στους συντελεστές μία κρίσιμη ερώτηση:

Μαύρη κωμωδία, θρίλερ μυστηρίου ή σκοτεινή φάρσα; Τι είναι τελικά η Παραμόρφωση;

Ηλίας Μουλάς

:Ο Τσάρλι Τσάπλιν είχε πει πως “η ζωή είναι τραγωδία σε κοντινό πλάνο, αλλά κωμωδία σε μακρινό πλάνο”. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να πετύχουμε με τη χρήση των θεατρικών μας εργαλείων, μαζί με τον Γιάννη Αποσκίτη και τον υπόλοιπο θίασο. Καταπιανόμαστε με δύσκολες και σκοτεινές καταστάσεις, όπως ο θάνατος, ο χωρισμός και οι τοξικές οικογενειακές σχέσεις.

Εμβαθύνουμε σε αυτές όσο περισσότερο μπορούμε και αντέχουμε, μέχρι να νιώσουμε εκείνη τη δόνηση που μας επιβεβαιώνει ότι χτυπήσαμε τη σωστή νότα — και, φυσικά, να τη μεταφέρουμε στο κοινό. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, κάνουμε ένα zoom out. Ένα ανοιχτό πλάνο που αποκαλύπτει κάθε κωμική λεπτομέρεια της κατάστασης.

Η Παραμόρφωση του Γιάννη Αποσκίτη είναι ουσιαστικά μια βουτιά στα βαθιά για εξερεύνηση. Και μόλις νιώσουμε ότι το οξυγόνο λιγοστεύει, βγαίνουμε γρήγορα στην επιφάνεια για ανάσα, παιχνίδι και πλατσούρισμα. Τώρα, το αν θα τα καταφέρουμε ή αν θα πνιγούμε… σας περιμένουμε στο Θέατρο Σημείο από τις 13 Νοεμβρίου για να το εξακριβώσετε!

Πλεμμένος Κωνσταντίνος

Είναι τα πάντα. είναι ζωντανός οργανισμός. Την μέρα είναι καλή και τη νύχτα κακή. Δεν μπορείτε να την κατατάξετε. Όπως εγώ. Είμαι κωμικός και δραματικός ηθοποιός. Είμαι και πατέρας 2 παιδιών και εργένης μηχανοβιος. Είμαι ευαίσθητος και κυνικός.

Εσείς όλοι θέλετε να με βάλετε σε κουτάκια, όμως εγώ είμαι τα πάντα. Είμαι η γιαγιά το πρωί που την βοήθας να περάσει το δρόμο. Και την νύχτα είμαι η Μόρα που σου κόβει την αναπνοή οταν κοιμάσαι. Έλα στο θέατρο να δεις κάτι που δεν περιμένεις. Δεν υπάρχει ασφάλεια. Μόνο φαντασία και στην φαντασία όλα επιτρέπονται.

Μαριαλένα Ηλία

Τί θα είναι πράγματι αυτή η πρώην Νυχτερίδα και νυν Παραμόρφωση αναρωτιέμαι και εγώ. Πόσες μορφές θα παρει τελικά αυτή η ιστορία; Πόσα λόγια θα ειπωθούν, πόσες σκηνές θα εφευρεθούν για να γκρεμιστούν και να γεννηθούν ξανά από την αρχή προκειμένου να  αφηγηθούμε αυτήν την αλλόκοτη ιστορία; Αίνιγμα που με τη γελοιότητα και τα σκοτάδια μας στην πρόβα παλεύουμε και εμείς να λύσουμε.

Στη διαδρομή, προσπαθώντας να εξιχνιάσουμε το μεγάλο μυστήριο της Παραμόρφωσης, η πραγματικότητα ξεχειλώνει και εμείς πέφτουμε πάνω σε περίεργους επισκέπτες,  φαντάσματα του παρελθόντος, μαύρες σκέψεις, φόβους, εφιάλτες, ανθρωπόμορφα ζώα και τερατόμορφους ανθρώπους. Αυτό που με συγκινεί όμως στην ιστορία αυτή, πέρα από την κωμωδία, την τρέλα και το παράλογο που την χαρακτηρίζουν, είναι η σκέψη πως πάνω από όλα αυτά, το έργο συνομιλεί με κάτι βαθύ και μάλλον στενάχωρο.

Με τη σκέψη πως οι άνθρωποι συχνά φοβόμαστε του θανατά να κάνουμε κάτι, να αλλάξουμε τη ζωή μας, να διεκδικήσουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε και κάποια στιγμή απλώς πεθαίνουμε και το τρένο έχει χαθεί και τίποτα δεν έχει πια νόημα. Αλλά, ο πόνος αντέχεται καλύτερα με πολύ γέλιο και λίγο μυστήριο, οπότε θα έχουμε και πολύ από αυτά. Τα λέμε στην ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗΗ!

Πάνος Παπαδόπουλος

Μετά τον ξαφνικό θάνατο του Κώστα Σπουργίτη, δύο ντεντέκτιβ προσπαθούν να διαλευκάνουν την υπόθεση και να οδηγηθούν στο δολοφόνο. Μπλεγμένο στην ιστορία φαίνεται να είναι και ένα παλιό παιχνίδι, αποσυρμένο από καιρό, το vampiria. Αυτό σε φέρνει σε επαφή με τον μεγαλύτερό σου φόβο.

Η Παραμόρφωση θα μπορούσε να είναι μια μαύρη κωμωδία, ένα “who done it” μυστήριο, κάτι που να θυμίζει τις ταινίες του Polanski για τον “τρόμο του διαμερίσματος”, εκεί όπου το κακό εισβάλει απειλητικά μέσα στο χώρο σου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να νιώσεις ασφαλής και προστατευμένος.

Χαρά Μάτα Γιαννάτου

Νομίζω πως «Η Παραμόρφωση» είναι λίγο απ’ όλα αυτά και ταυτόχρονα κάτι που δυσκολεύομαι να ονομάσω. Έχει το μυστήριο και την αγωνία ενός θρίλερ, το μαύρο χιούμορ μιας σκοτεινής φάρσας, αλλά κάτω από όλα αυτά υπάρχει κάτι πολύ πιο ανθρώπινο: οι σχέσεις μας, ο έρωτας, η απώλεια και η αδυναμία μας να αλλάξουμε.

Όσο προσπαθείς να καταλάβεις τι ακριβώς συμβαίνει, τόσο περισσότερο η πραγματικότητα αρχίζει να παραμορφώνεται. Ακόμη κι εμείς, στις πρόβες, ανακαλύπτουμε συνεχώς καινούργιες πλευρές του έργου. Οπότε, προς το παρόν, θα έλεγα πως η «Η Παραμόρφωση» είναι ένα μυστήριο που φοράει τη μάσκα της κωμωδίας και από πίσω της κρύβει μια αρκετά σκοτεινή, αλλά και πολύ τρυφερή, ιστορία για τον άνθρωπο και τον έρωτα.

Γιάννης Αποσκίτης

Η αρχική μου σκέψη ήταν πάνω στην παρωδία του genre του whodunnit και με αφορμή αυτό νομίζω ξεκινήσαμε να κινούμαστε προς το μυστήριο και το θρίλερ. Μικρότερος μου άρεσε πολύ να διαβάζω τέτοια «ντεντεκτιβικά» αναγνώσματα. Μ’ αρέσει το σασπένς που δημιουργούν και η αίσθηση του ότι η λύση θα έρθει να λυτρώσει και να επαναφέρει την τάξη.

Τώρα πια νιώθω ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στα βιβλία – δεν ξέρω αν μπορεί η οποιαδήποτε λύση να δώσει έστω και μια προσωρινή λύτρωση, δεν ξέρω αν υπάρχει στην ανθρώπινη κατάσταση κάτι λυτρωτικό. Όσο μεγαλώνω, τόσο μικρότερος νιώθω απέναντι στην πραγματικότητα. Από την αδυναμία μου να αλλάξω την ιστορική κατρακύλα που βιώνουμε παγκοσμίως σαν ανθρωπότητα, μέχρι την αδυναμία μου να αλλάξω βασικές συμπεριφορές μου που με στοιχειώνουν χρόνια, κάθε φορά απογοητεύομαι.

Και γι’ αυτό κατά βάθος, το μόνο στο οποίο πραγματικά ελπίζω είναι όλο αυτό να είναι κάποιο κακό αστείο – να ξυπνήσω και να μου πουν «πλάκα σου κάναμε, δεν είναι αυτό η ζωή». Και έτσι, νομοτελειακά σχεδόν, επιστρέφω ξανά και ξανά στην σκοτεινή φάρσα. Αυτό θα είναι και η Παραμόρφωση, είτε το θέλω είτε όχι.

Ταυτότητα Παράστασης:

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Γιάννης Αποσκίτης
Σκηνικά – Κοστούμια: Βενετία Long
Μουσική: Δημήτρης Λωλής
Φωτισμοί: Σωτήρης Ρουμελιώτης
Επιμέλεια Κίνησης: Άννα Ανουσάκη
Συν. Δραματουργός/ Video: Πέτρος Καλφαμανώλης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιάννης Χριστοφορίδης
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Ηθοποιοί:
Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μαριαλένα Ηλία, Ηλίας Μουλάς, Πάνος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Πλεμμένος.

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.