ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ’60 ΠΡΟΕΒΛΕΠΕ ΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ – ΠΩΣ ΓΛΙΤΩΣΑΜΕ;

Στις 4 Νοεμβρίου του 1960, ημέρα Παρασκευή ένα από τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά, το Science δημοσίευσε μια μελέτη που ανέφερε ότι το τέλος του κόσμου θα έλθει σήμερα.

Δηλαδή, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου του 2026.

Ο τίτλος της έρευνας ήταν “Doomsday: Friday, 13 November, A.D. 2026″ («Η Αποκάλυψη: Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2026 μ.Χ.»). Στον υπότιτλο εξηγείτο ότι «σε αυτή την ημερομηνία, ο ανθρώπινος πληθυσμός θα πλησιάσει το άπειρο, αν αυξηθεί όπως έχει αυξηθεί τις τελευταίες δύο χιλιετίες».

Γιατί είμαστε ακόμα εδώ;

Χρωστάμε ένα ευχαριστώ στα αντισυλληπτικά και άλλα δυο πράγματα που θα δεις παρακάτω. Το ένα, δεν θα το πιστεύεις.

Πώς το Science προέβλεψε πως θα “στριμωχτούμε μέχρι θανάτου”

Προφανώς, η αποκάλυψη… της «Αποκάλυψης», έξι δεκαετίες πριν, είχε γίνει viral -αν δηλαδή υπήρχε το viral τότε. Αυτό που υπήρχε ήταν τεράστια δημοσιότητα: δημοσιεύματα στο περιοδικό Time και στους New York Times, αναφορές σε αμερικανικά δικαστήρια, ακόμα και σατιρικά κόμικς.

Βλέπεις, τα μαθηματικά στα οποία βασιζόταν η έρευνα έμοιαζαν αλάνθαστα.

Ο επικεφαλής συγγραφέας, Heinz von Foerster, ένας Αυστροαμερικανός φυσικός, πρωτοπόρος της κυβερνητικής (cybernetics), αλλά και πρώην επαγγελματίας ταχυδακτυλουργός, μαζί με δύο φοιτητές του στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις (τους Patricia M. Mora και Lawrence W. Amiot), συγκέντρωσαν 24 ιστορικές εκτιμήσεις για τον παγκόσμιο πληθυσμό.

Κάλυπταν μια περίοδο 2.000 ετών: από τον 1ο αιώνα μ.Χ. (όταν στη Γη ζούσαν 170 με 300 εκατομμύρια άνθρωποι) μέχρι το 1958 και τους 2,91 δισεκατομμύρια κατοίκους.

Αυτό που τους εντυπωσίασε ήταν ότι, παρόλους τους πολέμους, τους λιμούς και τις πανδημίες (όπως η Μαύρη Πανώλη) αυτών των δύο χιλιετιών, τα δεδομένα ευθυγραμμίζονταν με τρομακτική ακρίβεια πάνω στην ίδια καμπύλη.

Κόντρα στη Μαλθουσιανή Παγίδα, θεωρία του καθηγητή πολιτικής οικονομίας Ρόμπερτ Μάλθους που υποστήριζε ότι η έλλειψη τροφής φρενάρει τους πληθυσμούς, οι ερευνητές υποστήριξαν ότι οι άνθρωποι αποτελούν εξαίρεση.

Όπως έγραψαν στη δημοσίευση, χάρη στην επικοινωνία, την τεχνολογία, την ιατρική και τη συνεργασία, όσο περισσότεροι γινόμασταν, τόσο πιο γρήγορα λύναμε τα προβλήματά μας.

Έτσι, ο πληθυσμός δεν αυξανόταν απλώς εκθετικά, αλλά υπερβολικά, με έναν ρυθμό που επιταχυνόταν συνεχώς.

Όταν έλυσαν την εξίσωση για να βρουν πότε ο παρονομαστής μηδενίζεται -άρα ο πληθυσμός τείνει μαθηματικά στο άπειρο- προέκυψε η Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026.

Παρεμπιπτόντως, ο von Foerster είχε γεννηθεί στις 13 Νοεμβρίου του 1911!

Οι συγγραφείς λοιπόν, είχαν προειδοποιήσει για το εξής:

«Τα τρισέγγονά μας δεν θα πεθάνουν από πείνα. Θα στριμωχτούν μέχρι θανάτου».

Η εξίσωση “έπεφτε” μέσα μέχρι το 1993

Αντί η μελέτη να ξεχαστεί, για περισσότερες από τρεις δεκαετίες έμοιαζε τρομακτικά ακριβής και επιβεβαιωνόταν κάθε φορά που κάποιος επιστήμονας την αναθεωρούσε.

Η εξίσωση της Doomsday έδινε προβλέψεις, οι οποίες ήταν καλύτερες ακόμα και από εκείνες των δημογράφων, καθ’ όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του 1970 και του 1980.

Αναφέρθηκε μάλιστα, σε απρόσμενα μέρη.

Για παράδειγμα, το 1963 αναφέρθηκε στην καναδική κοινοβουλευτική επιτροπή ως επιχείρημα υπέρ των χημικών φυτοφαρμάκων, προκειμένου να τραφεί ο πλανήτης.

Το 1971 την άκουσαν και σε υπόθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για τις αμβλώσεις, πριν την ιστορική απόφαση Roe v. Wade.

Γύρω στο 1993, όταν είχε ήδη διανυθεί η μισή χρονική απόσταση έως τη σημερινή «Αποκάλυψη», ο παγκόσμιος πληθυσμός άρχισε να αποκλίνει και να αυξάνεται πιο αργά από το μοντέλο.

Γιατί είμαστε ακόμα εδώ

Aυτό που αποδείχθηκε εν τέλει, ήταν πως ο von Foerster είχε στήσει ένα τέλειο επιστημονικό «τρικ»: μια εις άτοπον απαγωγή.

Δεν πίστευε ότι ο πληθυσμός θα γίνει όντως άπειρος.

Αυτό που πίστευε ήταν  ότι ο άπειρος πληθυσμός σε έναν πεπερασμένο πλανήτη είναι φυσικά αδύνατος. Η εξίσωσή του λοιπόν, αποδείκνυε μαθηματικά ότι ο νόμος ανάπτυξης 2.000 ετών θα έπρεπε αναγκαστικά να “σπάσει” πριν από το 2026.

Επίσης, πόνταρε στο ότι η ίδια ανθρώπινη ικανότητα συνεργασίας που μας έφτασε ως εδώ, θα μας οδηγούσε στο να μειώσουμε τις γεννήσεις.

Πράγμα που συνέβη.

Λίγο μετά τη δημοσίευση του άρθρου, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού κορυφώθηκε (στο 2,1% ετησίως) και έκτοτε πέφτει σταθερά.

Σήμερα ο παγκόσμιος δείκτης γεννήσεων είναι κάτω από τον μισό σε σχέση με το 1960.

Η αστικοποίηση, η εκπαίδευση και η αντισύλληψη ήταν τα τρία στοιχεία που “έσπασαν” τελικά, την υπερβολική καμπύλη.

Σήμερα, Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026, ο παγκόσμιος πληθυσμός βρίσκεται περίπου στα 8,2 με 8,3 δισεκατομμύρια, πολύ μακριά δηλαδή από το άπειρο. Οι προβλέψεις δείχνουν ότι θα σταθεροποιηθεί γύρω στα 10 δισεκατομμύρια αργότερα μέσα στον αιώνα.

Η ανθρωπότητα δεν οδηγήθηκε στην καταστροφή, επειδή οι άνθρωποι άλλαξαν συνειδητά την πορεία της ιστορίας.

Οπότε, συνεχίστε να κάνετε ό,τι κάνετε.