Υπ. Παιδείας: Το κενό λογοδοσίας και το “σκοτάδι” για τις συγχωνεύσεις

Από το χρονικό σημείο κατά τα οποίο η τακτική των συγχωνεύσεων των σχολικών τμημάτων έγινε κανόνας για το Υπουργείο Παιδείας (μιλάμε τουλάχιστον για τελευταία τέσσερα χρόνια), οι πάντες κινούμαστε στο σκοτάδι σε ότι αφορά τα συγκεκριμένα στοιχεία.

Το Υπουργείο αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι να δίνει στη δημοσιότητα τα ακριβή στοιχεία γι’ αυτή του την ενέργεια λες και πρόκειται για κάποιο διαβαθμισμένο, άκρως απόρρητο κρατικό μυστικό από τη διαφύλαξη του οποίου εξαρτάται η ασφάλεια της χώρας.

Τα στοιχεία ζητούν κατά καιρούς τόσο η ΔΟΕ όσο και η ΟΛΜΕ για προφανείς λόγους αλλά αμφότερες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών συναντούν επίσης άρνηση. Τα στοιχεία, κατά το Υπουργείο, δεν υπάρχουν, ή, τουλάχιστον, δεν δίνονται στη δημοσιότητα.

Εφέτος οι συγχωνεύσεις μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς ήταν ίσως περισσότερες από ποτέ. Εχει μία σημασία να αναφερθεί ότι οι συγχωνεύσεις που γίνονται με τη σεζόν εν κινήσει έχουν περισσότερες αρνητικές συνέπειες στα παιδιά αλλά και στο εκπαιδευτικό έργο. Και είναι λογικό αφού η εκπαιδευτική προσπάθεια αρχίζει με διαφορετικά δεδομένα και συνεχίζεται με διαφορετικά. Φιλίες “σπάνε”, τμήματα διαλύονται, εκπαιδευτικοί χάνουν το βηματισμό τους.

Το φαινόμενο εφέτος εξελίχθηκε σε πλήρη ένταση και δημιούργησε έντονη δυσαρέσκεια στις σχολικές μονάδες. Δεν ήταν λίγες οι ανακοινώσεις συλλόγων γονέων και οι παραστάσεις διαμαρτυρίας στις κατά τόπους διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Και πάλι προέκυψε η ανάγκη να καταγραφεί το φαινόμενο και να αποκτηθούν τα ακριβή στοιχεία αλλά και να μαθευτεί η αιτία των συγκεκριμένων αποφάσεων. Ποτέ όμως δεν φανταστήκαμε ότι η επιχείρηση εύρεσης των εν λόγω στοιχείων θα συναντούσε τόσα πολλά εμπόδια.

Αφού συγκεκριμένα μηνύματα προς το γενικό γραμματέα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Γιάννη Παπαδομαρκάκη έμειναν εντελώς αναπάντητα, ακολουθήσαμε την…υπηρεσιακή οδό με απολύτως προβλεπόμενο τρόπο.

Από το e-mail μας έφυγε τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου το ακόλουθο μήνυμα (προς τη Γενική Διεύθυνση Στρατηγικού Σχεδιασμού, Προγραμματισμού και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης – Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Απλούστευσης Διαδικασιών)

“Σας παρακαλώ όπως μου χορηγήσετε αριθμό μαθητών/τριών και τμημάτων στα σχολεία γενικής εκπαίδευσης όλων των τύπων και ανά βαθμίδα και ειδικότερα διακριτά σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, ΓΕΛ, ΕΠΑΛ, όπως έχουν καταγραφεί στο ΠΣ myschool αφενός κατά την 1η Σεπτεμβρίου 2026 και αφετέρου την 1η Οκτωβρίου 2026. Τα ανωτέρω στοιχεία ζητούνται στο πλαίσιο δημοσιογραφικής έρευνας”.

Στις 9 Οκτωβρίου λάβαμε την εξής απάντηση: “Σε απάντηση του αιτήματός σας σχετικά με τη χορήγηση στοιχείων που αφορούν στον αριθμό μαθητών/μαθητριών και τμημάτων όλων των τύπων και ανά βαθμίδα εκπαίδευσης, όπως αυτά έχουν καταγραφεί στο Πληροφοριακό Σύστημα “myschool” κατά την 1η Σεπτεμβρίου 2026 και την 1η Οκτωβρίου 2026, σας γνωρίζουμε ότι το αίτημά σας έχει διαβιβαστεί προς έγκριση στην πολιτική ηγεσία και στην αρμόδια για τη λειτουργία του “myschool” Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας και Καινοτομίας της Γενικής Διεύθυνσης Ψηφιακών Συστημάτων, Υποδομών και Εξετάσεων”.

Μέχρι και τώρα, 27 Οκτωβρίου όταν και γράφονται αυτές οι γραμμές δεν υπάρχει καμία άλλη απόκριση, μιλάμε για 22 ολόκληρες ημέρες μετά την αποστολή του σχετικού αιτήματος, οπότε το ερώτημά μας για τις συγχωνεύσεις στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση παραμένει αναπάντητο.

Όπως γίνεται κατανοητό, προκύπτουν συγκεκριμένα ερωτήματα για το πως αντιλαμβάνονται την έννοια της λογοδοσίας στο Υπουργείο Παιδείας. Για ποιο λόγο δεν δίνονται αυτά τα στοιχεία στη δημοσιότητα, τι είναι αυτό που εμποδίζει την υπηρεσία από το να παραδώσει προς χρήση στη δημοσιογραφική έρευνα;