Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου αναζητά έναν έρωτα που δεν πεθαίνει ποτέ

Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου συναντά την Ιουλιέττα του Σαίξπηρ, επιχειρώντας να απομακρύνει από πάνω της το βάρος ενός από τους πιο διάσημους ερωτικούς μύθους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Στην παράσταση «Ιουλιέττα (η)», που κάνει πρεμιέρα στις 29 Οκτωβρίου στο Θέατρο Μετς, σε σκηνοθεσία και δραματουργία Τάσου Τυρογαλά, η ηθοποιός αναζητά πίσω από την τραγική ηρωίδα το νεαρό κορίτσι που ερωτεύτηκε για πρώτη φορά, αρνήθηκε να συμβιβαστεί και βρέθηκε αντιμέτωπο με έναν κόσμο που δεν μπορούσε να αποδεχτεί την επιθυμία του.

Η παράσταση, εμπνευσμένη από το «Ρωμαίος και Ιουλιέττα», επιστρέφει σε μια ιστορία που έχει ειπωθεί αμέτρητες φορές, επιλέγοντας όμως μια διαφορετική αφετηρία. Δεν ενδιαφέρεται τόσο για την Ιουλιέττα ως αιώνιο σύμβολο του απόλυτου έρωτα, όσο για την ίδια ως ανθρώπινη ύπαρξη. Για ένα κορίτσι που βίωσε με απόλυτη ένταση την πρώτη του αγάπη, χωρίς να γνωρίζει ακόμη τι σημαίνει απώλεια, φθορά ή οριστικό τέλος.

Μέσα από έναν μονόλογο διάρκειας περίπου 75 λεπτών, η ηρωίδα επιστρέφει στις καθοριστικές στιγμές της σχέσης της με τον Ρωμαίο. Από την πρώτη τους συνάντηση μέχρι τον θάνατο, η μνήμη γίνεται ο χώρος μέσα στον οποίο ο έρωτας ανασυντίθεται, αμφισβητείται και ενδεχομένως ξαναγεννιέται.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, βρίσκεται και σε όσα παραμένουν ανοιχτά: είναι ο Ρωμαίος το αναντικατάστατο πρόσωπο του έρωτα ή μήπως εκείνο που πραγματικά επιβιώνει είναι η ίδια η ερωτική επιθυμία; Τι ακριβώς θυσιάζει κανείς όταν αγαπά; Πού συναντιούνται ο έρωτας και η εξουσία; Και πόση από την ιδέα της αιώνιας αγάπης αντέχει όταν έρχεται αντιμέτωπη με τη θνητότητα;

Θαλασσινή Βοσταντζόγλου: «Ο έρωτας είναι πάντα καινούριος, είναι πάντα ο πρώτος»

Σε ένα προσωπικό σημείωμα που έγραψε για το NEWS 24/7, η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου περιγράφει τη διαδρομή της προς την Ιουλιέττα και την ιδιαίτερη σχέση που δημιουργήθηκε με την ηρωίδα κατά τη διάρκεια των προβών.

«Μια παράσταση που μιλάει για τον έρωτα. Και όσο γραφικό και συνηθισμένο κι αν ακούγεται αυτό, στην πραγματικότητα ο έρωτας είναι πάντα καινούριος, είναι πάντα ο πρώτος. Αυτό ανακαλύψαμε με τον Τάσο Τυρογαλά κατά τη διάρκεια των προβών μας», αναφέρει.

Για την ηθοποιό, η διαδικασία δεν περιορίστηκε στην αναπαράσταση μιας γνωστής ιστορίας. Αντίθετα, η σκηνική διαδρομή της Ιουλιέττας έγινε σταδιακά μια προσωπική εμπειρία, μέσα από την οποία η ίδια βιώνει κάθε φορά τις συναισθηματικές μεταπτώσεις της ηρωίδας.

«Ένας μονόλογος μιας ώρας κι ενός τετάρτου, κατά τη διάρκεια του οποίου η Ιουλιέττα περνάει από όλα τα σημαντικότερα σημεία της αιώνιας ερωτικής ιστορίας της με τον Ρωμαίο. Οι στιγμές-σταθμοί, από την πρώτη συνάντησή τους ως τον θάνατο. Και κάθε φορά είναι λες και όντως περνάω εγώ, η Θαλασσινή, από αυτούς τους σταθμούς. Λες και ζω ξανά και ξανά αυτόν τον έρωτα, χωρίς φόβο όμως εγώ, με την αγωνία μόνο της σκηνής – όχι της ζωής».

Αυτή η διάκριση ανάμεσα στην εμπειρία της ηρωίδας και στην εμπειρία της ηθοποιού βρίσκεται στον πυρήνα της παράστασης. Η Ιουλιέττα ζει τον έρωτα χωρίς να γνωρίζει την τραγική του κατάληξη. Η Βοσταντζόγλου γνωρίζει το τέλος, αλλά κάθε βράδυ καλείται να επιστρέψει στην αρχή, να συναντήσει ξανά την αθωότητα και την ορμή ενός συναισθήματος που, παρά την επανάληψη, οφείλει να παραμένει ζωντανό.

Δύο ψυχές που αναζητούν η μία την άλλη ακόμη και μετά τον θάνατο

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες σκέψεις της Θαλασσινής Βοσταντζόγλου αφορά την ίδια την υπόσταση των δύο ερωτευμένων προσώπων. Για την ηθοποιό, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα δεν είναι απλώς δύο χαρακτήρες που πεθαίνουν στο τέλος μιας τραγωδίας. Είναι δύο υπάρξεις που μοιάζουν να παραμένουν εγκλωβισμένες στην ένταση ενός έρωτα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν.

«Η μόνιμη απορία μας είναι αν εντέλει αυτά τα δύο ερωτευμένα παιδιά πεθαίνουν ποτέ ή αν, με έναν τρόπο, εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα από τα σημερινά ερωτευμένα πλάσματα του κόσμου. Ή ακόμη κι αν ξυπνούν κάθε βράδυ ψάχνοντας ο ένας τον άλλο σε αυτόν τον μετέωρο χώρο μεταξύ θανάτου και ζωής», σημειώνει.

Η σκέψη αυτή μεταφέρει την ιστορία πέρα από τη γνωστή τραγική της κατάληξη. Ο έρωτας δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι που ολοκληρώνεται με τον θάνατο των δύο νέων, αλλά ως μια επιθυμία που εξακολουθεί να αναζητά εκπλήρωση.

Η ίδια διατυπώνει αυτή την ιδέα με ιδιαίτερη τρυφερότητα:

«Εγώ νιώθω ότι είναι δύο ψυχές που δεν ησυχάζουν ποτέ, ούτε μετά θάνατον, γιατί δεν πρόλαβαν να χαρούν το αγνότερο όλων των πραγμάτων, τον νεανικό πρώτο έρωτά τους».

Σε αυτή την ανάγνωση, η Ιουλιέττα δεν αποτελεί μόνο το πρόσωπο μιας μεγάλης ερωτικής τραγωδίας. Γίνεται η φωνή μιας επιθυμίας που έμεινε ανεκπλήρωτη, ενός αισθήματος που διακόπηκε βίαια προτού προλάβει να δοκιμαστεί από τον χρόνο και την καθημερινότητα.

Και ίσως γι’ αυτό η ιστορία των δύο νέων εξακολουθεί να μας αφορά. Όχι επειδή όλοι έχουμε ζήσει έναν έρωτα σαν τον δικό τους, αλλά επειδή αναγνωρίζουμε κάτι από την απόλυτη πίστη, την αφέλεια και την ορμή της πρώτης φοράς.

Μια παράσταση που γεννήθηκε μέσα από τη συλλογική δημιουργία

Η Θαλασσινή Βοσταντζόγλου αναφέρεται και στους ανθρώπους που συνέβαλαν στη δημιουργία της παράστασης, υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας και της εμπιστοσύνης.

“Σε αυτή τη διαδρομή ευτυχώς είχαμε ανθρώπους- στηρίγματα πραγματικά, που μας αγκάλιασαν και έβαλαν τη δική τους πινελιά στην δουλειά αυτή. Ο Γιώργος Χιωτης στην επεξεργασία και συγγραφή κειμένου, ο Άγγελος Αντωνάκος, που έκανε την κίνηση, η Ελίζα Χαραλαμπογιάννη που ήταν βοηθός σκηνοθέτη, ο Χρήστος Αδαμοπουλος και ο Mike Βασιλειαδης στη μουσική και η Μαρία Γοζαδίνου στους φωτισμούς και ο Παύλος Θανόπουλος στα σκηνικά και κοστούμια. Φυσικά ο Σωτήρης Τσαφούλιας και η Αννα Μενενακου που μας άνοιξαν το θέατρο τους και μας στήριξαν από την καρδιά τους με χίλιους τρόπους.
Τους ευχαριστώ έναν έναν με ξεχωριστό τρόπο γιατί αν δεν ήταν εκείνοι και δεν είχαν πιστέψει αυτή τη δουλειά δεν θα μπορούσα να ζήσω αυτή τη στιγμούλα, που θα ζω κάθε Πέμπτη, να σας μιλάω για τον έρωτα μέσα από την καρδιά μου”.

Πληροφορίες παράστασης

«Ιουλιέττα (η)»

Εμπνευσμένο από το «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Ερμηνεύει: Θαλασσινή Βοσταντζόγλου
Σκηνοθεσία – Δραματουργία: Τάσος Τυρογαλάς
Συγγραφή και επεξεργασία κειμένων: Γιώργος Χιώτης, Τάσος Τυρογαλάς
Σκηνικά – Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου
Κίνηση: Άγγελος Αντωνάκος
Μουσική επεξεργασία: Χρήστος Αδαμόπουλος, Mike Βασιλειάδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελίζα Χαραλαμπογιάννη
Φωτογραφία αφίσας: Χάρης Δερμιτζιάν
Στο βίντεο εμφανίζεται: Λυδία Φωτοπούλου
Παραγωγή: Black Spine

Info

Θέατρο: Θέατρο Μετς, Αιδεσίου 19–23, Αθήνα

Πρεμιέρα: Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Παραστάσεις: Κάθε Πέμπτη στις 21:00

Εισιτήρια: 18 € κανονικό, 12 € μειωμένο, 10 € φοιτητικό και ατέλεια

Προπώληση: Ticket Services – Ιουλιέττα (η)